Istota interpretacji:

PIT - w zakresie obowiązków płatnika w związku z umorzeniem osobom fizycznym wierzytelności z tytułu umów leasingu

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej jako: "Spółka") zamierza częściowo oddłużyć grupę dłużników. Oddłużenie będzie polegać na tym, że dłużnik spłaci część długu/zobowiązania w zamian za co dłużnikowi umorzona zostanie pozostała część zobowiązania.

Spółka umarza wierzytelności z tytułu umów leasingu, zawartych przez Spółkę z osobami fizycznymi prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą.

Wierzytelności Spółki wynikające z przedmiotowych usług obejmują:

• opłaty leasingowe niezapłacone przez dłużników w terminie,

• odszkodowania,

• odsetki za zwłokę,

• opłaty windykacyjne,

• opłaty za wycenę przedmiotów leasingu.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na Spółce będą spoczywały obowiązki wystawiania informacji podatkowej PIT-8C, o której mowa w art. 42a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej jako: "ustawa o pdof"), w przypadku umarzania osobom fizycznym wierzytelności z tytułu umów leasingu, jeżeli te umowy leasingu były zawarte w związku z prowadzoną przez te osoby działalnością gospodarczą, o której mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Spółki, nie będzie ona zobowiązana do wystawienia informacji PIT-8C dla osób fizycznych, które w dniu zawarcia umowy leasingu, tj. w dniu zaciągania zobowiązania prowadziły działalność gospodarczą.

Zdaniem Spółki, umorzenie długu z tytułu umów leasingu zawartych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą powoduje, że po stronie dłużników - osób fizycznych - powstanie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Tym samym, obowiązek sporządzenia informacji podatkowej będzie ciążył na Spółce, w przypadku gdy po stronie osoby fizycznej umorzenie będzie powodować, że powstanie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera katalog źródeł przychodów, do których zalicza się m.in.:

• przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej — art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

• inne źródła przychodów — art. 10 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
  
  

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności gospodarczej uznaje się wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek).

Na gruncie art. 353 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93, dalej jako: "k c" ) zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

Pojęcie "umorzenie zobowiązania" obejmuje sytuację, w której zobowiązanie wygasa, mimo że nie zostało faktycznie wykonane. Zatem w wypadku, w którym Spółka odstępuje od dochodzenia roszczeń przypadających na jej rzecz, a powstałych na gruncie zawartych umów leasingu zawartych z osobami fizycznymi, zdaniem Spółki można uznać, że dochodzi do umorzenia zobowiązań z tytułu takich umów leasingu. W ocenie Spółki umorzenie tego typu zobowiązań może być objęte dyspozycją art. 14 ust 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, na mocy art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 ustawy o pdof, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12 — 14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie "w szczególności" wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i tym samym powyższa ustawa w swoich założeniach daje podstawy prawne, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust 1 w/w ustawy, a zatem m. in. przychody uzyskane w związku z umorzeniem zobowiązań wynikających z zawartych umów leasingu osobom fizycznym, o ile takie przychody nie zostały wymienione w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z powyższego wynika ze przysporzenie majątkowe wynikające z umorzenia osobom fizycznym zobowiązań może być, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych traktowane jako przychody pochodzące z następujących źródeł przychodów:

1. przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub
2. przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
   
   

Biorąc pod uwagę, iż w art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody z działalności gospodarczej została wskazana wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, zdaniem Spółki należy uznać, iż w przedmiotowym stanie faktycznym przychody uzyskane przez osoby fizyczne z tytułu umorzonych zobowiązań wynikających z zawartych umów leasingu, stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Jeżeli osoby fizyczne zawarły umowę leasingu w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, wówczas także umorzenie zobowiązań wynikających z takiej umowy powinno powodować powstanie przychodu z działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki charakter zobowiązania powinien stanowić główne kryterium klasyfikacji dochodu. Jeżeli zatem umowa leasingu była związana z działalnością gospodarczą, wówczas także umorzenie zobowiązań powstałych w związku z przedmiotową umową powinno stanowić przychód z działalności gospodarczej.

Zawarte z dłużnikami - osobami fizycznymi umowy leasingu były związane z prowadzoną przez te osoby pozarolniczą działalnością gospodarczą, zaś środki trwałe będące przedmiotem tych umów były używane w związku z tą działalnością.

Spółka wskazała, iż podobne wnioski wynikają z interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2008 r., która dotyczyła kredytów bankowych (sygn.: ITPB1/415-506a/08/AK), zgodnie z którą "w sytuacji, gdy dłużnikami Banku są osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi, które zaciągnęły kredyt w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (...) umorzone i przedawnione należności — nie mieszczą się w dyspozycji art. 20 omawianej ustawy".

W konsekwencji, zdaniem Spółki przychód, który może powstać po stronie osób fizycznych w związku z umorzeniem zobowiązań z tytułu umów leasingu będzie stanowić przychód, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Spółki przepis art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedmiotowym wypadku nie znajdzie zastosowania, a zatem Spółka nie będzie zobowiązana sporządzać informacji PIT-8C, w sytuacji, w której umarzać będzie zobowiązania osobom fizycznym, które zawarły umowę leasingu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W związku z wezwaniem z dnia 15.12.2009 r. Nr IPPB1/415-797/09-2/EC, Spółka uzupełniła przedmiotowy wniosek w terminie, pismem z dnia 22.12.2009 r. przedkładając wypis z KRS, z którego wynika sposób reprezentacji Spółki w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje