|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: podatek dochodowy, pracownik, przewóz, przewóz pracowników, świadczenie nieodpłatne, zwolnienia przedmiotowe | |
| Data: 2010-12-24 | |
![]() Istota interpretacji:Przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka z o.o. (w dalszej części - Spółka, Wnioskodawca) prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług elektronicznych, m.in. będąc operatorem xx Miejscem pracy personelu zatrudnianego przez Spółkę jest miejscowość y bezpośrednio granicząca z miastem x. W celu zapewnienia sprawnego dojazdu pracowników z y do zakładu pracy i z powrotem, Spółka zamierza podjąć się organizacji przejazdów pracowniczych we własnym zakresie. Przewóz pracowników odbywać się będzie w ustalonych godzinach na trasie: pętla autobusowa w pobliżu centrum x - zakład pracy. W związku z korzystaniem z przewozów organizowanych przez Wnioskodawcę od pracowników Spółki nie będą pobierane żadne opłaty. Uprawnionymi do korzystania z bezpłatnego transportu będą wszyscy pracownicy Spółki którzy zgłoszą chęć uczestnictwa w przejazdach. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, iż świadczenie usług przewozów pasażerskich nie wchodzi w zakres działalności gospodarczej Spółki. Do transportu pracowników do i z zakładu pracy Wnioskodawca będzie wykorzystywać samochód typu bus, użytkowany przez Spółkę na podstawie umowy leasingu. Oprócz dowozu pracowników do zakładu pracy, pojazd ten będzie wykorzystywany również w innych celach związanych z działalnością Spółki. Zakładając, że w związku z korzystaniem z nieodpłatnych przewozów organizowanych przez Spółkę pracownicy będą osiągali przychód z tytułu otrzymywania nieodpłatnego świadczenia, Spółka, jako płatnik, będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca zamierza ustalać wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia z tytułu korzystania z transportu organizowanego przez Spółkę, stanowiącą dla jej pracowników przychód ze stosunku pracy, w oparciu o cenę rynkową usług tego samego rodzaju i gatunku. W ocenie Spółki wartość pieniężna nieodpłatnego świadczenia powinna odpowiadać aktualnej cenie biletu uprawniającego do przejazdu na takiej samej trasie środkami komunikacji publicznej. W związku z powyższym Spółka zamierza ustalać wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia (w skali jednego miesiąca) w oparciu o cenę imiennego biletu 30-dniowego uprawniającego do przejazdu środkami komunikacji publicznej na trasie x - y. Zgodnie z cennikiem Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w x, które obsługuje ruch autobusowy na wskazanej trasie, na dzień składania niniejszego wniosku opłata za przejazd w formie imiennego biletu 30-dniowego wynosi 48,00 PLN. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Przy założeniu, że w związku z korzystaniem z nieodpłatnych przewozów organizowanych przez Spółkę pracownicy będą uzyskiwali przychód w postaci nieodpłatnego świadczenia, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości metody ustalania wartości pieniężnej tego świadczenia w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego tj. w oparciu o cenę imiennego biletu 30-dniowego uprawniającego do przejazdów środkami komunikacji publicznej na trasie centrum x – y. Jeżeli natomiast przedstawiona przez Spółkę metoda ustalania wartości pieniężnej nieodpłatnego świadczenia w ocenie Organu, nie jest zgodna z przepisami ustawy o PIT, Spółka wnosi o szczegółowe wyjaśnienie właściwego sposobu ustalenia wysokości przychodu pracownika, w tym w szczególności poprzez wskazanie :
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o PIT "opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku". Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o PIT za "przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych". Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o PIT "wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b". Na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o PIT "wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia". Przyjmując założenie, zgodnie z którym wartość nieodpłatnego świadczenia otrzymanego przez pracowników w postaci zapewnienia nieodpłatnych przejazdów do pracy stanowi dla nich przychód ze stosunku pracy, Spółka - jako płatnik, będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o PIT. W takim przypadku świadczenie na rzecz pracowników w postaci organizacji nieodpłatnego transportu do zakładu pracy stanowić będzie inne nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o PIT. Ponieważ przedmiotem świadczenia nie są:
wartość pieniężna przedmiotowego świadczenia powinna zostać ustalona w oparciu o zasadę wyrażoną w art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o PIT. Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o PIT wartość nieodpłatnego świadczenia będącego przychodem pracownika należy określić na podstawie cen usług tego samego rodzaju i gatunku, obowiązujących na danym rynku. W ocenie Spółki, charakter organizowanych przejazdów wskazuje, iż są one tożsame z usługami polegającymi na przejazdach środkami transportu publicznego. Świadczy o tym m.in. fakt, iż:
Biorąc pod uwagę powyższe, w celu ustalenia wartości pieniężnej nieodpłatnych świadczeń, Spółka powinna odwołać się do cen obowiązujących w przypadku przejazdów na danej trasie środkami transportu publicznego. Przejazdy na trasie centrum x - miejscowość y organizowane są przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacji w x (linia podmiejska nr 612). Koszt biletu 30-dniowego (imiennego, bez zniżek) uprawniającego do przejazdu na tej trasie wynosi 48,00 PLN. Z uwagi na fakt, iż przejazdy pracownicze organizowane przez Spółkę swoim charakterem odpowiadają usługom przewozowym świadczonym przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w x, Spółka powinna ustalić wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia w oparciu o ceny biletów 30-dniowych komunikacji miejskiej uprawniających do przejazdów na takiej samej trasie. Reasumując, w ocenie Spółki wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób ustalania przychodu pracownika z tytułu korzystania z nieodpłatnych przejazdów organizowanych przez Spółkę jest zgodny z brzmieniem art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o PIT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2010-12-24 |
