W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie umowy o dożywocie zawartej w dniu 26 września 1991 r. na Wnioskodawcę oraz Jego żonę przeniesiona została własność gospodarstwa rolnego opisanego w KW nr X położonego w S. - Gmina K. i R. - Gmina Ł. o powierzchni 13,38.00 ha. Na podstawie prawomocnej i wykonalnej decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia 28 maja 2007 r. został zatwierdzony projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie R. - Gmina Ł. o powierzchni 7,07.00 ha zapisanej w KW nr X, na mocy którego powstały działki X/1 (pow. 0,23.99 ha); X/2 (pow. 0,22,71 ha); X/3 (pow. 0,22.80 ha); X/4 (pow. 0,22.81 ha); X/5 (pow. 0,22.79 ha); X/6 (pow. 0,22.81 ha); X/7 (pow. 0,22.80 ha); X/8 (pow. 0,22.81 ha); X/9 (pow. 0,17.69 ha) - droga wewnętrzna; X/10 (pow. 0,01.96 ha) - poszerzenie drogi gminnej. Reszta, która powstała w wyniku podziału nie zmieniła swego charakteru przeznaczenia - cele rolne. Podział, którego celem było wydzielenie działek X/1 - X/8 pod zabudowę jednorodzinną był zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Ł. Nr X z dnia 29 września 2006 r., która weszła w życie w dniu 11 stycznia 2007 r. W dniu 25 czerwca 2007 r. Wnioskodawca sprzedał cztery z wydzielonych nieruchomości. Następne nieruchomości zostały sprzedane w dniach 26 czerwca oraz 16 sierpnia 2007 r. Wnioskodawca podkreśla, że jest rolnikiem, zawsze prowadził i nadal prowadzi tylko działalność rolniczą. Nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. Nie prowadzi zorganizowanej sprzedaży nieruchomości, oraz żadnego biura nieruchomości, a uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości środki pozwolą na zapewnienie Mu i Jego rodzinie spokojnej przyszłości, oraz ewentualną modernizację pozostałego gospodarstwa rolnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowych nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowych działek powstałych z przekształcenia gospodarstwa rolnego nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest właścicielem tych nieruchomości od dnia 26 września 1991 r. Pięcioletni termin warunkujący zwolnienie przedmiotowe upłynął z końcem 1996 r. Powyższego faktu nie może zmienić okoliczność, iż w późniejszym okresie nastąpiła zmiana przeznaczenia części nieruchomości z rolnej na budowlaną oraz jej podział na mniejsze działki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) zwaną dalej updof, jednym ze źródłeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, oraz udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej), oraz

• zostało dokonane po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla swoich potrzeb pojęcia "nabycie". Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 updof nie określa szczególnych sposobów nabycia, czy wyjątków od jego potocznego rozumienia. W związku z tym za nabycie uznaje się taki stan faktyczny, w którym dana osoba włada nieruchomością jak właściciel.

Podstawową formą nabycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości jest zawarcie umowy kupna-sprzedaży, darowizny lub innej umowy, w której dotychczasowy właściciel zobowiązuje się do przeniesienia prawa własności nieruchomości na jej nabywcę. Przy czym umowa zobowiązująca do przeniesienia prawa własności nieruchomości powinna być dla jej ważności zawarta w formie aktu notarialnego, zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) zwanej dalej k.c.

Jedną z form umowy przenoszącej własność nieruchomości jest także umowa dożywocia uregulowana w art. 908-916 k.c. Jest to umowa na mocy której, w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie. Powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Ponadto na tle rozpatrywanej sprawy wymaga wyjaśnienia znaczenie wyrażenia "nieruchomość", użytego w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a updof. Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w przepisach ww. ustawy. Należy zatem odwołać się do przepisów prawa cywilnego. Jak stanowi art. 46 k.c., nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki z gruntem trwale związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Prawo polskie wyróżnia więc trzy rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, części budynków (lokalowe).

W świetle przytoczonej definicji przepisy prawa cywilnego traktują nieruchomości gruntowe jako jedną kategorię nieruchomości, nie różnicując ich ze względu na ich przeznaczenie czy ich funkcję. Stąd również znaczenie nieruchomości użyte w zapisie art. 10 ust. 1 pkt updof, należy traktować w szerokim tego słowa znaczeniu. Z tego względu dla powstania obowiązku podatkowego na podstawie ww. przepisu, bez znaczenia jest, czy zbywana nieruchomość stanowi grunt rolny, leśny, budowlany itp. W przepisie tym nie wprowadzono zasady odmiennego traktowania nieruchomości, w zależności od ich przeznaczenia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanem faktycznym - Wnioskodawca jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości od dnia 26 września 1991 r. Zatem pięcioletni termin warunkujący zwolnienie przedmiotowe upłynął z końcem 1996 r. Faktu tego zmienić nie może okoliczność, iż w późniejszym terminie nastąpiła zmiana przeznaczenia danej nieruchomości z rolnej na budowlaną oraz jej podział na mniejsze działki. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 updof nakazuje liczyć bieg określonego w nim terminu od daty nabycia własności gruntu, a nie przekształcenia, podziału, czy scalenia danej nieruchomości. W związku z powyższym przychód ze sprzedaży działek budowlanych nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie - interpretacja indywidualna nr ILPP1/443-171/07-3/HW z dnia 26 października 2007 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje