Istota interpretacji:

Czy dla Wnioskodawczyni przychodem podatkowym będzie całość opłat ponoszonych przez dzierżawcę (a więc również opłacane przez dzierżawcę: podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntu), czy jedynie kwoty, które są przez Wnioskodawczynię faktycznie otrzymywane (a więc kwota czynszu za dzierżawę gruntu)?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni - osoba fizyczna - nie prowadzi działalności gospodarczej. Posiada udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu wynoszący 3/8. Wnioskodawczyni obecnie rozważa oddanie tego gruntu w dzierżawę spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Zgodnie z postanowieniem projektu umowy, dzierżawca zobowiązany byłby do ponoszenia opłat związanych z nieruchomością (podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu itp.) oraz płaciłby Wnioskodawczyni jako wydzierżawiającej czynsz dzierżawny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dla Wnioskodawczyni przychodem podatkowym będzie całość opłat ponoszonych przez dzierżawcę (a więc również opłacane przez dzierżawcę: podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntu), czy jedynie kwoty, które są przez Wnioskodawczynię faktycznie otrzymywane (a więc kwota czynszu za dzierżawę gruntu)...

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionej sytuacji przychód podatkowy stanowią dla Niej jedynie kwoty faktycznie otrzymane. Tak więc przychodem do opodatkowania będzie jedynie czynsz wypłacany Wnioskodawczyni z tytułu dzierżawy.

Wnioskodawczyni podała, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), dzierżawa składników majątku niezwiązanych z działalnością gospodarczą stanowi odrębne źródło przychodów. Zgodnie natomiast z przepisem art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodem są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W podobny sposób - zdaniem Wnioskodawczyni - przychód podatkowy definiuje przepis art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Zdaniem Wnioskodawczyni, oznacza to, że określenia wysokości przychodu z dzierżawy, zaliczanego do źródła przychodów określonego w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy dokonywać w oparciu o postanowienia przepisu art. 11 ww. ustawy (w przypadku wybrania opodatkowania na zasadach ogólnych), lub w oparciu o art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym (…) (w przypadku wybrania opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych).

Podstawą generowania przychodów z tytułu dzierżawy jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wydzierżawiającego muszą zaistnieć przesłanki określone w powołanym powyżej art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku (…), czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wydzierżawiającego.

Składnikiem przychodu osiąganego przez Wnioskodawczynię z dzierżawy nie będą Jej zdaniem ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu itp.), jeżeli z umowy wynika, że dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu "świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku (…), jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawczyni.

Zainteresowana podała, że w tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego i przedstawionego prze Nią zdarzenia przyszłego, wartość opłat (podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntu), ponoszonych przez dzierżawcę nie będzie stanowiła dla wydzierżawiającej przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni wskazała, że stanowisko takie znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych:

• Ministra Finansów w piśmie z dnia 18 marca 2004 r., sygn. PB2/MK/RB-003-05-132/04, tu cyt.:
  "Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą (…) ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem, takie jak: czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzone z aparatu zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną oraz gaz, które nie są ustalane w sposób ryczałtowy), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu "świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego".
• Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2006 r., sygn. IB-415/20/06 - tu cyt.:
  "Podstawą powstania przychodów z tytułu najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym tworzy przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 11 ustawy o podatku dochodowym. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą więc ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (w tym również podatek od nieruchomości), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu "świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego. Przychód w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne powstaje jedynie wówczas, gdy ma miejsce przysporzenie majątkowe."
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. IPPB1/415-209/07-2/AJ:
  "(…) aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 11 ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub pozostawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, podatek od nieruchomości, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzane z aparatu zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną oraz gaz, które nie są ustalane w sposób ryczałtowy), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu "świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego i przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, wartość podatku od nieruchomości regulowanego przez najemcę nie będzie stanowiła dla wynajmującego przychodu jako podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym".
  
  

Wnioskodawczyni podsumowując stwierdza, że na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ora art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przychodem do opodatkowania z tytułu dzierżawy będzie dla Niej jako wydzierżawiającej jedynie czynsz wypłacany z tytułu dzierżawy. Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (np. podatek od nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie gruntu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie maja zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje