|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: budynek, ewidencja środków trwałych, kodeks cywilny, nieruchomości | |
| Data: 2006-10-23 | |
![]() Pytanie:- dotyczy ustalenia przychodów ze sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczejDziałając na podstawie art. 14b § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie, po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie z dnia 04.08.2006r., znak: US.II-PDF/415/68/06, w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego, w przedmiocie ustalenia przychodów ze sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczej Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej został wybudowany obiekt składający się z hali diagnostycznej, pomieszczenia do regeneracji pomp i części magazynowo-socjalnej, w której wyodrębniono część mieszkalną ok. 90 m2. Wpisem do dziennika budowy z dnia 03.03.1992r. inspektor nadzoru zezwolił na zgłoszenie obiektu do użytkowania, jednakże czynność ta została dokonana dopiero w 2006r. Pismem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Olsztynie, z dnia 21.03.2006r. został Pan warsztatowego budynku. W ocenie Pełnomocnika, nie znajduje także uzasadnienia powoływanie przez organ I instancji przepisów art. 22h ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, sugeruje to jakoby w niniejszej sprawie miało miejsce ujawnienia środka trwałego, podczas gdy przedstawiony w zapytaniu stan faktyczny nie daje podstaw do uznania, że czynność taka miała miejsce. Pełnomocnik podnosi także, iż wobec faktu dopełnienia obowiązku zgłoszenia obiektu do użytkowania w 2006r. brak było podstaw w okresie wcześniejszym, zgodnie z art. 22a ww. ustawy, do uznania przedmiotowej nieruchomości za środek trwały. W przedmiotowej sprawie będzie miał zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, który określa, iż źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości. W tej sytuacji należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego zawartych w art.46-48 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomością są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Budynki natomiast stosownie do art. 48 K.c. stanowią część składową gruntu i nie mogą być przedmiotem odrębnej własności. Przechodząc na grunt prawa podatkowego należy zauważyć, iż ustawodawca nie rozdziela sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku stanowiącego jego część składową. Nie wymienia ponadto sprzedaży budynku jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym. Nie można zatem traktować w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym oraz Kodeksu cywilnego odrębnie sprzedaży gruntu oraz sprzedaży znajdującego się na nim budynku. Może to nastąpić tylko w przypadku budynku postawionego na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym. Zgodnie z powyższym bieg terminu pięcioletniego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, odnosić się będzie do daty zakupu gruntu, lub w przypadku gdy obiekt wybudowany został na gruncie stanowiącym prawo wieczystego użytkowania gruntu do momentu zakończenia budowy rozumianego jako czynność budowlana. W przedmiotowej sprawie wpisem do dziennika budowy z dnia 03.03.1992r. inspektor nadzoru zezwolił na zgłoszenie obiektu do użytkowania a zatem jego odpłatne zbycie, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy nie stanowi źródła przychodu. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie postanawia jak wyżej. Decyzja niniejsza jest ostateczna. Na decyzje tę może być wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ul. Emilii Plater 1, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie. Skargę wnosi się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Referencje |
|
| 2006-10-23 |
