W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w roku 2001 prowadząc działalność gospodarczą w formie dwuosobowej spółki cywilnej wraz z synem - jej wspólnikiem, zakupili jako spółka cywilna lokal użytkowy, w którym prowadzili działalność. Odpisy amortyzacyjne od tego lokalu stanowiły koszt spółki. Lokal znajdował się w ewidencji środków trwałych. W 2003 roku do spółki doszła synowa Wnioskodawczyni, a po kilku dniach Wnioskodawczyni wystąpiła ze spółki, która prowadziła nadal działalność w przedmiotowym lokalu. Umowa spółki, jak i aneksy nie były zawarte w formie aktu notarialnego. Wnioskodawczyni występując ze spółki nieodpłatnie użyczyła synowi swój udział w tym lokalu do nieodpłatnego używania. Syn Wnioskodawczyni wraz z żoną prowadzili działalność do połowy czerwca 2008 roku, kiedy to spółka została zlikwidowana. W chwili obecnej Wnioskodawczyni wraz z synem zamierza sprzedać lokal, który został zakupiony przez ich spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jeżeli sprzedaż lokalu nastąpi w lipcu 2008 r., w przypadku Wnioskodawczyni powstanie obowiązek zapłacenia podatku dochodowego od przypadającego na nią dochodu uzyskanego w wyniku sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek zapłacenia podatku, ponieważ w momencie zaprzestania przez nią działalności przedmiotowy przepis nie obowiązywał. Od 2003 r. gdy Wnioskodawczyni wystąpiła ze spółki, nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne od jej udziału w lokalu. Tym samym uzyskany przychód ze sprzedaży udziału w lokalu nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, winno mieć zastosowanie zwolnienie, albowiem od nabycia lokalu do jego zbycia upłynęło 5 lat.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j . z 2000 r. Dz. U. Nr 14 poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)-przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1. środkami trwałymi,
2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1500 zł,
3. wartościami niematerialnymi i prawnymi

• ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c.
  
  

Na gruncie niniejszej sprawy, przedmiotem zbycia ma być lokal użytkowy, który był wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej, ujęty jako środek trwały w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Sprzedaż powyższa spełnia zatem przesłanki pozwalające uznać, uzyskane w jej wyniku przychody, za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższego stwierdzić należy, iż przychód z odpłatnego zbycia lokalu użytkowego wykorzystywanego w działalności jest przychodem z tego źródła, zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten wskazuje jednoznacznie, iż przychodem z działalności gospodarczej jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

W tym miejscu należy wyjaśnić, iż jednym ze źródeł przychód dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych są nieruchomości. Nieruchomość sama w sobie nie stanowi jednak źródła normatywnego przedmiotu opodatkowania, a więc nie jest źródłem dochodu. Powstanie dochodu nie jest związane bowiem z samym posiadaniem nieruchomości, lecz z dokonywaniem przez władającego tą nieruchomością czynności faktycznych lub prawnych, które stanowiąc faktyczny przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym, są źródłem normatywnego przedmiotu opodatkowania, a więc dochodu. do czynności tych zaliczyć można np. wykorzystywanie nieruchomości na potrzeby pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez władającego nieruchomością, użyczenie, najem, dzierżawę czy sprzedaż nieruchomości.

Wnioskodawczyni zaprzestając wykonywania działalności gospodarczej w 2003 roku z mocy przepisów zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2003 roku nie nabyła żadnych praw podatkowych związanych tylko i wyłącznie z samym faktem zakończenia działalności gospodarczej. Bowiem jak wskazano wcześniej muszą zaistnieć takie czynności prawne, z którymi ustawa podatkowa wiąże powstanie źródła przychodów, np. sprzedaż nieruchomości.

Reasumując, w świetle przestawionego zdarzenia przyszłego i powołanych przepisów, przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowego lokalu użytkowego jest przychodem z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W tym przypadku przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Przychód powyższy winien być opodatkowany na zasadach ostatnio stosowanych w prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.