W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Osoba fizyczna w 2007 r. uczęszczała na grupową terapię leczenia uzależnień do Poradni Leczenia Uzależnień w Y. W związku z poniesionymi kosztami dojazdu do Poradni w wysokości 75,60 zł zwróciła się z wnioskiem do Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w X o całkowity zwrot kosztów dojazdu, przedkładając jednocześnie zaświadczenie z Poradni o uczestnictwie w terapii oraz bilet MZK.

Gminna Komisja Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, biorąc pod uwagę art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, pozytywnie rozpatrzyła wniosek i zwróciła poniesione koszty dojazdu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wypłacona przez Wnioskodawcę kwota poniesionych kosztów dojazdu do Poradni stanowi przychód, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot poniesionych kosztów dojazdu do Poradni Leczenia Uzależnień należy do innych przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tego tytułu nie zostały wymienione w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wolne od podatku dochodowego.

Katalog przychodów wymieniony w art. 20 ust. 1, o czym świadczy zwrot "w szczególności", jest katalogiem otwartym. W związku z powyższym uznać należy, że kwoty dokonanych zwrotów dojazdu do Poradni w związku z podjętą terapią są przychodami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Urząd Miasta i Gminy w X winien wystawić tym osobom PIT-8C informujący o przychodzie z tytułu zwrotu kosztów dojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.