Istota interpretacji:

Czy wniesienie w formie wkładu niepieniężnego nieruchomości do spółki komandytowej spowoduje powstanie przychodu do opodatkowania?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2007 roku Wnioskodawca nabył nieruchomości - niezabudowane działki. Grunt ten nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Nieruchomości te Zainteresowany w 2010 roku wniósł aportem do spółki komandytowej, w której jest komplementariuszem. Wartość tego wkładu została wyceniona wg cen rynkowych i jest wyższa niż cena jaką Wnioskodawca zapłacił za działki. Spółka komandytowa jest zgodnie z art. 102 kodeksu spółek handlowych spółką osobową

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie w formie wkładu niepieniężnego nieruchomości do spółki komandytowej spowoduje powstanie przychodu do opodatkowania...

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie nieruchomości jako wkładu niepieniężnego spowodowało przeniesienie własności na spółkę komandytową. W zamian za to Wnioskodawca otrzymał udział, którego wartość jest równa wartości wkładu określonej w umowie spółki. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów (z zastrzeżeniem ust. 2) jest min. odpłatne zbycie nieruchomości pod warunkiem, że:

1. zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej,
2. zostało dokonane przed upływem pięciu lat poczynając od końca roku w którym nastąpiło jej nabycie.

Zdaniem Zainteresowanego, spełnia On wszystkie powyższe warunki ale art. 10 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, wyłącza ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 odpłatne zbycie w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki. Żaden inny przepis podatkowy nie nakłada obowiązku zapłaty podatku dochodowego od przedstawionego wniesienia wkładu niepieniężnego.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że wniesienie nieruchomości do spółki komandytowej nie powoduje powstania przychodu do opodatkowania po stronie Zainteresowanego jako osoby fizycznej wnoszącej aport.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. – określanego w dalszej części skrótem K.s.h.), spółkami handlowymi są: spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo–akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. Natomiast w myśl art. 4 § 1 pkt 1 K.s.h określenie "spółka osobowa" oznacza – spółkę jawną, partnerską, komandytową i komandytowo – akcyjną. Spółki te nie posiadają osobowości prawnej.

Stosownie do art. 3 K.s.h., przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób.

Jak wynika z treści art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307), jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny (art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).

Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie stanowi więc źródła przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy, tj. kapitałów pieniężnych, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie wnoszenia wkładu niepieniężnego do spółek posiadających osobowość prawną, albo wkładów do spółdzielni. Nie ma natomiast zastosowania do wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej.

Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do źródeł przychodów zalicza się odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Jednakże z treści ust. 2 pkt 2 tego przepisu wynika, iż przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Wobec powyższego wniesienie wkładu w postaci nieruchomości do spółki komandytowej, pomimo iż stanowi formę odpłatnego zbycia nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na wyłączenie zawarte w cyt. art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa nieruchomość zabudowana nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, jej wniesienie do spółki komandytowej nie skutkuje powstaniem przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są m.in. przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą środków trwałych ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Reasumując, wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości niezabudowanej i niewykorzystywanej na potrzeby działalności gospodarczej do spółki komandytowej, nie rodzi u wnoszącego wkład żadnych skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.