Istota interpretacji:

Sprzedaż udziałów przez udziałowca (rezydenta Niemiec) niemieckiej spółki komandytowej na terenie Polski za pośrednictwem niezależnego przedstawiciela.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka komandytowa prawa niemieckiego ma zamiar dokonywać sprzedaży udziałów w niemieckiej spółce komandytowej (dalej jako Spółka) na terenie Polski szerokiemu gronu odbiorców za pośrednictwem niezależnego przedstawiciela zajmującego się zawodowo zbywaniem akcji i jednostek uczestnictwa w spółkach i funduszach inwestycyjnych.

Aktywa Spółki nie składają się głównie z majątku nieruchomego. Siedziba Spółki znajduje się poza granicami Polski.

Pośrednik (makler) będzie podmiotem niepowiązanym ekonomicznie, prawnie czy osobowo ze sprzedającym.

Pismem z dnia 15.10.2008 r. Nr IPPB2/415-1157/08-2/SP wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez: wskazanie poprawnych danych osobowych i sprecyzowanie stanu faktycznego. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie wskazując poprawne dane osobowe oraz doprecyzowując stan faktyczny w następującym zakresie:

• Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie zbywania udziałów, akcji czy jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych,
• jest udziałowcem niemieckiej spółki komandytowej, której udziały ma zamiar zbywać na terenie Polski, udziały mają być oferowane szerokiemu gronu odbiorców,
• sprzedaż udziałów odbywać się będzie poprzez maklera zawodowo trudniącego się sprzedażą udziałów, akcji czy jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych na terenie Polski. Makler będzie niezależnym względem Wnioskodawcy czy Spółki, w której udziały będą zbywane, podmiotem polskim.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w przedstawionej sytuacji zbycie udziałów w niemieckiej spółce komandytowej przez niezależnego przedstawiciela (maklera) na terenie Polski spowoduje konieczność opodatkowania udziałowca spółki komandytowej niemieckiej w Polsce...
2. Czy sprzedaż udziałów w niemieckiej spółce komandytowej szerszemu gronu odbiorców przez udziałowca lub Spółkę za pośrednictwem niezależnego maklera - zatem podmiot w żaden sposób niepowiązany ze Spółką czy udziałowcem - będzie stanowić czynność wykonywaną w ramach swojej zwykłej działalności".
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

1. Kwestię zbycia udziałów reguluje art. 13 ust. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej w dniu 14 maja 2003 r. pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a Polską (dalej jako Umowa) zgodnie, z którym zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku podlegają opodatkowaniu tylko w tym umawiającym się państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę (w omawianym przypadku w Niemczech).
   
   

W związku z dokonywaniem sprzedaży przez niezależnego przedstawiciela na podstawie art. 5 Umowy nie powstanie po stronie sprzedającego udziałowca zakład na terenie Polski, a zatem znajdzie tu zastosowanie - wskazana wyżej - reguła z art. 13 ust. 5 Umowy.

2. Makler jakiemu zlecona zostanie sprzedaż udziałów w spółce komandytowej będzie podmiotem niezależnym prawnie, gospodarczo i osobowo od sprzedającego udziałowca, czy spółki, w której udziały będą zbywane.

W ocenie Wnioskodawcy w omawianym przypadku tj. sprzedaży udziałów w spółce komandytowej prawa niemieckiego szerszemu gronu odbiorców, aby spełniona była przesłanka działania maklera "w ramach swojej zwykłej działalności" (art. 5 ust. 6 Umowy) wystarczy, iż makler będzie podmiotem zajmującym się i uprawnionym do zawodowej sprzedaży akcji, udziałów i innych jednostek uczestnictwa w podmiotach gospodarczych."

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

Jak stanowi art. 13 ust. 5 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 4 niniejszego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Jak wynika z postanowień Umowy, dochody ze sprzedaży udziałów w spółkach mających osobowość prawną podlegają opodatkowaniu w państwie, w którym osoba przenosząca własność ma miejsce zamieszkania. W przypadku Wnioskodawcy, państwem tym są Niemcy.

Art. 5 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania określa, co należy rozumieć przez zakład w danym państwie.

W świetle art. 5 ust. 1 i 2 umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę przedsiębiorstwa, za pomocą której przedsiębiorstwo wykonuje całkowicie lub częściowo swoją działalność. Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

1. miejsce zarządu;
2. filię;
3. biuro;
4. fabrykę;
5. warsztat i
6. kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
   
   

Określenie "zakład" obejmuje również plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowiące zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.

Bez względu na postanowienia ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu określenie "zakład" nie obejmuje:

1. użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2. utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
3. utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy (art. 5 ust. 4 umowy).
   
   

Jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6 niniejszego artykułu, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że przedsiębiorstwo to, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu, posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności, wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu (art. 5 ust. 5 umowy).

Zgodnie z art. 5 ust. 6 tej umowy nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że prowadzi ono w tym Państwie działalność poprzez maklera, komisanta albo innego niezależnego przedstawiciela pod warunkiem, że takie osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.

Stosownie do art. 5 ust. 7 umowy fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów w niemieckiej spółce komandytowej przez udziałowca będzie podlegał opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym udziałowiec ma miejsce zamieszkania, tj. w Niemczech. Siedziba spółki znajduje się poza granicami Polski a jej aktywa nie składają się głównie z majątku nieruchomego.

Reasumując, należy stwierdzić, iż sprzedaż udziałów w niemieckiej spółce komandytowej szerszemu gronu odbiorców przez udziałowca mającego miejsce zamieszkania w Niemczech za pośrednictwem maklera nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 13 ust. 5 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, o ile makler swoje czynności będzie wykonywał w ramach swojej zwykłej działalności.

Interpretacja dotycząca kwestii czy sprzedaż udziałów przez maklera jest wykonywana w ramach jego zwykłej działalności może być wydana tylko w przypadku wystąpienia przez tego maklera z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.