Istota interpretacji:

Czy opłata konferencyjna za udział w seminarium, na które wnioskodawca został delegowany i reprezentował swoją uczelnię jest jego przychodem?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest studentem, który uczestniczył w krajowym seminarium kół naukowych. Został tam skierowany (wydelegowany) przez uczelnię. Uczelnia opłaciła koszty – przejazd, noclegi oraz opłatę konferencyjną. Opłatę konferencyjną (255 zł) uczelnia uznała za przychód wnioskodawcy powołując się na art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opłata konferencyjna za udział w seminarium, na które wnioskodawca został delegowany i reprezentował swoją uczelnię jest jego przychodem...

Jeżeli tak, to na podstawie jakiego przepisu...

Zdaniem wnioskodawcy nie była to dla niego żadna czynność przysparzająca mu dochodu, reprezentował uczelnię poświęcając na to swój prywatny czas. Ponadto w powołanym przepisie art. 20 ust. 1 opłata konferencyjna nie jest wymieniona jako źródło przychodu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są również inne źródła, które nie zostały wymienione w tym artykule.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym w 2008r. - przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie natomiast do treści art. 20 ust. 1 powołanej powyżej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności", definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca jest studentem, który uczestniczył w krajowym seminarium kół naukowych. Został tam skierowany (wydelegowany) przez uczelnię. Uczelnia opłaciła koszty – przejazd, noclegi oraz opłatę konferencyjną. Opłatę konferencyjną (255 zł) uczelnia uznała za przychód wnioskodawcy i wystawiła mu PIT-8C.

Zauważyć należy, że uiszczona przez uczelnię opłata konferencyjna jest świadczeniem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż u osoby, za którą została ta opłata uiszczona wystąpią realne korzyści w postaci braku obowiązku zapłaty za udział w seminarium. Fakt, iż udział w seminarium nie przysporzył dochodu wnioskodawcy nie zmienia kwalifikacji tego przychodu.

W świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że wartość uiszczonej za studenta opłaty konferencyjnej stanowi przychód z "innych źródeł", o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 42a wyżej ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W związku z powyższym kwota w wysokości 255 zł wykazana w PIT-8C podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z tzw. innych źródeł, który należy wykazać w zeznaniu rocznym i opodatkować według skali podatkowej.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.