Istota interpretacji:

możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup opcji, które wygasły bez rozliczenia finansowego

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

W 2006 roku Wnioskodawca kupował na Giełdzie Papierów Wartościowych opcje na indeks WIG-20. Część opcji Wnioskodawca trzymał do terminu ich wygaśnięcia. Niektóre z tych opcji wygasły bez rozliczenia finansowego. Wszystkie kupione w 2006 r. opcje wygasły w tym samym roku. W lutym 2007 r. Wnioskodawca otrzymał z Domu Maklerskiego, w którym ma rachunek inwestycyjny informację PIT-8C za rok 2006. Dochód wykazany w PIT-8C był wyższy niż ten który Wnioskodawca sam wyliczył. Z rozmowy telefonicznej z pracownikiem Domu Maklerskiego dowiedział się, że dochód wykazany w PlT-8C jest zawyżony ponieważ Dom Maklerski nie uwzględnia w tej informacji kosztów zakupu opcji, które wygasły poza ceną. Następnie Wnioskodawca wysłał do biura maklerskiego pisemną reklamację odnośnie prawidłowości sporządzenia informacji PIT-8C. W odpowiedzi na reklamację Dom Maklerski napisał, że: "nie jest kosztem w rozumieniu przepisów podatkowych - opcja kupiona i nie sprzedana, a jej wygaśnięcie nastąpiło bez rozliczenia finansowego" i że PlT-8C został sporządzony prawidłowo. Również prowizje od kupna tych opcji nie zostały wykazane w kosztach uzyskania przychodu w PlT-8C. Wnioskodawca na podstawie posiadanej informacji PIT-8C wypełnił zeznanie PIT-38 i zapłacił wynikający z niego podatek. Niedawno jednak dowiedział się, że interpretacja przepisów podatkowych przez Dom Maklerski była błędna i że wydatki na kupno opcji, które wygasły bez rozliczenia finansowego powinien uwzględnić w kosztach uzyskania przychodu w PIT-38.

Obecnie Wnioskodawca posiada pisemną informację potwierdzoną podpisem i pieczęcią Dyrektora DM jakie były koszty kupna tych opcji. Na podstawie tego dokumentu Wnioskodawca zamierza złożyć korektę PIT-38 za rok 2006 i odzyskać nadpłacony podatek. Wnioskodawca posiada także wyciąg z historią rachunku maklerskiego za cały rok 2006, co może być dodatkowym dowodem potwierdzającym poniesienie przez Wnioskodawcę ww. kosztów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione na zakup opcji, które wygasły bez rozliczenia finansowego można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w zeznaniu podatkowym PIT-38 w sytuacji, kiedy dom maklerski nie wykazał tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów w informacji PIT-8C...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że zgodnie z generalną zasadą ustalania kosztów uzyskania przychodów określoną w artykule 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z wyjątkiem określonych w art. 23 tej ustawy. Wydatki na kupno opcji oraz zapłacone z tego tytułu prowizje z pewnością są takimi kosztami. Kwestii zaliczenia lub nie tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie można uzależniać od sposobu wygaśnięcia opcji. Z artykułu 23 ust. 1 pkt 38a updf wynika, że wydatki na zakup opcji stają się kosztem także w przypadku rezygnacji z realizacji praw z nich wynikających (wygaśnięcie opcji bez rozliczenia finansowego to właśnie rezygnacja z realizacji praw z nich wynikających) a nie tylko w przypadku realizacji praw z nich wynikających lub odpłatnego zbycia. Ponieważ Wnioskodawca nie otrzyma od Domu Maklerskiego zmienionego PlT-8C powinienem mieć możliwość wypełnienia korekty PlT-38 także na podstawie innych posiadanych dokumentów. W podobnej sprawie Wnioskodawca znalazł jedną interpretację podatkową przyznającą rację podatnikowi (sygnatura PDI/415-49/05).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) według stanu prawnego obowiązującego na dzień 31.12.2006 r. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Przez pochodne instrumenty finansowe zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 13 ww. ustawy, rozumie się instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 ze zm.).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi:

1. tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania,
2. instrumenty rynku pieniężnego,
3. finansowe kontrakty terminowe oraz inne równoważne instrumenty finansowe rozliczane pieniężnie, umowy forward dotyczące stóp procentowych, swapy akcyjne, swapy na stopy procentowe, swapy walutowe,
4. opcje kupna lub sprzedaży instrumentów finansowych, opcje na stopy procentowe, opcje walutowe, opcje na takie opcje, oraz inne równoważne instrumenty finansowe rozliczane pieniężnie,
5. prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od wartości oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń (pochodne instrumenty towarowe),
6. inne instrumenty, jeżeli zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym na terytorium państwa członkowskiego lub są przedmiotem ubiegania się o takie dopuszczenie.
   
   

Sposób opodatkowania tychże dochodów określa art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia m.in. papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu.

Stosownie do art. 30b ust. 2 pkt 3 ww. ustawy dochód ten ustala się jako różnicę między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 30b ust. 6 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym (PIT-38), o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy.

Aby móc zrealizować ten obowiązek, podatnik winien dysponować stosownymi informacjami dotyczącymi uzyskanych przychodów i poniesionych tytułem ich uzyskania kosztów. Zgromadzenie tych danych powinno następować w oparciu o informacje roczne sporządzane i wysyłane podatnikowi przez podmioty, za pośrednictwem których uzyskuje on te dochody. Obowiązek sporządzania takich informacji został przewidziany w art. 39 ust. 3 wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej są obowiązane w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 (m.in. dochody z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających), sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-8C).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w 2006 roku Wnioskodawca kupował na Giełdzie Papierów Wartościowych opcje na indeks WIG-20. Część opcji Wnioskodawca trzymał do terminu ich wygaśnięcia. Niektóre z tych opcji wygasły bez rozliczenia finansowego. Wszystkie kupione w 2006 r. opcje wygasły w tym samym roku. W lutym 2007 r. Wnioskodawca otrzymał z Domu Maklerskiego, w którym ma rachunek inwestycyjny informację PIT-8C za rok 2006. Dom Maklerski nie uwzględnia w tej informacji kosztów zakupu opcji, które wygasły poza ceną. Również prowizje od kupna tych opcji nie zostały wykazane w kosztach uzyskania przychodu w PlT-8C. Wnioskodawca na podstawie posiadanej informacji PIT-8C wypełnił zeznanie PIT-38 i zapłacił wynikający z niego podatek.

Obecnie Wnioskodawca posiada pisemną informację potwierdzoną podpisem i pieczęcią Dyrektora DM jakie były koszty kupna tych opcji. Na podstawie tego dokumentu Wnioskodawca zamierza złożyć korektę PIT-38 za rok 2006 i odzyskać nadpłacony podatek. Wnioskodawca posiada także wyciąg z historią rachunku maklerskiego za cały rok 2006.

Skoro w przedmiotowym przypadku Wnioskodawca pozwala na wygaśnięcie opcji, to znaczy, że rezygnuje z praw wynikających z tych instrumentów. Może więc zaliczyć wydatki poniesione na zakup opcji do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy.

W tej sytuacji obliczenia uzyskanego przychodu, dochodu i podatku Wnioskodawca winien dokonać na podstawie dokumentów potwierdzających w sposób niebudzący wątpliwości prawdziwość obliczeń (danych).

Na gruncie przedmiotowej sprawy dowodem dokumentującym poniesione koszty na zakup opcji przez Wnioskodawcę jest pisemna informacja potwierdzona podpisem i pieczęcią Dyrektora Domu Maklerskiego jakie były koszty kupna tych opcji, a także wyciąg z historią rachunku maklerskiego za rok 2006.

Reasumując wydatki poniesione na zakup opcji, które wygasły bez rozliczenia finansowego stanowią koszt uzyskania przychodu, mimo barku wykazania tych kosztów w informacji PIT-8C, gdyż Wnioskodawca jest w posiadaniu dowodów dokumentujących poniesienie kosztu w postaci pisemnej informacji potwierdzonej podpisem i pieczęcią Dyrektora Domu Maklerskiego jakie były koszty kupna tych opcji, a także wyciągu z historią rachunku maklerskiego za rok 2006.

Końcowo - odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego wskazać należy, iż rozstrzygnięcie to dotyczy tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcie zawarte w interpretacji jest wiążące. Nie stanowi ona materialnego prawa podatkowego i nie ma mocy powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.