Istota interpretacji:

Korekty przychodów należnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie Spółki jawnej (zwana dalej Spółką). Księgowość Spółki prowadzona jest w formie ksiąg rachunkowych. Spółka w roku 2006 r. po wygraniu przetargu publicznego na wykonanie robót budowlanych podpisała z inwestorem - jedną z Gmin - umowę na wykonanie robót budowlanych. Wynagrodzenie wykonawcy robót było ustalone w ww. umowie jako ryczałt na wartość 932.245,63 zł.

Spółka na ww. wartość 932.245,63 zł wystawiła faktury VAT. Dodatkowo Spółka wystawiła dwie inne faktury za roboty (za badania kominiarskie oraz roboty budowlane tzw. dodatkowe), tj. za roboty które zdaniem Spółki nie wchodziły w zakres prac podstawowych i wynagrodzenia ryczałtowego wykonawcy objętego ww. umową. Faktury te zostały ujęte w przychodach spółki w 2006 roku. Gmina odmówiła zapłaty kwot ujętych na dwóch fakturach i odesłała je Spółce. Spółka wystąpiła na drogę sądową o zapłatę należnych, jej zdaniem kwot z dwóch spornych faktur.

Sądy rozpatrujące spór Spółki z Gminą oddaliły powództwo stwierdzając, iż nie ma podstaw do żądania zapłaty kwot ujętych na dwóch spornych fakturach. Wydany wyrok w 2008 r. jest prawomocny.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W sytuacji wystawienia faktur korygujących, czy faktury te pomniejszają przychody w miesiącu i roku wystawienia faktury, tj. w przypadku wystawienia faktury korygującej w grudniu 2008r. zmniejsza się przychody w grudniu 2008r.; a w przypadku wystawienia faktury korygującej w styczniu 2009r. pomniejsza ona przychody stycznia 2009r....

Zdaniem wnioskodawcy faktury korygujące pomniejszają przychody w miesiącu i roku wystawienia tych faktur (tj. w sytuacji wystawienia faktury korygującej w grudniu 2008r. pomniejsza ona przychody grudnia 2008r. W sytuacji wystawienia faktury korygującej w styczniu 2009r. pomniejsza ona przychody stycznia 2009r.).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.- w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 14 ust. 1c tej ustawy w ww. brzmieniu, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym:

1. wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub
2. wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub z odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub
3. otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia - w pozostałych przypadkach.
   
   

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji "przychodu należnego" w związku z powyższym dla ustalenia momentu powstania "przychodu należnego" należy odwołać się do instytucji cywilnoprawnych w związku z faktem, że "przychody należne" są przychodami osiąganymi z działalności gospodarczej podatnika, dla której to działalności podstawowym instrumentem regulującym jest prawo cywilne.

Zauważyć należy, iż użyte w art. 14 ust. 1 ww. ustawy pojęcie "kwoty należnej", bez wątpienia dotyczy usługi wykonanej, a przychód powstaje z chwilą, kiedy wymagalne stało się roszczenie o zapłatę. Nie sposób bowiem w tym względzie abstrahować od warunków umowy cywilnoprawnej, jaka łączy strony określonej umowy, zważywszy, iż jak wskazano, art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie narzuca podatnikowi, kiedy dana kwota jest mu "należna", pozostawiając tą kwestię do uregulowania stronom w łączących je umowach. Dlatego też, przychód nie może powstać przed datą, w której wymagalne stało się roszczenie o zapłatę należności za wykonaną usługę, czy sprzedany towar.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego jednoznacznie wynika, iż wnioskodawca utracił roszczenie o zapłatę wynagrodzenia, co zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu, w którym stwierdzono, iż nie ma podstaw do żądania zapłaty kwot ujętych w dwóch spornych fakturach. Tym samym w całości oddalono powództwo wnioskodawcy w zakresie wierzytelności wynikających ze spornych faktur.

Powyższe oznacza, iż wystawione przez wnioskodawcę w 2006 r. faktury nie odzwierciedlały (jak się okazało) stanu faktycznego, a wynikający z nich przychód nieprawidłowo został uznany za przychód należny z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i w ramach tej działalności opodatkowany.

W konsekwencji istnieje konieczność dokonania korekty właściwej kategorii podatkowej, tj. w opisanym stanie faktycznym przychodu należnego.

Przy czym korekty przychodów w związku z błędnie wystawionymi fakturami winny być dokonywane (księgowane) wstecz do okresu zaewidencjonowania faktury pierwotnej. Jeżeli bowiem pierwotne faktury błędnie dokumentują stan faktyczny (nienależny przychód), to skutkują zadeklarowaniem i zapłatą podatku dochodowego w nieodpowiedniej wysokości.

Reasumując, w związku z faktem, że pierwotna faktura nieprawidłowo odzwierciedlała stan faktyczny, korekty przychodu należy dokonać w miesiącu wystawienia faktury pierwotnej, czyli w 2006 r.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka Jawna, niniejsza interpretacja, stosownie do postanowień m.in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla Spółki, co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.