|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, małżonek, podział majątku dorobkowego, przekształcanie, rozwód, spłata, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego | |
| Data: 2009-12-22 | |
![]() Istota interpretacji:Czy kwota 93.300 zł stanowiąca spłatę na rzecz byłej żony w przypadku odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego prze wnioskodawcę może Stanowic koszt uzyskania przychodu?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca w 2007r. wspólnie z byłą żoną złożył do spółdzielni mieszkaniowej wniosek o przekształcenie mieszkania lokatorskiego. Z uwagi na fakt, że wnioskodawca był już po rozwodzie, spółdzielnia mieszkaniowa zażądała od wnioskodawcy przedłożenia prawomocnego wyroku sądu, z którego wynikałoby któremu z małżonków przysługuje prawo do przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu. W dniu 13 maja 2009r. w sądzie odbyła się rozprawa o podział majątku wspólnego małżonków. Podczas rozprawy wnioskodawca wraz z byłą małżonką doszli do ugody, na mocy której przyznano wnioskodawcy prawo wystąpienia do spółdzielni mieszkaniowej o przekształcenie mieszkania lokatorskiego. Zgodnie z wyrokiem wnioskodawca został zobowiązany do spłaty byłej żony w kwocie 93.300 zł, natomiast wkład mieszkaniowy został określony na kwotę 186.600 zł. Od dnia 09 lipca 2009r. wnioskodawca jest właścicielem przedmiotowego mieszkania i zamierza je sprzedać aby móc spłacić byłą żonę i zakupić dla siebie mniejsze mieszkanie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Zdaniem wnioskodawcy, sprawiedliwie będzie jeśli każdy sam rozliczy się z części uzyskanego dochodu. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwoty 93.300 zł fizycznie mieć nie będzie, z uwagi na przeznaczenie jej na spłatę żony. Ponadto wnioskodawca uważa, że skoro wartość mieszkania zgodnie z wyrokiem sądu została oszacowana na kwotę 186,600 zł, to jeżeli żona otrzyma 93.300 zł wraz z podatkiem 17.727 (czyli w sumie kwotę 111.027 zł), który wnioskodawca miałby zapłacić za żonę, to jemu pozostanie kwota 75.573 zł, którą zamierza przeznaczyć na zakup mieszkania i z której chce się rozliczyć z urzędem skarbowym. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m. in.:
jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży prawa do lokalu mieszkalnego decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ma moment jego nabycia. Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. Nr 9 poz. 59 ze zm.). Dopiero z chwilą ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2007r. wnioskodawca wspólnie z byłą już żoną złożył w spółdzielni mieszkaniowej wniosek o przekształcenie lokatorskiego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, które wspólnie im przysługiwało. Z uwagi na fakt, że wnioskodawca był już po rozwodzie, spółdzielnia mieszkaniowa zażądała prawomocnego wyroku, z którego wynikałoby któremu z małżonków przysługuje prawo do przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawo do lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym w dniu 13 maja 2009r. doszło do sądowego podziału majątku dorobkowego małżonków. Na mocy zwartej ugody przed sądem prawo do przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przypadło wnioskodawcy z obowiązkiem spłaty połowy zwaloryzowanego wkładu na rzecz byłej małżonki. Ponadto z wniosku wynika, iż wnioskodawca dopiero z dniem 09 lipca 2009r. stał się właścicielem przedmiotowego mieszkania. Przenosząc opisane wcześniej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy oraz mając na względzie przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż przedmiotem podziału majątku dorobkowego małżonków nie był lokal mieszkalny lecz wkład mieszkaniowy, bowiem w czasie trwania związku małżeńskiego wnioskodawcy i jego żonie przysługiwało wyłącznie prawo do lokatorskiego spółdzielczego mieszania, a nie prawo własności lokalu mieszkalnego. Jak wynika z treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji. Stosownie z kolei do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego spłat określonych tym przepisem. Z przepisu tego wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek przenieść własność lokalu. W przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Osoby zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują, nie posiadają do nich tytułu własności. Mogą używać mieszkanie, ale nie są jego właścicielami. Tak więc mając na uwadze powyższe, w drodze podziału majątku wspólnego małżonków wnioskodawca na mocy ugody sądowej otrzymał prawo do przekształcenia lokalu oraz prawo do wkładu mieszkaniowego, którego wartość została określona na kwotę 186.600 zł, z jednoczesnym obowiązkiem dokonania spłaty w kwocie 93.300 zł na rzecz byłej żony. Wnioskodawca przekształcił ww. spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu we własność w dniu 09 lipca 2009r. Wobec powyższego, w dacie zawarcia umowy przeniesienia własności mieszkania – zgodnie z wyrokiem sądu i przysługującym wnioskodawcy spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu w spółdzielni – tj. w dniu 09 lipca 2009 r. nastąpiło nabycie prawa własności tego lokalu. Podkreślić należy, iż przedmiotowy lokal nie został nabyty w czasie trwania związku małżeńskiego jako składnik majątku wspólnego małżonków lecz został wyłącznie nabyty przez wnioskodawcę dopiero z chwilą przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w jego własność, które nastąpiło w dniu 09 lipca 2009r. Powyższe oznacza, że rok 2009 jest rokiem, od końca którego należy liczyć pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Data ta wskazuje także, jakie przepisy znajdą zastosowanie do opodatkowania osiągniętego przez wnioskodawcę dochodu, wobec czego odpłatne zbycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stosownie do przepisów ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r. Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Nowe zasady opodatkowania mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007r. (art. 7 ust. 1 ww. ustawy). I tak stosownie do art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Wobec powyższego przychodem ze sprzedaży mieszkania będzie cena określona w umowie sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, do których zaliczyć można m. in. związane ze zbyciem koszty wyceny lokalu mieszkalnego przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży lokalu mieszkalnego, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży lokalu mieszkalnego, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę sądową. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Przychodem ze sprzedaży jak wskazano powyżej jest cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na treść art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów przypadającą na niego część wkładu mieszkaniowego wniesionego przez siebie do spółdzielni mieszkaniowej oraz wartość spłaty wkładu dokonanej na rzecz byłej żony. Podkreślenia wymaga fakt, że dokonanie spłaty na rzecz byłej żony było konieczne dla nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego przez wnioskodawcę. Natomiast tut. organ nie może potwierdzić prawidłowości dokonanych przez wnioskodawcę wyliczeń w zakresie ustalenia wysokości kwoty, z której wnioskodawca winien rozliczyć się z urzędem skarbowym, dlatego też stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Jednakże w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Stosownie do art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 21 ust. 27 ww. ustawy, w przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe. Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, iż w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c). Należy również wskazać, iż przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30). Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
Tak więc w sytuacji, gdy zbycie lokalu mieszkalnego nabytego w 2009r. nastąpi przed 01 stycznia 2015r. dochód uzyskany z tego tytułu podlegać będzie opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem, chyba że objęty zostanie zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie przewidziane w tym przepisie pozwala na wyłączenie z opodatkowania tej części dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków w osiągniętych przychodach z tej zamiany. W sytuacji gdy przychody z odpłatnego zbycia zostały w całości przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, uzyskany dochód w całości może korzystać ze zwolnienia. Wobec wyżej powołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w oparciu o opisane we wniosku zdarzenie przyszłe, biorąc pod uwagę brzmienie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 stwierdzić należy, iż wnioskodawca będzie miał prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych dochodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego, jeżeli środki tak uzyskane przeznaczy na jeden z celów mieszkaniowych enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla wnioskodawcy. Stosownie do powyższego była żona wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną winna wystąpić z odrębnym zapytaniem i uiścić stosowna opłatę. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-12-22 |
