Istota interpretacji:

Czy można naliczyć podatek od kwoty zysku, której Wnioskodawca nie otrzymał?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1, art. 14b § 3 oraz art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r., znak ILPB1/415-444/09-2/AA, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 30 kwietnia 2009 r., a w dniu 5 maja 2009 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca podaje, że przed kilkoma laty za sumę ok. 80.000,00 zł wykupił ok. 20.000,00 USD i założył konto w X. Zainteresowany w dniu 25 kwietnia 2008 r. w obrocie dewizowym przelał kwotę 21.850,45 zł na konto XYZ. W dniu 11 lutego 2009 r. wydał dyspozycję odkupienia transakcyjnego USD i przelanie ich na swoje konto dewizowe. W dniu 17 lutego 2009 r. XYZ przelało na konto Wnioskodawcy 19.920,04 USD, potrącając podatek 5.385,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy można naliczyć podatek od kwoty zysku, której Wnioskodawca nie otrzymał...

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli w czasie przelania środków na konto XYZ wzrosła wartość USD, to dopóki dolary leżą na pierwotnym koncie, to Zainteresowany zysku nie uzyskał.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy źródłem przychodów są m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Treść art. 30a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a - z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy, o których mowa w ust. 1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

W myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Z przedstawionych we wniosku informacji oraz dołączonych dokumentów wynika, że Wnioskodawca w dniu 2 maja 2008 r. dokonał zamiany kwoty 21.850,00 USD, tj. 48.653,40 zł (wg kursu 2,2267 zł/USD) na 70,165 jednostek subfunduszu Papierów Dłużnych USD. Wartość jednostki wynosiła na ten dzień 688,21 zł.

Następnie w dniu 17 lutego 2009 r. Zainteresowany odsprzedał ww. jednostki, których wartość jednostkowa na dzień sprzedaży wynosiła 1.097,35 zł. Z transakcji tej uzyskano 76.995,56 zł, które zostały wymienione na USD po kursie 3,5949 zł/USD, co dało 21.418,00 USD.

Zatem różnica pomiędzy kwotą wpłaty a kwotą odkupienia w wysokości 28.342,00 zł stanowi zysk dla Wnioskodawcy, który podlega opodatkowaniu.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż bank ustalił podstawę opodatkowania, od której słusznie naliczył podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 19%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.