Istota interpretacji:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w której na podstawie umowy użyczenia wykorzystuje lokal swoich rodziców. W związku z tym Wnioskodawca pyta czy w przypadku użyczenia wydzielonej części lokalu przez rodziców w celu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, dla którejkolwiek ze stron?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, jego rodzice na podstawie umowy użyczenia udostępnili lokal na prowadzenie ww. działalności.

Rodzice Wnioskodawcy są właścicielami tej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku użyczenia Wnioskodawcy wydzielonej części lokalu przez rodziców, w celu prowadzenia działalności gospodarczej, powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, dla którejkolwiek ze stron...

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa użyczenia lokalu na potrzeby działalności gospodarczej, zawarta z jego rodzicami nie stanowi przychodu dla żadnej ze stron.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), przychodem z działalności gospodarczej jest wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b ww. ustawy, z wyjątkiem otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ponadto zgodnie z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ustala się wartości czynszowej nieruchomości jeżeli właściciel nieruchomości używa jej na własne potrzeby lub potrzeby członków rodziny.

Zatem, Wnioskodawca uważa, iż przedmiotowa umowa użyczenia nie stanowi podstawy do opodatkowania dla żadnej ze stron.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.