Pytanie:

Czy od odszkodowania za niewypłacone w terminie podwyżki wynagrodzeń za pracę pracodawca ma obowiązek pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Szpital zawiera ze swoimi pracownikami ugody sądowe, w której zobowiązuje się do wypłacenia odszkodowań za niewypłacone w terminie podwyżki wynagrodzeń za pracę wynikające z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 1 z 1995r. poz. 2 ze zm.). Przy wypłacaniu odszkodowania Szpital, jako płatnik, odprowadzał zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Szpital stoi na stanowisku, iż postąpił błędnie, gdyż do ww. odszkodowania ma zastosowanie zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000r. poz. 176 ze zm.).

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego wyjaśnia:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. W związku z tym opodatkowaniu podlegają także kwota wypłacona w wyniku przedmiotowej ugody sądowej, ponieważ fakt wypłaty pozostaje w bezpośrednim związku ze stosunku pracy.

Art. 21 ust. 1 pkt 3 lit ?g? ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem odszkodowań wynikających z zawartych ugód. Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są inne odszkodowania (inne niż określone w art. 21 ust. 1 pkt 3, a więc inne niż te których zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw), otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub ugodzie.

Na podstawie art. 4a ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw pracownikom przysługiwało określone świadczenie, którego Szpital nie wykonał. Jednakże z tego przepisu nie wynika wprost wysokość ani sposób ustalania otrzymanego odszkodowania. Podobnie jest w przypadku świadczeń wynikających z przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. Nr 160 z 1997r. poz. 1080 ze zm.). W związku z tym należy uznać iż przedmiotowe odszkodowanie nie jest odszkodowaniem wynikającym z przepisów odrębnych ustaw, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc zastosowanie do niego mógłby mieć przepis art. 21 ust. 1 pkt 3b tej ustawy. Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. b ww. ustawy, zwolnienie nie ma zastosowania do odszkodowań dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przedmiotowe odszkodowanie dotyczy korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć (podwyżka wynagrodzenia i dodatkowe wynagrodzenie roczne) gdyby mu szkody nie wyrządzono (gdyby mu podwyższono pensję i wypłacono dodatkowe wynagrodzenie roczne).

W związku z powyższym przedmiotowe odszkodowanie nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, a więc na Szpitalu ciążyły obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując Szpital, odprowadzając od przedmiotowych odszkodowań, zaliczkę na podatek dochodowy postąpił prawidłowo.