Istota interpretacji:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży ww. prawa jest przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 czy też przychodem ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

• wyłączenia przychodów uzyskanych ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza i ich zaliczenia do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –jest prawidłowe,
• przesłanek prawnych ww. wyłączenia –jest nieprawidłowe.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 1997 roku wnioskodawca wraz z dwoma wspólnikami prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. W sierpniu 1997 roku, jako wspólnicy, uzyskali przydział spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego na zasadzie współwłasności łącznej. Ww. prawo nigdy nie było wykorzystywane w działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę i nie było wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Ponadto w zaświadczeniu uzyskanym ze Spółdzielni figurują jako osoby fizyczne, a nie jako wspólnicy Spółki cywilnej, gdyż z punktu widzenia prawa spółdzielczego jest to niemożliwe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży ww. prawa jest przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 czy też przychodem ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawcy, przychód uzyskany ze sprzedaży ww. prawa nie jest przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nie jest przychodem z działalności gospodarczej. Wprawdzie nabycie nastąpiło na zasadach współwłasności łącznej jako wspólników Spółki cywilnej, niemniej jednak prawo do lokalu użytkowego nie służyło prowadzonej działalności gospodarczej, nie było źródłem dochodu, nie było ujęte w ewidencji środków trwałych, nie było amortyzowane co najmniej od 2000 roku, tj. od kiedy posiadają dokumenty. Aby przychód był uznany za związany z działalnością gospodarczą muszą być spełnione warunki: składniki majątku muszą być wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz ujęte w ewidencji środków trwałych. Zgodnie z definicją słowa (Słownik Języka Polskiego PWN) "wykorzystywanie" to osiąganie z czegoś korzyści, pożytku, skorzystanie z czegoś, spożytkowanie, zużytkowanie. W przypadku wnioskodawcy te warunki nie zostały spełnione, dlatego też uważa, iż mino że nabycie nastąpiło we wskazanej wyżej formie, do uzyskanego przychodu zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle ww. przepisu, przychód ze sprzedaży wyżej opisanego prawa, które nastąpiłoby po upływie pięciu lat od dnia nabycia, nie będzie podlegać opodatkowaniu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) - c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Odrębnym źródłem przychodów jest – wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy – pozarolnicza działalność gospodarcza. W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1. środkami trwałymi,
2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3. wartościami niematerialnymi i prawnymi

- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio,

Zgodnie z art. 14 ust. 2c cyt. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (nie mający w przedmiotowej sprawie zastosowania, bowiem mamy do czynienia z nieruchomościami gruntowymi niezabudowanymi budynkami mieszkalnymi). Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane, w tym z powodu jej likwidacji. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Należy zauważyć, iż przepis art. 14 ust. 1 powołanej ustawy nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej ("Przychodem z działalności gospodarczej są również:").

Jak wykazuje analiza przytoczonych powyżej uregulowań prawa podatkowego, rodzajowy katalog przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza nie jest ograniczony. Wymienione kategorie przychodów mają charakter przykładowy, otwarty.W myśl powyższego zatem, odpłatne zbycie nieruchomości wykorzystywanej w działalności, nie ujętej w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w cytowanym art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podmiotu, który faktycznie przedmiotową nieruchomość wykorzystywał dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma bowiem przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania.Natomiast odpłatne zbycie składnika majątku wykorzystywanego na potrzeby działalności gospodarczej i ujętego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi przychód z działalności gospodarczej o którym mowa w cyt. art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Z opisanego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem zbycia jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego, które nie było ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Nie było też nigdy wykorzystywane w działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę.Jednakże, stosownie do treści cyt. powyżej art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dla stwierdzenia czy przychód ze zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego stanowi przychód z działalności gospodarczej, czy też jest wyłączony z tego źródła przychodu, istotnym jest wykorzystywanie tego prawa na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

Jeżeli zatem w istocie lokal użytkowy, którym wnioskodawca, jako wspólnik Spółki cywilnej mógł dysponować na zasadach współwłasności łącznej poprzez uzyskanie spółdzielczego własnościowego prawa do tego lokalu nie był nigdy wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki oraz żadne wydatki z nim związane nie były zaliczane do kosztów uzyskania przychodu tej działalności to odpłatne zbycie ww. prawa będzie wyłączone ze źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zbycie tego prawa nie będzie zbyciem wartości niematerialnej i prawnej, ani też zbyciem składnika majątku funkcjonalnie powiązanego z działalnością gospodarczą. Bez znaczenia jest okoliczność, iż prawo do spółdzielczego własnościowego lokalu użytkowego zostało nabyte na potrzeby prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, skoro nigdy nie było ono w tym celu wykorzystywane. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, przedmiotowe prawo do spółdzielczego własnościowego lokalu użytkowego zostało uzyskane w sierpniu 1997r.Jeżeli zatem odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, to nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym też zakresie stanowisko wnioskodawcy jestprawidłowe.

Natomiast przesłanką prawną wyłączenia przychodu z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza nie może być fakt nie ujęcia ww. prawa w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wprost wynika z treści cyt. art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Dlatego też stanowisko wnioskodawcy stwierdzające, że dla uznania czy przychód z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego stanowi przychód z działalności gospodarczej istotnym jest ujęcie tego prawa w ewidencji środków trwałych należało uznać zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.