Istota interpretacji:

1. Czy stawka podatku od refaktury kosztów maut wynosi 3%? 2. Czy zwrot niemieckiego podatku Mstw nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 30 kwietnia 2010 r. znak ILPB1/415-397/10-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 5 maja 2010 r., a w dniu 10 maja 2010 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności w zakresie transportu towarów samochodem o ładowności ponad 2 ton, Wnioskodawca wystawia faktury sprzedaży, w których ujmuje: należność za wykonaną usługę oraz jako odrębna pozycja refaktura kosztu zapłaconych opłat za przejazdy autostradami na terenie Niemiec (maut).

Wnioskodawca otrzymał zwrot podatku od wartości dodanej (Mstw) od zakupów dokonanych na terenie Niemiec (paliwo, części).

W uzupełnieniu wniosku podano, iż zwrot opłat za autostrady na terenie Niemiec wynika z zawartej umowy i jest związany ze świadczonymi usługami transportowymi, gdyż firma Wnioskodawcy nie świadczy usług w zakresie poboru opłat autostradowych. Wyodrębniona pozycja na fakturze służy do celów rozliczeniowych jako element składowy ceny świadczonych usług. w przypadku świadczenia usługi dla innego usługobiorcy wartość przejazdu przez autostrady jest wliczona w cenę frachtu i nie stanowi odrębnej pozycji fakturowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie przychodów.

Czy zwrot niemieckiego podatku Mstw nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych...

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot podatku Mstw nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie zryczałtowanej, gdyż nie wyczerpuje treści przepisu art. 12. ust 1 pkt 5e ustawy w związku z art. 14 ust. 2 pkt 2, ust. 7d, gdyż podatek ten uprzednio nie był zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. u. Nr 144, poz. 930 ze zm.) – opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ponadto przychodem z działalności gospodarczej są również przychody enumeratywnie wymienione w art. 14 ust. 2 powołanej ustawy. w myśl pkt 7d tego przepisu, w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami – przychodem z działalności gospodarczej jest naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Należy podkreślić, iż w polskim systemie prawnym podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest odpowiednikiem podatku od wartości dodanej funkcjonującego w innych państwach Unii Europejskiej. Ustawa o podatku od towarów i usług stanowi implementację przepisów VI Dyrektywy dotyczącej "wspólnego systemu podatku od wartości dodanej". Należy zauważyć, iż skrót VAT, używany na oznaczenie polskiej ustawy od towarów i usług, oznacza "Value Added Tax" tj. podatek od wartości dodanej.

Pojęcie podatku od wartości dodanej obejmuje więc zarówno "podatek od towarów i usług", obowiązujący na terenie Polski, jak i "podatek od wartości dodanej", o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), tj. podatek od wartości dodanej nakładany na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyjątkiem polskiego podatku od towarów i usług.

Z uwagi na tożsamość podatku od wartości dodanej oraz podatku od towarów i usług podatek ten podlega tym samym regulacjom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, co podatek od towarów i usług obowiązujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując, w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i powołanych wyżej przepisów, otrzymany przez Wnioskodawcę zwrot podatku od wartości dodanej od zakupów dokonanych na terenie Niemiec, który to podatek nie został uprzednio zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tj. wysokości stawki podatku od refaktury kosztów) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 30 czerwca 2010 r. nr ILPB1/415-397/10-4/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje