Istota interpretacji:

Czy zleceniobiorcy zatrudnieni w latach 2002-2006 uzyskali przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wyniku opłacenia za nich składki FUS?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. W wyniku kontroli przeprowadzonej w I kwartale 2009r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych obejmującej lata 2002-2006 zakwestionowano większość umów zleceń tj. obciążono je pełną składką FUS. Stan taki zaistniał z powodu mylnej interpretacji art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Uznano bowiem, że wypłacone zleceniobiorcom wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia powinno być obciążone pełną składką FUS, ponieważ większość zleceniobiorców była zatrudniona na umowę o pracę w firmie, dla której wnioskodawczyni świadczyła usługi. Wynikające z protokołu kontroli zobowiązanie wobec ZUS tj. składka FUS dotycząca ubezpieczonego i płatnika oraz składka na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zostało w całości uregulowane w miesiącu maju bieżącego roku. Składki FUS dotyczące ubezpieczonych zostały zapłacone przez pracodawcę. Teoretycznie składki dotyczące ubezpieczonych powinny być zwrócone przez zleceniobiorców lub potrącone z bieżącego wynagrodzenia, lecz umowy zawierane w latach 2002-2006 już wygasły i nie łączy wnioskodawczyni z ww. zleceniobiorcami żaden stosunek prawny. Wobec braku tej możliwości i konieczności zapłacenia tych składek samodzielnie, byli zleceniobiorcy uzyskują de facto przysporzenie majątkowe w postaci zwolnienia ich z długu lub umorzenia ich zobowiązań.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zleceniobiorcy zatrudnieni w latach 2002-2006 uzyskali przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wyniku opłacenia za nich składki FUS i muszą otrzymać informacje PIT-8C za 2009r....

Z uwagi na fakt, iż kontrola oraz decyzja ZUS dotyczyła wnioskodawczyni, nie istnieje faktyczna możliwość wyegzekwowania należności od byłych zleceniobiorców. Umowy były zawierane w latach 2002-2006 i dawno wygasły. Nie łączy wnioskodawczyni z ww. zleceniobiorcami żaden stosunek prawny. Skoro zatem wnioskodawczyni zmuszona jest uiścić za nich te składki, to w ich sytuacji majątkowej pojawia się przysporzenie w postaci umorzenia ich obowiązku składkowego. Tym samym, w ocenie wnioskodawczyni, osoby te uzyskują przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w roku 2009 i powinny otrzymać informacje PIT-8C oraz samodzielnie uiścić od uzyskanego przychodu podatek dochodowy. Sporządzenie PIT-11 tj. informacji o dochodach i pobranych zaliczkach, wiązało by się z dodatkową zapłatą ze strony wnioskodawczyni zaliczki na podatek dochodowy za byłych zleceniobiorców.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści ww. przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 13 pkt 8 ww. ustawy stanowi, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9,

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni jako płatnik nie potrąciła ze środków podatnika, czyli osoby, z którą zawarta została umowa zlecenia, kwoty składek określonych w ww. ustawie z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zatem na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pobrała zaliczkę na podatek dochodowy od całej kwoty przychodu z tytułu umowy zlecenia, pomniejszonej jedynie o koszty uzyskania, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 4 tej ustawy.

Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w ww. art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dlatego też zapłacone przez wnioskodawczynię w maju bieżącego roku za podatnika (zleceniobiorcę) składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, a następnie umorzone przez płatnika (zleceniodawcę) – w świetle art. 11 ust. 1 ustawy stanowią przychód zleceniobiorcy, bowiem otrzymał on nieodpłatne świadczenie od zleceniodawcy - zleceniodawca zapłacił za zleceniobiorcę składki, które powinny być finansowane z jego, tj. zleceniobiorcy środków.

Zapłacone a następnie umorzone składki stanowią dla zleceniobiorcy przysporzenie majątkowe mające swoje źródło w zawartej umowie cywilnoprawnej, wobec czego przysporzenie to będzie stanowiło przychód z umowy zlecenia, czyli działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak twierdzi wnioskodawczyni z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy.

Zatem wnioskodawczyni jako płatnik obowiązana jest do wystawienia i wykazania tych przychodów w informacji o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek w PIT-11, a nie jak twierdzi w PIT-8C.

Zgodnie bowiem z art. 42 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa:

1. w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru,
2. w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.
   
   

Reasumując, kwoty pokrytych przez wnioskodawczynię składek, które co do zasady winny być opłacone przez pracowników, będą stanowiły dla tych osób przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy podatkowej. Na fakt ten nie ma wpływu to, że wnioskodawczyni nie łączy już z tymi osobami żaden stosunek prawny, gdyż tytułem do dokonania tego świadczenia była zawarta umowa cywilnoprawna, a moment dokonania tego świadczenia, po wygaśnięciu umów zlecenia nie wpływa na zmianę kwalifikacji tego przychodu. W związku z tym należy przychód ten wykazać w informacji PIT-11, a nie jak twierdzi wnioskodawczyni w PIT-8C.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko wnioskodawczyni, że zapłacone składki FUS za ubezpieczonych stanowią dla nich przychód z innych źródeł i należy sporządzić informacje PIT-8C, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.