|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: nieograniczony obowiązek podatkowy, obowiązek podatkowy, renta, wypłata | |
| Data: 2008-01-28 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni otrzymuje rentą z ubezpieczenia rentowego po zmarłym w 1999 r. mężu. Renta została przyznana Wnioskodawczyni, kiedy mieszkała jeszcze w Niemczech przez Urząd ds. Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych. Po systemie reorganizacji ubezpieczeń w Niemczech zmieniona nazwa instytucji, która przyznała rentę brzmi (D B). Wnioskodawczyni powróciła do Polski z końcem 2002 r. Płatnikiem świadczenia był i do chwili obecnej jest nadal X Bank Polski S.A. który, odprowadza składkę podatku dochodowego do Urzędu Skarbowego i składkę do ZUS-u. W październiku 2007 r. Wnioskodawczyni otrzymała informację, iż płatności pochodzące z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech. D B należy w części do niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Otrzymywana renta jest dla Wnioskodawczyni jedynym źródłem utrzymania. Od stycznia 2007 r. Wnioskodawczyni jest ubezpieczona w niemieckiej Kasie C - D H. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Zdaniem wnioskodawcy: Renta wdowy otrzymywana ze Związkowego Niemieckiego U R nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Zgodnie z art.18 ust. 2 otrzymywana renta może podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech. W związku z powyższym Wnioskodawczyni nie powinna składać zeznania podatkowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176, z późn. zm.) osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Przepis ten, zgodnie z art. 4a ustawy stosuje się z uwzględnieniem postanowień umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Stosownie do art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz.90) emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie. Jak wynika z informacji otrzymanych z niemieckiego Ministerstwa Finansów świadczeniami, których dotyczą postanowienia art. 18 ust. 2 umowy, są świadczenia przyznane do 30 września 2005 r. przez Krajowe Zakłady Ubezpieczeń (L), natomiast od 1 października 2005 r. przyznane przez Niemiecką Federalną Instytucję U R (D). Wszelkie inne świadczenia emerytalno-rentowe przekazywane osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce mogą podlegać opodatkowaniu tylko w Polsce. Reasumując otrzymywana przez Wnioskodawczynię renta została przyznana przez D B i zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-01-28 |
