Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca ma obowiązek uiszczenia podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów uzyskanych ze sprzedaży w 2010 r. odziedziczonych po rodzicach nieruchomości znajdujących się w Iraku?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest obywatelem Iraku. Nie ma polskiego obywatelstwa. Do Polski przyjechał w 2001 r. na wizę, a od 2009 r. posiada w Polsce kartę stałego pobytu. Zainteresowany odziedziczył po rodzicach nieruchomości położone w Iraku. Spadkodawcy, tj. rodzice zmarli w 1989 r., w którym to roku Wnioskodawca nie miał jeszcze miejsca stałego pobytu w Polsce. Sprawa spadkowa po rodzicach zakończyła się w 2010 r. W tym samym roku Zainteresowany sprzedał przedmiotowe nieruchomości. Uzyskane z tej sprzedaży środki Wnioskodawca zamierza ulokować w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma obowiązek uiszczenia podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów uzyskanych ze sprzedaży w 2010 r. odziedziczonych po rodzicach nieruchomości znajdujących się w Iraku...

Tutejszy Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na ww. pytanie w części odnoszącej się do skutków podatkowych zaistniałych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od spadków i darowizn w dniu 1 lipca 2011 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILB2/436-72/11-3/MK.

Zdaniem Wnioskodawcy – w kwestii ewentualnego opodatkowania podatkiem dochodowym sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze dziedziczenia – należy zauważyć, że na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) za jedno ze źródeł przychodu ustawodawca uznaje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, dodając, iż owe odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Tym samym – w opinii Zainteresowanego – taki obowiązek nie ma miejsca, gdy upłynie pięć lat liczone od końca roku, w którym dokonane zostało nabycie nieruchomości.

Zdaniem Wnioskodawcy, w omawianym stanie faktycznym okres 5-letni upłynął już z końcem 1994 r., gdyż stosownie do art. 925 kodeksu cywilnego, nabycie przez Niego nieruchomości po rodzicach nastąpiło z chwilą śmierci spadkodawców w 1989 r. Zatem od momentu nabycia przez Zainteresowanego nieruchomości odziedziczonych po rodzicach, tj. od roku 1989, do momentu zbycia tychże nieruchomości, które nastąpiło w roku 2010 upłynęło prawie 20 lat. W związku z tym na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) suma uzyskana ze sprzedaży w roku 2010 odziedziczonych nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w tym stanie rzeczy zostały spełnione wszystkie ustawowe przesłanki, tj.:

1. odpłatne zbycie nie nastąpiło w wyniku wykonywanej działalności gospodarczej,
2. zbycie zostało dokonane po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w przypadku zbycia nieruchomości.

W przypadku zbycia nieruchomości położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej istotnym zagadnieniem jest kwestia podwójnego opodatkowania oraz wyboru właściwej metody szacowania w sytuacji, kiedy nie ma podpisanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak ma to miejsce w przypadku Iraku. Zdaniem Zainteresowanego, w przedstawionej sytuacji nie ma konieczności poruszania owej kwestii, pomimo iż zbyte nieruchomości znajdowały się na terytorium Iraku. W świetle polskich przepisów, co zostało wyżej omówione, w przypadku zbycia nieruchomości po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie ma obowiązku odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując powyższe rozważania, należy stwierdzić, że w związku z nabyciem w drodze spadku, a następnie sprzedaży odziedziczonych nieruchomości Zainteresowany nie ma obowiązku odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje