|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: leasing, podatek dochodowy od osób fizycznych, samochód, sprzedaż, wykup przedmiotu umowy leasingu | |
| Data: 2009-12-31 | |
![]() Istota interpretacji:Czy sprzedaż wykupionego samochodu z leasingu za 1% wartości dla Wnioskodawcy prowadzącego działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym będzie podlegało opodatkowaniu. Wykupiony samochód nie będzie wykorzystywany w działalności i zostanie sprzedany po upływie 6 miesięcy od nabycia.Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 oraz art. 14f ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z powyższym, pismem z dnia 9 grudnia 2009 r. nr ILPP1/443-1249/09-2/MT, ILPB1/415-1101/09-2/AK, wezwano Zainteresowanego do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu poinformowano, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 11 grudnia 2009 r., natomiast w dniu 22 grudnia 2009 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną stawką liniową 19%, jest podatnikiem VAT. w dniu 3 kwietnia 2006 r. Zainteresowany zawarł umowę leasingową, na mocy której stał się korzystającym z samochodu osobowego. Wartość końcowa wg umowy wyniosła 10% wartości przedmiotu leasingu, tj. 5.463,11 zł netto. W dniu 27 stycznia 2009 r. do przedmiotowej umowy wprowadzony został aneks wydłużający okres jej trwania i zmniejszający wartość końcową na 1% wartości przedmiotu leasingu, tj. 546,31 zł netto. w dniu 3 sierpnia 2009 r. Zainteresowany otrzymał fakturę na wykup samochodu na kwotę 546,31 zł netto - 666,50 zł brutto. Przedmiotową fakturę Wnioskodawca opłacił i zarejestrował samochód na swoje nazwisko. Ze względu na utratę przydatności samochodu w działalności gospodarczej, Zainteresowany nie zdecydował się zaliczyć zakupiony samochód do środków trwałych, ani też do wyposażenia firmy. Faktura nie została w żaden sposób zaliczona do kosztów uzyskania przychodów ani bezpośrednio, ani poprzez amortyzację. VAT również nie został odliczony. Faktura wystawiona jest zgodnie z treścią umowy leasingowej na Wnioskodawcę, jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Po dniu 1 marca 2010 r. zakupiony samochód Zainteresowany zamierza sprzedać w cenie odpowiadającej wartości rynkowej, czyli dużo większej niż wartość zakupu. W związku z powyższym zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Czy przychód lub dochód ze sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu, a jeżeli tak, to:
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż samochodu po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie - czyli sprzedaż po 1 marca 2010 r., zwolniona będzie z opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 3 sierpnia 2009 r. nastąpiło nabycie samochodu na Wnioskodawcę, jako na osobę fizyczną i fakt wcześniejszej umowy leasingowej nie ma znaczenia dla określenia nabycia. Ponadto, nie ma znaczenia również fakt otrzymania faktury z firmy leasingowej wystawionej na działalność gospodarczą - wszak to Zainteresowany jako przedsiębiorca decyduje, jakie wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. a wydatek na zakup tego samochodu nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów ze względu na brak przydatności tego samochodu dla celów wyłącznie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie ma zastosowania do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy – nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Wymieniony powyżej art. 14 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej jest również odpłatne zbycie wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:
- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną stawką liniową 19%. Zainteresowany po zakończeniu umowy leasingu wykupił przedmiotowy samochód osobowy za 1% wartości. Wykupiony samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej, będzie wykorzystywany tylko do osobistych potrzeb Wnioskodawcy i zostanie sprzedany po upływie co najmniej 6 miesięcy od nabycia. Należy zauważyć, iż cytowany powyżej przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej. W przypadku zbycia samochodu wykorzystywanego uprzednio w działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu, wykupionego po zakończeniu umowy za 1% wartości, wystąpi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Samochód stanowi bowiem składnik majątku prowadzonej działalności gospodarczej już przez fakt obciążenia kosztów uzyskania przychodów np. ratami leasingowymi, czy fakturami za paliwo. Możliwość preferencyjnego zakupu z reguły przewidziana jest dla podmiotu będącego leasingobiorcą, a w opisanej sytuacji – leasingobiorcą jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, co oznacza, iż również możliwość wykupu samochodu za 1% jego wartości jest związana z prowadzoną działalnością. W związku z powyższym należy uznać, że sprzedaż przedmiotowego samochodu generować będzie przychód ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeśli samochód zostanie z tej działalności wycofany – jeżeli – między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności gospodarczej i dniem odpłatnego zbycia, nie upłynie 6 lat. Reasumując, w sytuacji gdy przedmiotowy samochód w okresie trwania umowy leasingu wykorzystywany był na potrzeby działalności gospodarczej, sprzedaż takiego samochodu będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy, również w sześcioletnim okresie po wycofaniu tego składnika, stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy. Podstawę opodatkowania będzie stanowił dochód, wg takiej stawki podatku jaką jest opodatkowana pozarolnicza działalność gospodarcza, tj. w przedmiotowej sprawie stawką 19%, wynikającą z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że po wykupie przedmiotu leasingu Zainteresowany nie zaliczył wydatku w koszty działalności gospodarczej, kosztem przy sprzedaży samochodu będzie, stosownie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy, cena za jaką Wnioskodawca wykupił przedmiotowy samochód od firmy leasingowej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Wniosek w części dotyczącej ustawy o podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. Referencje |
|
| 2009-12-31 |
