Istota interpretacji:

Aby wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów lub ustalenia prawa do zwolnienia od opodatkowania - jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie - z tytułu otrzymania majątku w związku z likwidacją Spółki, okoliczność nabycia udziałów winna być udowodniona (art. 180 i art. 191 Ordynacji podatkowej). Dowodem potwierdzającym poniesienie wydatku przez podatnika na objęcie udziału może być zarówno oryginalny dowód wpłaty jak i wydane przez spółkę poświadczenie wniesienia wpłat.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W związku z planowanym uczestnictwem w spółce prawa handlowego posiadającej osobowość prawną ("Spółka"), Wnioskodawczyni spodziewa się otrzymania od Spółki wypłat skutkujących powstaniem dochodu z udziału w zyskach osób prawnych w rozumieniu przepisu art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w sytuacji dokonywania przez Spółkę wypłat na rzecz udziałowców w związku z jej likwidacją, dopuszczalne byłoby przyjęcie przez Spółkę kosztu uzyskania przychodu po stronie podatnika, np. w wysokości wydatków na objęcie lub nabycie akcji lub udziałów...
2. W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, na podstawie jakich danych należy ustalić należy koszty uzyskania przychodu z tytułu otrzymania majątku w związku z likwidacją Spółki w sytuacji, gdy dostępnym źródłem informacji na ten temat jest jedynie sam podatnik...
3. Czy można przyjąć, że w razie umorzenia przymusowego udziałów nabytych przez podatnika w drodze spadku lub darowizny, kosztem w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu takiej operacji jest wartość rynkowa udziałów z dnia ich nabycia (tj. dnia darowizny)...
4. Czy tak samo należy ustalić koszt uzyskania przychodów, jeśli udziały zostaną odkupione przez Spółkę w celu umorzenia (umorzenie dobrowolne)...
5. Czy w sytuacji, gdy Spółka posiada wydaną przez Ministra Finansów indywidualną interpretację dotyczącą określenia podstawy opodatkowania w przypadku zdarzenia przyszłego, w którego wyniku Wnioskodawca otrzymałby dochód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, możliwe jest orzeczenie o odpowiedzialności Wnioskodawcy jako podatnika za zaniżenie podstawy opodatkowania przez Spółkę jako płatnika w sytuacji, gdy Spółka stosuje się do otrzymanej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego...
6. Czy w sytuacji określonej w pytaniu 5, podatnik jest w jakikolwiek sposób chroniony indywidualną interpretacją uzyskaną przez płatnika...
   
   

Przedmiot niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego stanowi odpowiedź na pytanie drugie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiedź na pozostałe pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zostanie udzielona w odrębnych interpretacjach.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Określenie wysokości kosztu uzyskania przychodu przy likwidacji spółki:

W myśl art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej płatnik nie ponosi odpowiedzialności za niepobranie lub niewpłacenie podatku, jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika, jako że w takiej sytuacji odpowiada sam podatnik.

Przy założeniu zatem poprawności stanowiska Wnioskodawczyni w odniesieniu do kwestii poruszonych w pytaniu 1, w sytuacji, gdy jedynym źródłem informacji o wysokości kosztu poniesionego na nabycie udziałów jest sam podatnik, właściwe będzie określenie tego kosztu na podstawie złożonego przez niego oświadczenia.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 ww. ustawy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów z kapitałów pieniężnych zalicza się przychody z tytułu podziału majątku likwidowanej spółki. Art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy określa, iż dochodem z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej.

Z uwagi na to, iż wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej traktowana jest jako dochód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, należy uznać, że opodatkowaniu podlega różnica między wartością majątku otrzymanego w wyniku likwidacji a wydatkami poniesionymi na objęcie lub nabycie udziałów, zwolnionych od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku podziału majątku likwidowanej osoby prawnej pobiera się od wartości majątku otrzymanego w wyniku podziału pomniejszonej o poniesione wydatki na nabycie udziałów.

Jednocześnie należy zauważyć, na Spółce będzie ciążył obowiązek pobrania i wpłacenia do właściwego organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 4 ustawy podatkowej, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Wypełniając obowiązku płatnika Spółka jest obowiązana ustalić prawidłową wysokość przychodu do opodatkowania.

Aby wydatki zaliczyć, jako rzeczywiście poniesione okoliczność nabycia udziałów winna być udowodniona (art. 180 i art. 191 Ordynacji podatkowej).

Dowodem potwierdzającym poniesienie wydatku przez podatnika na objęcie udziału może być zarówno oryginalny dowód wpłaty jak i wydane przez spółkę poświadczenie wniesienia (kwoty i daty) wpłat, podpisane przez osoby uprawnione do reprezentowania spółki - członków zarządu wraz z potwierdzeniem wpisu w książce udziałów (art. 188 § 1 k.s.h.) i wpisu do krajowego rejestru sądowego, ponadto potwierdzenia kosztów notarialnych i poniesionych opłat skarbowych - oryginalne dokumenty tj. dowody wpłat lub potwierdzenia na umowach notarialnych.

Wydatkami poniesionymi na nabycie udziałów (akcji) w myśl powołanych wyżej przepisów, będą więc koszty faktycznie poniesione bezpośrednio przypisane do danej transakcji.

Z uwagi na powyższe przez wydatki na nabycie akcji rozumieć należy ogół nakładów, które udziałowiec poniósł, aby stać się właścicielem tych udziałów lub akcji.

W sytuacji, korzystania ze zwolnienia przychodu z opodatkowania należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowo - administracyjnym poglądem przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych, jako odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, powinny być interpretowane ściśle, w oparciu o wykładnię gramatyczną przepisów ustawy, z wyłączeniem wykładni rozszerzającej.

W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

W myśl art. 30 ust. § 5 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów § 1 - 4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika, w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika.

W przedmiotowej sprawie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zwalnia spółki od wykonywania obowiązku płatnika. Zwrot, jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika nie oznacza wcale, że wystarczy samo oświadczenie podatnika o wartości kosztów poniesionych na nabycie udziałów, aby Spółka, jako płatnik zastosowała koszty lub zwolnienie od opodatkowania z tytułu nabycia swoich udziałów.

Spółka jako płatnik, odpowiada za podatek niedobrany lub podatek pobrany a nie wpłacony. Płatnik odpowiada za te należności całym swoim majątkiem. Płatnik posiłkować się może oświadczeniem złożonym przez podatnika w sytuacjach, kiedy nie jest możliwe dokładne ustalenie wielkości kosztów uzyskania przychodów. Wtedy podatnik w zeznaniu podatkowym ma prawo skorygować wielkości wykazanych kosztów uzyskania przychodów przez płatnika. Niemniej nie jest to sytuacja do zastosowania takiej formy obliczenia kosztów uzyskania przychodu w przypadku ustalania przychodu (dochodu) z kapitałów pieniężnych lub ustalenia prawa do korzystania ze zwolnienia od opodatkowania.

Reasumując: Aby wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów lub ustalenia prawa do zwolnienia od opodatkowania - jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie - z tytułu otrzymania majątku w związku z likwidacją Spółki, okoliczność nabycia udziałów winna być udowodniona (art. 180 i art. 191 Ordynacji podatkowej). Dowodem potwierdzającym poniesienie wydatku przez podatnika na objęcie udziału może być zarówno oryginalny dowód wpłaty jak i wydane przez spółkę poświadczenie wniesienia wpłat.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja Nr 10, 09-402 Płock.

Referencje