Istota interpretacji:

Czy udział w charytatywnym balu jubileuszowym zorganizowanym ze środków obrotowych Spółki stanowi dochód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010 r. (data wpływu 29 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w balu jubileuszowym -jest nieprawidłowe.

W dniu 29 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w balu jubileuszowym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Z okazji 50-lecia powstania Spółka zamierza zorganizować charytatywny bal jubileuszowy. Bal będzie miał charakter otwarty co oznacza, że mogą w nim uczestniczyć pracownicy oraz byli pracownicy z osobami towarzyszącymi. Spółka szacunkowo określiła liczbę uczestników, wynajęła salę wraz z konsumpcją.

Koszty organizacji balu zostaną pokryte ze środków obrotowych.

Organizacja charytatywnego balu jubileuszowego dla pracowników i byłych pracowników stanowi ważne narzędzie w budowaniu dobrych relacji interpersonalnych w Spółce. Bal ma na celu integrować pracowników, zmotywować ich do dalszej pracy dla Spółki, podtrzymać poczucie zadowolenia z pracy w Spółce. Celem balu jest również motywowanie obecnych pracowników poprzez dbałość i pamięć o byłych pracownikach.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy udział w charytatywnym balu jubileuszowym zorganizowanym ze środków obrotowych Spółki stanowi dochód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych...
2. Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zorganizowanie charytatywnego balu jubileuszowego stanowią koszt uzyskania przychodu...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest udzielenie odpowiedzi w zakresie pytania pierwszego. Wniosek w zakresie odnoszącym się do pytania drugiego rozstrzygnięty zostanie w odrębnym piśmie.

Zdaniem Wnioskodawcy – odnośnie pytania pierwszego – sfinansowanie balu ze środków obrotowych Spółki będzie wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka nie jest w stanie określić liczby uczestników balu. W związku z tym nie sposób jest ustalić, czy konkretny pracownik rzeczywiście otrzymał świadczenie i jaka jest jego wysokość.

Wnioskodawca uważa, że brak jest podstawy do ustalenia dla konkretnego pracownika przychodu uzyskanego z tytułu sfinansowania przez Spółkę kosztu organizacji balu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę do przychodów ze stosunku pracy (stosunku służbowego) zalicza się każde świadczenie, które pracownik otrzymał w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się więc zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych na rzecz pracownika związanych ze stosunkiem pracy zaliczyć należy zatem również różnego rodzaju spotkania o charakterze imprez integracyjnych, a w zasadzie ich wartość.

Zasady ustalenia wartości nieodpłatnych świadczeń zawierają m.in. postanowienia art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl tego przepisu, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z okazji 50-lecia powstania Spółka zamierza zorganizować charytatywny bal jubileuszowy. Bal będzie miał charakter otwarty co oznacza, że mogą w nim uczestniczyć pracownicy oraz byli pracownicy z osobami towarzyszącymi. Spółka szacunkowo określiła liczbę uczestników, wynajęła salę wraz z konsumpcją.

Koszty organizacji balu zostaną pokryte ze środków obrotowych.

Organizacja charytatywnego balu jubileuszowego dla pracowników i byłych pracowników stanowi ważne narzędzie w budowaniu dobrych relacji interpersonalnych w Spółce. Bal ma na celu integrować pracowników, zmotywować ich do dalszej pracy dla Spółki, podtrzymać poczucie zadowolenia z pracy w Spółce. Celem balu jest również motywowanie obecnych pracowników poprzez dbałość i pamięć o byłych pracownikach.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że uczestnictwo w balu jubileuszowym sfinansowanym przez pracodawcę stanowić będzie nieodpłatne świadczenie dla pracownika. W sytuacji, gdy świadczeniem objęta jest również osoba towarzysząca pracownikowi – to wartość tegoż świadczenia stanowić będzie także przychód ze stosunku pracy pracownika, bowiem świadczenie to związane jest ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą. Należy zwrócić bowiem uwagę, że gdyby nie łączący pracownika z pracodawcą stosunek pracy, osoba towarzysząca nie otrzymałby tego świadczenia.

Wartość świadczenia przypadającego na daną osobę należy obliczyć dzieląc globalną kwotę przypadająca do zapłaty na liczbę osób, którym zostanie postawiona do dyspozycji możliwość uczestnictwa w balu jubileuszowym. Zatem ustalenie przychodu u poszczególnych pracowników jest sprawą oczywistą, nawet jeżeli umowa (faktura) nie będzie określała jednostkowej ceny tego świadczenia.

Łączna wartość kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę przypadająca na pracownika i osoby mu towarzyszące stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nieistotne jest przy tym, co i ile dana osoba skonsumuje, gdyż koszty zakupu poszczególnych postawionych do dyspozycji świadczeń ponoszone będą niezależnie od tego czy uprawnione osoby skorzystają z nich w pełnym zakresie, czy też nie. Istotnym dla celów podatkowych jest to, że świadczenia związane z tą imprezą zostaną postawione do ich dyspozycji.

W świetle przepisów prawa podatkowego nie można zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, iż nie sposób ustalić czy konkretny pracownik rzeczywiście otrzymał świadczenie i jaka jest jego wysokość. Techniczne trudności w ustaleniu wartości świadczenia nie mogą bowiem stanowić podstawy do uznania, iż dana osoba świadczenia nie otrzymała. Jest to tylko problem organizacyjny możliwy do rozwiązania.

Stanowisko tutejszego organu potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 3 czerwca 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1719/96. Sąd stwierdził w nim, iż "ewentualne trudności towarzyszące indywidualizacji świadczeń na rzecz poszczególnych pracowników mają charakter drugorzędny i nie mogą wpływać na byt i zakres obowiązku podatkowego."

Mając na względzie powołane przepisy prawa w tak opisanym zdarzeniu przyszłym należy stwierdzić, iż – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – udział w balu jubileuszowym zorganizowanym przez Wnioskodawcę spowoduje powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu. Do uzyskanego przychodu nie ma zastosowania żadne ze zwolnień zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód, który powstanie po stronie pracowników Spółki, będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych, jako przychód ze stosunku pracy. Obliczoną w powyżej wskazany sposób wartość świadczeń, które zostaną opłacone przez pracodawcę, a przypadających na pracownika i na osobę mu towarzyszącą, należy doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z treścią art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.