Istota interpretacji:

Czy przychody uzyskane z tytułu udostępnienia powierzchni emisyjnej przez Wydzierżawiających można kwalifikować jako przychody z "najmu-dzierżawy"? Czy w związku z taką kwalifikacją przy wypłacie dla Wydzierżawiającego, będącą osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej, na Spółce ciąży obowiązek poboru podatku? Czy dyspozycja wypłaty przesłana w formie elektronicznej przez Wydzierżawiającego, nie prowadzącego działalności gospodarczej jest wystarczającym dla Spółki dokumentem do wypłaty należności?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej "Spółka") współpracuje z podmiotami (dalej "Wydzierżawiającymi"), od których wydzierżawia powierzchnię emisyjną na stronach internetowych w celu wyświetlania boksów reklamowych. Boksy reklamowe to definiowane przez użytkowników serwisu ...Boksy reklamy zawierające tytuł, opis i adres docelowy kierujący do reklamowanej witryny, usługi czy produktu. Boksy reklamowe emitowane są na dzierżawionych od osób trzecich stronach internetowych. Wydzierżawiającym stronę internetową może być zarówno podmiot prowadzący działalność gospodarczą jak i osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej.

Wydzierżawiający posiadają prawa do domen internetowych, w których proponują powierzchnię emisyjną, posiadają prawa autorskie do stron internetowych zgłaszanych do systemu (służącego przyłączaniu i opisywaniu zewnętrznych względem wnioskodawcy powierzchni emisyjnych) oraz treści w nich prezentowanych lub posiadają stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania uprawnionych podmiotów.

Współpraca następuje na podstawie opisanej przez Spółkę z Wydzierżawiającym umowy dzierżawy powierzchni emisyjnej. Wydzierżawiający udostępnia powierzchnię emisyjną poprzez umieszczanie w treściach swojej witryny dostarczonego przez Spółkę kodu komputerowego. Kod ten wyodrębnia na witrynie specjalne pole przeznaczone na prezentację reklam.

Wydzierżawiający nie tworzy treści reklamy, nie może jej modyfikować. Nie może również ingerować w działanie systemu polegającego na wyświetlaniu reklam - tzn. nie może modyfikować dostarczonego kodu, nie może wymuszać czy zachęcać użytkowników do klikania w boksy.

Za wydzierżawienie powierzchni emisyjnej Wydzierżawiający otrzymują od Spółki wynagrodzenie ustalane jako procent przychodu z emisji reklam. Przychód ten jest obliczany jako iloczyn ilości kliknięć w boks i ceny za kliknięcie. Wynagrodzenie jest wypłacane nie częściej niż raz w miesiącu i dopiero w momencie, gdy kwota należnego wynagrodzenia przekroczy 100 zł. Wypłata dla Wydzierżawiającego będącego osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej następuje po przesłaniu w wersji elektronicznej dyspozycji wypłaty. Z dzierżawy powierzchni emisyjnej Spółka osiąga pożytki w postaci wynagrodzenia za emitowane w boksach reklamy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przychody uzyskane z tytułu udostępnienia powierzchni emisyjnej przez Wydzierżawiających można kwalifikować jako przychody z "najmu-dzierżawy"...

Czy w związku z taką kwalifikacją przy wypłacie dla Wydzierżawiającego, będącą osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej, na Spółce ciąży obowiązek poboru podatku...

Czy dyspozycja wypłaty przesłana w formie elektronicznej przez Wydzierżawiającego, nie prowadzącego działalności gospodarczej jest wystarczającym dla Spółki dokumentem do wypłaty należności...

Zdaniem wnioskodawcy, wynagrodzenie za udostępnienie powierzchni emisyjnej na stronach internetowych należy zakwalifikować jako przychód z art. 10. ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), tj. przychód z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Przedmiotem dzierżawy mogą być również prawa. Do dzierżawy praw stosuje się odpowiednio przepisy o dzierżawie rzeczy (art. 709 Kodeksu cywilnego). Wynagrodzenie otrzymane za udostępnienie powierzchni emisyjnej jest należnością czynszową, która zgodnie z art. 693 § 2 może być oznaczona jako ułamkowa część pożytków.

Odnośnie opodatkowania przychodów uzyskanych ze źródła przychodów "najem-dzierżawa" to regulują je przepisy zawarte w art. 44 ust 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bądź w art. 21 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.).

Zgodnie z tymi przepisami podatnicy uzyskujący dochody z "najmu-dzierżawy" mają możliwość wyboru formy opodatkowania, albo na zasadach ogólnych albo zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Spółka wypłacając osobie fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej należności z tytułu udostępnienia powierzchni emisyjnej, zakwalifikowanej jako "najem-dzierżawa" nie ma obowiązku potrącania zaliczek na podatek oraz sporządzania po zakończeniu roku imiennej deklaracji o przychodach PIT-11 lub PIT-8C. Dotyczy to również sytuacji gdyby umowa była zawarta z osobą nie będącą polskim rezydentem podatkowym.

Dyspozycja wypłaty przesłana w formie elektronicznej przez osobę fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej jest wystarczającym dla Spółki dokumentem do wypłaty należności z tytułu "najmu-dzierżawy", gdyż osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej nie ma obowiązku wystawiania rachunku potwierdzającego wykonanie usługi (sprzedaży).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 i 6 ww. ustawy źródłami przychodów jest działalność wykonywana osobiście oraz najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskiwanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Jak wynika z opisanego stanu faktycznego osoby fizyczne współpracujące z wnioskodawcą nie oddają do używania wnioskodawcy domen internetowych (sami nimi nadal dysponują) lecz są zobowiązane do wykonania osobiście czynności, którą należy dokonać, aby reklama mogła pojawić się na stronie internetowej, do której posiadają prawo (muszą umieścić na swojej stronie odpowiedni kod komputerowy).

W związku z powyższym działalność polegającą na udostępnianiu przez podmioty współpracujące miejsca reklamowego na stronach internetowych należy traktować jako osobiste świadczenie usług na rzecz Spółki - wnioskodawcy. Uzyskane przychody z tytułu wykonywania tych usług stanowią, w myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ww. ustawy przychody z działalności wykonywanej osobiście, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsekwencją takiej klasyfikacji przychodu, jest spoczywający na Spółce obowiązek płatnika, określony w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią tego przepisu płatnik jest obowiązany pobierać zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19% należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz pomniejszonej o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b). W myśl natomiast art. 41 ust. 1a ww. ustawy zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie, zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1.

Na podstawie art. 42 ust. 1 powołanej ustawy, płatnik ma (w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym zaliczkę pobrano) obowiązek przekazania pobranej zaliczki na rachunek urzędu skarbowego właściwego według siedziby płatnika.

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, płatnik ma obowiązek przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania podatnika, imienne informacje o wysokości dochodu na formularzu PIT- 11 (art. 42 ust. 2 pkt 1). Jednocześnie, stosownie do postanowień art. 45 ust. 1 ww. ustawy podatnik osiągający przedmiotowe dochody obowiązany jest wykazać je łącznie z dochodami uzyskanymi z innych źródeł, w składanym do dnia 30 kwietnia następnego roku zeznaniu rocznym i do obliczenia należnego podatku dochodowego, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. według obowiązującej w danym roku skali podatkowej. w zeznaniu rocznym, wraz z innymi dochodami uzyskanymi w roku podatkowym.

Dodać jeszcze należy, że gdyby podmiotem współpracującym, który udostępnia wnioskodawcy miejsca reklamowe na stronach internetowych była zagraniczna osoba fizyczna nieprowadząca działalności (nierezydent), to wówczas obowiązki wnioskodawcy jako płatnika wynikają z postanowień art. 29, art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 2 pkt 2 i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując dochód z tytułu działalności polegającej na udostępnianiu miejsca reklamowego na stronach internetowych jest dochodem z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaliczki na podatek dochodowy (ewentualnie podatek w formie ryczałtu - w przypadku zagranicznych osób fizycznych) od uzyskiwanego wynagrodzenia z tytułu świadczenia tych usług powinny być odprowadzane przez Spółkę jako płatnika.

Odnosząc się natomiast do kwestii dokumentu, na podstawie którego wnioskodawca dokonuje ww. wypłat podmiotom udostępniającym strony internetowe stwierdzić należy, iż dla celów ustalenia przychodów po stronie osoby fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej - dowodem będzie każdy dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość uzyskanego przez tą osobę przychodu.

W związku z tym, iż przychody uzyskiwane z tytułu wykonywania ww. usług mają charakter przychodów z działalności wykonywanej osobiście, stanowisko wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.