Odpowiadając na pismo z dnia 18 maja 2004 r. Nr PD 3/0051-14/K/04 w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych, Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje.

I. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do końca 2003 r., wolne od opodatkowania były kwoty otrzymanych przez pracowników z tytułu kosztów używania pojazdów samochodowych dla potrzeb zakładu pracy, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika według obowiązującego wzoru.

Ustawą z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956 i Nr 222, poz. 2201) uchylono szereg zwolnień przedmiotowych, w tym zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 32.

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 93, poz. 894) wprowadziła nowe regulacje w zakresie zwolnień przedmiotowych, dotyczących dochodów osób fizycznych.

Powołana nowelizacja dodała, między innymi, w art. 21 w ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pkt 23b.

Na podstawie powołanego przepisu wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika.

Przepis w tym brzmieniu oznacza jednak węższy zakres zwolnienia, od tego jaki obowiązywał do końca 2003 r. Nieopodatkowane są tylko te świadczenia, wypłatę których przewidują przepisy ustawy:

• wyznaczając pracodawcy obowiązek ich wypłaty, bądź
• wskazując możliwość zwrotu kosztów używania samochodu w pracy.

W pozostałych przypadkach ryczałt samochodowy za tzw. jazdy lokalne jest opodatkowany.

Należy zauważyć, iż stosownie do postanowień art. 34a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, ze zm.) na podstawie umów cywilnoprawnych mogą być używane, dla celów służbowych, samochody osobowe, motocykle i motorowery niebędące własnością pracodawcy. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, warunki ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów, uwzględniając rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemność oraz limit kilometrów w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, właściwych ze względu na miejsce zatrudnienia pracownika.

Powołany powyżej przepis normuje jedynie ogólną regułę dotyczącą, możliwości używania dla celów służbowych - na podstawie umowy cvwilnoprawnej - pojazdów będących własnością pracownika.

Przepis ten nie normuje zatem obowiązku lub możliwości zwrotu omawianych kosztów przez pracodawcę. Z powołanego przepisu wynika natomiast, iż podstawą wykorzystywania pojazdu jest umowa cywilnoprawna zawarta miedzy pracownikiem a pracodawcą. Norma zawiera ponadto upoważnienie do wydania rozporządzenia określającego warunki ustalania i sposób dokonywania zwrotu omawianych kosztów. Stąd też koszty z tytułu używania pojazdów mechanicznych, przyznawane pracownikom na podstawie art. 34a ustawy o transporcie drogowym nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. l pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

II. Na podstawie art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) nie dokonała zmian w powołanym powyżej przepisie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychody z praw majątkowych (w tym z praw autorskich, do których mają zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodów - art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) nie mogą być zaliczane do źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przychodów z tytułu osobistego wykonywania usługi na podstawie umowy zlecenia lub o dzieło).