W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dofinansowuje wypoczynek dzieci i młodzieży do lat 18 środkami pochodzącymi z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Pracownicy, występując o dofinansowanie wypoczynku niepełnoletnich dzieci przedkładają faktury VAT, rachunki lub inne dowody potwierdzające fakt korzystania dzieci z wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie. W treści jednych dokumentów jako formę wypoczynku wskazują wczasy, a w innych na przykład szkołę przetrwania, czy spływ kajakowy. Celem prawidłowego opodatkowania przedmiotowego dofinansowania, Wnioskodawca zwraca się o wyjaśnienie sposobu zorganizowania tego wypoczynku, tj. o przedstawienie przez organizatora pakietu świadczeń składających się na usługę potwierdzoną przedkładanymi przez pracownika dokumentami.

W rozważanej sytuacji pracownik przedłożył fakturę wystawioną przez biuro podróży, z której wynikało, że jego niepełnoletnie dziecko przebywało na wczasach. Organizator usługi przekazał natomiast informację, że w skład pakietu zakupionej usługi wchodziły: przelot, ubezpieczenie, zakwaterowanie oraz jeden posiłek dziennie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym dopłata do wypoczynku dziecka do lat 18 korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też Wnioskodawca jako płatnik jest zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) wolne od podatku dochodowego są dopłaty do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18, zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych i leczniczo - opiekuńczych oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu.

Na podstawie powyższego przepisu ze zwolnienia korzystają dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez uprawniony podmiot w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk. W związku z tym - zdaniem Wnioskodawcy - przedłożona przez pracownika faktura dokumentująca pobyt dziecka w wieku do lat 18 na wczasach zorganizowanych przez biuro podróży, stanowi podstawę do zwolnienia dofinansowania z podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ wskazuje na korzystanie dziecka z formy wypoczynku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd też, mimo ustalenia, że wczasy obejmowały przelot, ubezpieczenie, zakwaterowanie i jeden posiłek dziennie, Wnioskodawca uważa, że nie ma obowiązku potrącania zaliczki na podatek dochodowy, gdyż przepis art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy nie wprowadza dodatkowych wymogów co do zakresu usług świadczonych przez organizatora wypoczynku na rzecz uczestnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.