Istota interpretacji:

Opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości przez rezydenta Norwegii

Natomiast, pismem z dnia 24 grudnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 15 i 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) przekazał do załatwienia według właściwości miejscowej pismo (wraz z załącznikami) Pani M.L. - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego (wpływ 24 grudnia 2010 r.).

Z kolei pismem z dnia 29 grudnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając w myśl art. 15 ustawy Ordynacja podatkowa oraz § 3 pkt 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770 ze zm.) przekazał – zgodnie z właściwością – pismo z dnia 13 grudnia 2010 r. (wraz z załącznikami) – Pani M.L. "o udzielenie pisemnej odpowiedzi" w sprawie interpretacji prawa podatkowego do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (data wpływu 5 stycznia 2011 r.).

Następnie pismem z dnia 28.03.2011 r. Nr ILPB2/415-28/11-6/ES Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) przekazał pismo Pani M.L. do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w kwietniu 1990 r. nabyła spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, w którym jest zameldowana od ww. daty. Natomiast od kwietnia 2005 r. Wnioskodawczyni przysługuje własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Z kolei w czerwcu 2009 r. w drodze aktu notarialnego nastąpiło ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności lokalu wraz z udziałem 6120/1012643 części we współwłasności oraz w prawie wieczystego użytkowania gruntu. Ponadto Wnioskodawczyni nadmieniła, iż w urzędzie skarbowym uzyskała ustną informację, że zapłaci podatek wyłącznie od wartości gruntu.

W uzupełnieniu do przedmiotowej sprawy Wnioskodawczyni dodała, że w Polsce nie posiada żadnych źródeł dochodu. Wnioskodawczyni na stałe mieszka w Norwegii i tam też ma swoje centrum interesów życiowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży mieszkania w 2011 r. i w jakiej wysokości...

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Nie powinna zostać obciążona podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu Wnioskodawczyni nabyła w kwietniu 2005 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę, która nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce uważa się zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy, dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, że wskazane powyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu podpisaną w dniu 9 września 2009 r. w Warszawie (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899) dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie. Użycie w tym przepisie słów "może być opodatkowany" nie oznacza możliwości opodatkowania. Sformułowanie to oznacza, że sprzedaż nieruchomości położonej w danym kraju (w tym wypadku w Polsce), podlega opodatkowaniu w tym kraju.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni mieszka na stałe w Norwegii i tam też ma swoje centrum interesów życiowych. W Polsce Wnioskodawczyni nie posiada żadnych źródeł dochodu. W 2011 r. Wnioskodawczyni planuje dokonać zbycia lokalu mieszkalnego położonego w Polsce, który nabyła w 2005 r.

W świetle powołanych wyżej przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Konwencji polsko - norweskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania należy stwierdzić, że przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Norwegii podlegają opodatkowaniu w Polsce według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w kwietniu 1990 r. Wnioskodawczyni nabyła lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, które w 2005 r. zostało przekształcone w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W czerwcu 2009 r. w drodze aktu notarialnego nastąpiło ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności lokalu wraz z udziałem 6120/1012643 części we współwłasności oraz w prawie wieczystego użytkowania gruntu.

W sytuacji, w której Wnioskodawczyni nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, a następnie nastąpiło ustanowienie na Jej rzecz prawa odrębnej własności tego lokalu w trybie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), za datę nabycia lokalu, od której liczy się 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w 2009 r. w prawo odrębnej własności oznacza tylko zmianę formy prawnej faktycznego prawa do lokalu a nie nowe nabycie.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że przychód ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w 2011 r. nie będzie stanowił źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zbycie tej nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym miało miejsce nabycie.

Zatem Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Do wniosku Wnioskodawczyni dołączyła wiele dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.