Pytanie:

Podatniczka, która nabyła w całości za kredyt bankowy w 2003 r. nieruchomość zabudowaną budynkiem magazynowym i wydzierżawia w/w powierzchnię magazynową jako osoba fizyczna zwróciła się z zapytaniem czy podatek od w/w nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwanej dalej ustawą, źródłami przychodów są m. in. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa (...) z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
W myśl art. 22 ust. 1 w/w ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła (w tym przypadku z tyt. dzierżawy) są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem wymienionych w art. 23 w/w ustawy. Użyty zwrot "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, iż nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika stanowią koszt uzyskania przychodu. Musi bowiem istnieć ścisły związek przyczynowo - skutkowy między poniesieniem kosztów, a powstaniem przychodu.

Podatnik ma prawo pomniejszyć przychód z dzierżawy o koszty, których poniesienie jest niezbędne by powstał ów przychód, jeżeli z umowy wynika, że ponosi je nie osoba korzystająca z nieruchomości, ale jej właściciel. Zgodnie z powyższym podatki i opłaty co do zasady są związane z uzyskaniem przychodów z danego źródła w przypadku, gdy są udokumentowane i wydatkowane przez wydzierżawiającego w związku z utrzymaniem przedmiotu dzierżawy.
Zatem podatek od nieruchomości wydzierżawionej (zapłacony przez właściciela tej nieruchomości) stanowi koszt uzyskania przychodu.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Na postanowienie zgodnie z art. 14a § 4 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa służy zażalenie. Stosownie do art. 236 § 1 powyższej ustawy zażalenie wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika tutejszego Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.