Pytanie:

Czy cena ustalona w umowie zawartej w 1999 r., w całości zapłacona w latach 1999-2001 i przyjęta w akcie notarialnym sporządzonym w 2007 r. może być podwyższna dla celów podatkowych - uznana za nieadekwatną do bieżących cen rynkowych ?

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny wnioskodawca złożył zapytanie:
"Czy cena ustalona w umowie zawartej w 1999 r., w całości zapłacona w latach 1999-2001 i przyjęta w akcie notarialnym sporządzonym w 2007 r. może być podważona dla celów podatkowych - uznana za nieadekwatną do bieżących cen rynkowych ?"
Zdaniem wnioskodawcy kwestionowanie ceny, w związku ze wzrostem cen rynkowych byłoby nieuzasadnione, gdyż przychód ze sprzedaży lokali pozostaje w ścisłym związku z wysokością faktycznych kosztów poniesionych w latach 1999-2001, zaś zapłacona cena jest właściwa dla cen rynkowych obowiązujących w chwili zapłaty.
Z umowy przedwstępnej wynika, że cena za metr kwadratowy jest ceną nie podlegającą zmianie.

Po przeanalizowaniu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Naczelnik tutejszego Urzędu Skarbowego wyjaśnia :

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Według przepisu art. 19 ust. 1 i 3 cyt. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. W przypadku gdy cena określona w umowie zbycia nieruchomości, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej przedmiotu umowy, przychód ze zbycia ustalany jest przez organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej, a wartość rynkową określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Oznacza to, iż warunkiem zastosowania powyższych przepisów będzie po pierwsze to, aby cena transakcji znacznie odbiegała od wartości rynkowej nieruchomości, oraz po drugie, gdy nie będzie można wskazać przyczyn uzasadniających różnicę pomiędzy ceną sprzedaży a wartością przedmiotu tej sprzedaży.
W oparciu o przepis art. 19 ust. 4 cyt. ustawy ustalenie przez organ podatkowy przychodu ze sprzedaży nieruchomości poprzedzone musi być wezwaniem stron umowy do zmiany wartości przedmiotu określonej w umowie sprzedaży. Dopiero w przypadku gdy strony nie udzielą odpowiedzi, nie dokonają zmiany wartości przedmiotu umowy sprzedaży lub nie wskażą przyczyn uzasadniających zastosowanie ceny odbiegającej od wartości rynkowej, urząd skarbowy ustali wartość z uwzględnieniem opinii biegłych. Odstąpienie przez organ podatkowy od ustalenia wartości rynkowej przedmiotu umowy byłoby sankcjonowaniem ewentualnych celowych działań zmierzającym do obniżenia podstawy opodatkowania, czemu sprzeciwiają się przepisy art. 14 ust. 1 i art. 19 ust. 1, 3 i 4 cyt. ustawy o podatku dochodowym.

Należy również zauważyć, iż według przepisu art. 6 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450) w przypadku umowy sprzedaży podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi wartość rynkowa rzeczy z dnia dokonania tej czynności. Oznacza to, iż decydujące znaczenie przy określaniu podstawy opodatkowania ma wartość rynkowa w chwili zawarcia umowy, bez względu na to kiedy rzecz została kupującemu wydana. Przepisy powyższego artykułu przewidują również ustalanie przychodu przez organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, w przypadku gdy cena określona w umowie zbycia nieruchomości, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej przedmiotu umowy.

W ocenie tutejszego organu podatkowego, w świetle zacytowanych przepisów oraz przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, przedstawione we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe

Reasumując powyższe postanowiono jak w sentencji.

W odpowiedzi na pierwsze pytanie zawarte we wniosku z dnia 30 czerwca 2007 r. zostanie wydane odrębne postanowienie

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Pouczenie:

Na powyższe postanowienie służy na podstawie art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Ośrodek Zamiejscowy w Nowym Sączu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.