W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie agencji celnej w ramach której przeprowadza wedle zleceń odprawy celne związane zarówno z importem jak i eksportem towarów oraz w formie centrum rozrywkowego dla dzieci i młodzieży. Dokonując zakupu biletu wstępu dzieci i młodzież mogą spędzać czas na terenie ośrodka korzystając z różnego rodzaju urządzeń, zabawek itp. stanowiących wyposażenie parku lub spędzać czas z animatorami. Powyższą działalność rozlicza na zasadach ogólnych, posiada status podatnika VAT czynnego, miesięcznie rozlicza się z podatku od towarów i usług. Wartość przychodu brutto ze sprzedaży zarówno w poprzednim, jak i w bieżącym roku podatkowym nie przekroczyła 800.000 euro. W maju bieżącego roku, wnioskodawczyni zamierza rozszerzyć zakres swojej działalności gospodarczej o świadczenie usług wynajmu środków transportu, których dotychczas nie świadczyła. W tym celu zamierza zakupić samochód ciężarowy, ciągnik lub ciągnik wraz z naczepą i wynajmować przyszłym kontrahentom. W zależności od potrzeb odbiorców umowy będą zawierane na określone dni, okresy tygodniowe, miesięczne lub dłuższe, a faktury dokumentujące uzyskanie przychodu z usług najmu wystawiane będą w momencie zwrotu pojazdu lub w okresach miesięcznych z dołu po zakończeniu miesiąca do 7 dnia następnego miesiąca w sytuacji, gdy okres wynajmu będzie dłuższy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy powyższe usługi najmu stanowić będą przychód z działalności w miesiącu wystawienia faktury VAT czy w miesiącu świadczenia usługi najmu?

Zdaniem wnioskodawczyni, przychód uzyskany ze świadczenia usług najmu środka transportu będzie podlegał opodatkowaniu w miesiącu świadczenia usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
   
   

Zatem co do zasady przychód powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Jeżeli jednak przed tym dniem zostanie wystawiona faktura albo zostanie uregulowana należność, to przychód powstanie odpowiednio wcześniej. Ponadto w przedmiotowej sprawie dla określenia momentu powstania przychodu istotne znaczenie będzie miał sposób zawarcia umowy najmu środka trwałego.W myśl bowiem art. 14 ust. 1e cytowanej ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Zatem, w sytuacji, gdy postanowienia umowy, która jest wykonywana w dłuższym - określonym bądź nieokreślonym czasie, przewidują, iż wynagrodzenie wypłacane będzie w okresach rozliczeniowych, to przychód z tytułu usług wykonywanych w ramach takiej umowy powstaje zawsze w ostatnim dniu okresu wskazanego w umowie (lub na fakturze) jako okres rozliczeniowy. Istotną okolicznością w tym wypadku świadczącą o momencie powstania przychodu jest określenie w łączącej strony umowie lub na wystawionej fakturze, jakiego okresu dotyczy czynność będąca jej przedmiotem. Wynika z tego, że określenie okresu rozliczeniowego pozostaje wyłącznie w gestii stron, które łączy stosunek cywilnoprawny. Wobec powyższego, data powstania przychodu zależy od postanowień umowy co do terminu dokonywania rozliczeń, a nie od daty wykonania świadczenia lub wystawienia faktury.

Z treści przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawczyni zawierać będzie umowy na różne okresy. Generalnie w pierwszej kolejności świadczyć będzie usługi (wynajmować środek trwały), a następnie w momencie zwrotu środka trwałego wystawiać faktury, jeżeli przewidywany okres trwania umowy wynajmu nie przekroczy miesiąca. Natomiast w sytuacji gdy przewidywany czas trwania umowy wynajmu przekroczy miesiąc, to wówczas faktury wystawiać będzie do 7 dni po zakończeniu miesiąca. Nie wspomina jednak, w którym momencie zostanie uregulowana należność za powyższe usługi.

Zatem w sytuacji, gdy umowy najmu nie będą rozliczane okresowo oraz do dnia wykonania usługi poszczególni kontrahenci nie dokonają zapłaty, przychód w wysokości wynikającej z umowy, powstanie z dniem wykonania tych usług, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1c, co wynika z cytowanej powyżej ogólnej regulacji dotyczącej przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zawartej w art. 14 ust. 1 ww. ustawy. Natomiast w sytuacji przeciwnej, tzn. gdy w pierwszej kolejności nastąpi zapłata, a później wykonanie usługi, wówczas przychód powstanie w dniu uregulowania należności.

Jeżeli jednak umowa najmu będzie rozliczana w okresach rozliczeniowych, np. miesięcznych i faktura zostanie wystawiona po zakończeniu danego miesiąca, to wówczas zastosowanie będą miały przepisy wyżej przytoczonego art. 14 ust. 1e ww. ustawy. W takiej sytuacji, datą powstania przychodu będzie ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, tj. ostatni dzień każdego miesiąca, bez względu na ustaloną datę płatności i termin dokonania rozliczenia wykonanej usługi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.