|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: aport, jednoosobowa działalność gospodarcza, koszty uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne, spółka komandytowa, środek trwały, wkłady niepieniężne | |
| Data: 2010-08-24 | |
![]() Istota interpretacji:Czy w przypadku zbycia przez spółkę komandytową gruntów uprzednio wniesionych jako wkład niepieniężny, koszt uzyskania przychodu (rozpoznawany u Wnioskodawcy stosownie do jego udziału w zysku spółki komandytowej) stanowić będzie wartość początkowa środka trwałego (odpowiadająca wartości po jakiej przedmiot wkładu zostanie wniesiony do spółki) pomniejszona o podatkowe odpisy amortyzacyjne?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest komandytariuszem spółki komandytowej I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. (zwanej dalej "Spółką"). Wnioskodawca rozważa wniesienie do Spółki wkładu niepieniężnego (aportu). Przedmiotem aportu byłoby przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551Kodeksu cywilnego, ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. W skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, będącego przedmiotem aportu wchodzą m.in.:
Po wniesieniu wkładu niepieniężnego przez Wnioskodawcę przedmiot aportu stałby się własnością Spółki i byłby wykorzystywany przez Spółkę w celu prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Odpowiedź na pytanie trzecie stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pana w zakresie pytania pierwszego i drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zbycia przez spółkę komandytową nieruchomości wniesionej do tego podmiotu tytułem wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu (rozpoznawany u każdego ze wspólników tej spółki) winna stanowić wartość, po jakiej nieruchomość ta została wniesiona do spółki komandytowej wykazana w księgach podatkowych wnoszonego przez wnioskodawcę przedsiębiorstwa (wartość początkowa środka trwałego) pomniejszona o podatkowe odpisy amortyzacyjne. Zgodnie z treścią art. 22g ust 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (który ma zastosowanie do wkładów do spółek nieposiadających osobowości prawnej, a zatem i do spółki komandytowej) wkład do spółki w postaci środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych jest ujmowany w księgach tego podmiotu wg wartości początkowej ustalonej przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, nie wyższej jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Zgodnie zatem z ww. zapisem wkład do spółki osobowej jest zapisywany w księgach podmiotu wg wartości początkowej ustalonej przez wspólników. Wartość ta nie może być jednak wyższa, aniżeli wartość rynkowa wnoszonych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. W myśl natomiast przepisów art. 22g ust. 12 updof w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości początkowej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Stosownie do art. 22g ust. 14a updof, przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego. Z uwagi na sukcesję podatkową wynikającą z art. 93a § 2 pkt 2 Ordynacji wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej osoby fizycznej, a odpisów amortyzacyjnych dokonuje się z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów. Wartość początkowa, o której mowa powyżej, ma w przekonaniu Wnioskodawcy podstawowe znaczenie dla ustalenia kosztu uzyskania przychodu w sytuacji odpłatnego zbycia przedmiotowych środków trwałych. Wskazuje na to w szczególności treść art. 24 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy regulacja ta ma zastosowanie do wspólników - osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości. Według Wnioskodawcy z przepisu tego jasno wynika, że wartość początkowa środka trwałego (przy uwzględnieniu odpisów amortyzacyjnych) stanowi podstawę do "ustalenia kosztu uzyskania przychodu" pomniejszającego przychód podatkowy w momencie zbycia środka trwałego. Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał stanowiska organów podatkowych (częściowo na zasadzie analogii), wyrażone w:
Reasumując w przypadku zbycia przez spółkę komandytową nieruchomości wniesionej do tego podmiotu tytułem wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy - koszt uzyskania przychodu winna stanowić wartość początkowa przedmiotu wkładu wynikająca z ksiąg spółki komandytowej pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni. Jednocześnie w odniesieniu do wskazanych przez Pana interpretacji indywidualnych organów podatkowych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2010-08-24 |
