Pytanie:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży praw do zajmowania działki ogrodniczej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Z pisma wynika, że od 1980r. Pan ... posiadał działkę w ogrodzie działkowym, którą uprawiał i zagospodarował. Na wspomnianej działce posiadał kilka uli. W związku z licznymi skargami na pszczoły wystąpił do Zarządu ogrodu o zamianę działki na inną nawet zaniedbaną i taką otrzymał bez wody, prądu i ogrodzenia. Tytułem sprzedaży praw do zajmowania w/w działki zawartej w formie umowy cywilnej otrzymał kwotę 9.000,00 zł, którą zamierza przeznaczyć na inwestycje na nowej działce.

Wątpliwości Pana ... dotyczą czy kwotę uzyskaną z tej sprzedaży winien opodatkować 10% podatkiem z tyt. sprzedaży tej działki.

Podatnik stoi na stanowisku, że w/w przychód uzyskany ze sprzedaży prawa do w/w działki ogrodniczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od sprzedaży nieruchomości gdyż nie stanowiła ona jego własności tylko własność Zarządu Ogrodu, który może pozbawić członkowstwa.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst Dz. U. Nr 14, poz. 176 z 2000r. z późniejszymi zmianami), źródłem przychodu jest między innymi odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy,

• jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powołana wyżej ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, sięgnąć więc należy do definicji nieruchomości zawartej w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 z późniejszymi zmianami), w szczególności w art. 46 § 1. Zgodnie z tym przepisem nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Dlatego sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Od tej ogólnej zasady przepisy szczególne przewidują wyjątki. W pewnych bowiem wypadkach określonych w tych przepisach niektóre trwale z gruntem związane budynki lub ich części stanowią lub mogą stanowić odrębny od gruntu przedmiot własności. Takie budynki i ich części są także nieruchomościami, które w odróżnieniu od nieruchomości gruntowych określa się jako nieruchomości budynkowe.

Nieruchomości budynkowe są to budynki trwale z gruntem związane, które na podstawie przepisów szczególnych nie stanowią części składowych nieruchomości gruntowej, lecz są odrębnymi od gruntu przedmiotami własności. Przepisy szczególne określają przy tym relację tego prawa do prawa do nieruchomości, na której budynek został wzniesiony. W aktualnym stanie prawnym ze względu na treść art. 235 § 1 k.c. odrębną własność mogą stanowić budynki wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gminy przez wieczystego użytkownika.

W takim przypadku w myśl art. 50 k.c. w związku z art. 235 § 2 k.c. przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynku jest jako prawo związane z użytkowaniem wieczystym częścią składową tego prawa. Kodeks cywilny nadał prawu wieczystego użytkowania gruntu nadrzędny charakter w stosunku do prawa własności budynków znajdujących się na tym gruncie. Prawem głównym jest w tym przypadku prawo wieczystego użytkowania, a prawem związanym jest prawo własności budynków i urządzeń. Akcesoryjność prawa wieczystego użytkowania oznacza, że żadne z nich nie może stanowić samodzielnie przedmiotu obrotu prawnego.

W świetle przedstawionego wyżej stanu prawnego zauważyć należy, że w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a wyżej powołanej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa tylko o sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Przepis ten nie wymienia ponadto sprzedaży prawa do nakładów poczynionych na działce zajmowanej na podstawie umowy najmu od Polskiego Związku Działkowców jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym. Nie można więc traktować, sprzedaży prawa do takiej działki jako sprzedaży gruntu.

Mając na uwadze powyższe przychód uzyskany ze sprzedaży prawa do użytkowania działki ogrodniczej w myśl obowiązujących przepisów prawa podatkowego nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości.

Zatem stanowisko strony jest prawidłowe.