Istota interpretacji:

Dziedziczenie przez spadkobierców przysługującego zmarłemu prawa do zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Mąż Wnioskodawczyni dokonał sprzedaży stanowiącej jego własność nieruchomości. Następnie w celu skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego w odniesieniu do przychodu uzyskanego z ww. tytułu, złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o przeznaczeniu uzyskanej ze sprzedaży kwoty na cele mieszkaniowe, tj. zakup nowej nieruchomości i remont już posiadanej, w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży. Przed upływem wskazanego wyżej okresu mąż Zainteresowanej zmarł. Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego ustalono, że spadek po zmarłym nabyli: Wnioskodawczyni (żona) w 1/4 części oraz czworo dzieci, każde po 3/16 części. Z uwagi na fakt, że dwoje ze spadkobierców to osoby nieletnie, zarząd nad ich majątkiem sprawuje Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1. Czy spadkobiercy automatycznie wchodzą w uprawnienia wynikające ze złożenia przez spadkodawcę oświadczenia o wykorzystaniu środków na cele mieszkaniowe, czy też muszą składać je ponownie we własnym imieniu...
2. Nieletnie spadkobierczynie posiadają już nieruchomość mieszkaniową. W jaki sposób należy zbierać faktury na jej remont - czy mają być wystawione na nazwiska nieletnich właścicieli, czy też na nazwisko matki sprawującej zarząd nad ich majątkiem...

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na pierwsze pytanie jest twierdząca, tzn. ulga mieszkaniowa (podatkowa) przypadająca na zmarłego podatnika przechodzi na spadkobierców. Tak więc zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych rodziny zmarłego jest kontynuacją oświadczenia spadkodawcy.

Udzielając odpowiedzi na drugie pytanie, w przekonaniu Wnioskodawczyni, faktury dokumentujące wydatki na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych nieletnich córek, nad którymi Zainteresowana sprawuje ustawowy zarząd, powinny być wystawione na Jej nazwisko oraz adres nieruchomości, na remont której zostały poniesione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

nbspnbsp- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzona ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) zmieniła zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej noweli do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przez dniem 1 stycznia 2007 r.

Na mocy art. 28 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym (w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.), podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10 % uzyskanego przychodu. Podatek jest płatny bez wezwania - w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia - na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada, o której mowa w zdaniu drugim ust. 2 wyżej cytowanego art. 28 nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że małżonek Wnioskodawczyni, przed swą śmiercią uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości. Od uzyskanej z ww. tytułu kwoty nie uiścił podatku dochodowego, zamierzając skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym celu złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o przeznaczeniu przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Jednakże nie zdążył przez swą śmiercią wydatkować całości uzyskanej z tego tytułu kwoty na zaspokojenie powyższych potrzeb. Po jego śmierci majątek odziedziczyła Wnioskodawczyni, jako jego żona oraz czworo dzieci.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Natomiast stosownie do art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Natomiast nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą.

Powyższe przepisy dotyczą tylko i wyłącznie majątkowych praw i obowiązków spadkodawcy, nie odnoszą się natomiast do praw i obowiązków zmarłego ściśle związanych z jego osobą, do których należy zaliczyć między innymi przysługujące spadkodawcy prawa do ulg, czy zwolnień podatkowych. Prawa i obowiązki o charakterze osobistym nie podlegają dziedziczeniu w świetle przepisów kodeksu cywilnego, ani przejęciu przez spadkobierców w świetle ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z tym należy stwierdzić, iż spadkobiercy nie mogą skorzystać z przysługującego zmarłemu zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do niewykorzystanej przez niego części.

Odrębnym zagadnieniem jest kwestia obowiązku uiszczenia należnego zryczałtowanego podatku od przychodu uzyskanego przez zmarłego ze sprzedaży mieszkania.

Podatek ten, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powstaje z mocy prawa.

W omawianej sprawie, jego zapłata została odroczona do czasu spełnienia określonych warunków. Warunki te, z uwagi na śmierć podatnika, nie zostały spełnione. Podatek pozostaje więc do zapłaty przez spadkobierców.

Stosownie bowiem do ww. przepisu art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

Przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności spadkobierców za zaległości podatkowe, w tym również za zaległości, o których mowa w art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej.

W świetle przedstawionego stanu prawnego i faktycznego organ podatkowy uprawniony jest do wydania decyzji określającej należny zryczałtowany podatek od przychodu uzyskanego przez zmarłego ze sprzedaży nieruchomości, do którego zapłaty będą obowiązani spadkobiercy zmarłego.

Mając powyższe na uwadze, udzielenie odpowiedzi na drugie zadane przez Zainteresowaną pytanie, dotyczące sposobu dokumentowania wydatków związanych z zaspokojeniem własnych potrzeb mieszkaniowych spadkobierców zmarłego jest bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.