Pytanie:

Czy równowartość świadczenia za udostępnienie bezpłatnego mieszkania (i bezpłatnego zakwaterowania) nie podlega opodatkowaniu, gdyż jest to w tym przypadku świadczenie ekwiwalentne i z tego powodu nie stanowi ono dla pracowników nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy?

Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:

Spółka posiada ośrodki wypoczynkowe na .............. i w ............. W związku z koniecznością ustanowienia kierowników tych ośrodków, Spółka zawarła ze swoimi wieloletnimi pracownikami porozumienia w sprawie czasowej zmiany ich miejsc wykonywania pracy. Zgodnie z treścią obowiązującej Spółkę Umowy Społecznej, zawartej z organizacjami związkowymi i włączonej w treść zakładowego układu zbiorowego pracy, zmiana miejsca wykonywania pracy możliwa jest tylko za zgodą pracownika, a pracownicy wyrażenie tej zgody uzależnili od zapewnienia im przez pracodawcę zakwaterowania w nowym miejscu wykonywania pracy.
Odnośnie jednego pracownika Spółka zobowiązała się w Porozumieniu zmieniającym treść umowy o pracę do zapewnienia mu mieszkania służbowego w miejscu wykonywania pracy. Wobec drugiego pracownika Spółka zobowiązała się do zapewnienia mu bezpłatnego zamieszkania na terenie ośrodka wypoczynkowego. Bez podjętych zobowiązań pracownicy nie wyraziliby zgody na te zmiany, gdyż stanowiłoby to nieuzasadnione pogorszenie ich sytuacji z uwagi na konieczność wykonywania pracy i ponoszenia kosztów zakwaterowania w znacznej odległości od miejsca zamieszkania.
Pracownicy przeniesieni do ośrodków wypoczynkowych pracują w oparciu o umowę o pracę na zasadach jak w Spółce. Nie otrzymują również z tego tytułu dodatku rozłąkowego ani nie są oddelegowani do pracy w tych ośrodkach. Obydwaj mają zawarte umowy o pracę jako kierownicy ośrodków na czas określony tj. do 31.12.2007 r.
Spółka wnosi o udzielenie pisemnej interpretacji i wyjaśnienie, czy zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania (mieszkania) pracownikowi, któremu w związku z potrzebami pracodawcy zmieniono miejsce wykonywania pracy z miejscowości stanowiącej siedzibę pracodawcy na miejsce położone w miejscowości odległej zarówno od siedziby pracodawcy jak i od dotychczasowego miejsca zamieszkania pracownika, stanowi na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla tego pracownika, podlegający opodatkowaniu przychód ze stosunku pracy, a w konsekwencji, czy Spółka ma obowiązek ustalenia wartości tego świadczenia i potrącania comiesięcznie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (zwany dalej "podatkiem").

Zdaniem Spółki w przedstawionym powyżej stanie faktycznym równowartość świadczenia za udostępnienie bezpłatnego mieszkania (i bezpłatnego zakwaterowania) nie podlega opodatkowaniu, gdyż jest to w tym przypadku świadczenie ekwiwalentne i z tego powodu nie stanowi ono dla pracowników nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy. Świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników jest ich zgoda na czasowe podjęcie pracy w nowym miejscu wykonywania pracy (i związane z tym obciążenia), a pracodawca dzięki temu nie musi poszukiwać i zatrudniać nowych osób na stanowiska kierowników ośrodków wypoczynkowych. W konsekwencji, skoro ww. świadczenia nie podlegają opodatkowaniu podatkiem, Spółka jako płatnik nie ma obowiązku odprowadzania od ich wartości zaliczek na ten podatek. Jednocześnie w ocenie Spółki w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy. Przedmiotowe świadczenie (niepieniężne, ale ekwiwalentne) nie jest dochodem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, nie może więc podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000r. poz. 176 ze zm. - zwanej dalej "ustawą") za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Spółka twierdzi w swym wniosku, że równowartość świadczenia za udostępnienie bezpłatnego mieszkania nie podlega opodatkowaniu, ponieważ jest to świadczenie ekwiwalentne.
Jak wynika z cytowanego wyżej przepisu art. 12 ust. 1 ustawy, ustawodawca definiując przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, nie wskazuje, że element ekwiwalentności wyłącza z opodatkowania przychody pracownika. Zauważyć należy, że wszystkie wymienione w tym przepisie przychody mają charakter ekwiwalentności. Natomiast przepis ten stanowi, że przychodami są między innymi świadczenia w naturze lub ich ekwiwalenty. W opisanej przez Spółkę sytuacji pracownicy mają zapewnione bezpłatne zakwaterowanie a więc otrzymują przychód z tytułu świadczenia w naturze. W związku z tym przedmiotowe świadczenie stanowi przychód pracowników ze stosunku pracy.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. W związku z tym przychody pracowników należy powiększyć o kwotę równą wartości rynkowej świadczenia w postaci udostępnienia lokalu mieszkalnego.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

Jednocześnie Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja ta nie jest wiążąca dla Spółki, natomiast jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Spółki - do czasu jej zmiany lub uchylenia przez organ odwoławczy oraz do czasu zmiany przepisów.Na podstawie art. 14a § 4 i art. 236 § 2 oraz art. 223 § 1 w związku z art. 239 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, za pośrednictwem tut. organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.

Referencje