W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca aktualnie jest wspólnikiem spółki jawnej, która korzysta z budynku elewatora stanowiącego współwłasność Wnioskodawcy, wspólnika i ich żon, które nie są wspólnikami spółki.

Spółka jawna powstała w 2001 r. z ustawowego przekształcenia ze spółki cywilnej. Wnioskodawca informuje, że do tej spółki cywilnej w 1997 r. wspólnicy wnieśli uchwałą jako udziały budynki przedmiotowego elewatora (bez gruntów) i te budynki do dzisiaj są amortyzowane i amortyzacja stanowi koszt w spółce.

Wnioskodawca zaznacza, że do chwili obecnej nie sporządzono aktu notarialnego przenoszącego własność budynków do spółek (cywilnej i jawnej) i w księdze wieczystej jako współwłaściciele są cztery osoby fizyczne (Wnioskodawca, wspólnik oraz żony) bez żadnej adnotacji o wykorzystywaniu budynków dla celów prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę. Obecnie wspólnicy zamierzają uchwałą wycofać wniesiony udział (budynki w 1997 r. do s.c.) i dokonywać sprzedaży całej nieruchomości (grunt i budynków) oraz dokonać korekty odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca zaznacza, że spółka prowadzi działalność produkcyjno-handlową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (budynków elewatora i gruntów) w formie aktu notarialnego przez współwłaścicieli (wymienione wyżej cztery osoby fizyczne) powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych i w jakim zakresie?

Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy nie powstanie, gdyż od zakupu tej nieruchomości upłynął 5-cio letni okres (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy podatkowej) od nabycia tej zabudowanej nieruchomości, która w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie była wniesiona notarialnie do spółek (cywilnej i jawnej).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. U. z 2000 roku Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicję przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych zawiera art. 14 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z działalności uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1. środkami trwałymi,
2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 .500 zł,
3. wartościami niematerialnymi i prawnymi,

• ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
  
  

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż nieruchomość gruntowa w skład której wchodzi elewator wraz z budynkami wykorzystywana jest w prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki jawnej (wcześniej spółki cywilnej) a budynki elewatora do chwili obecnej są amortyzowane.

W tym miejscu podkreślić należy, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości. Poza zastosowaniem norm prawa podatkowego mają także zastosowanie przepisy prawa cywilnego, w szczególności przepisy art.46-48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny " nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty) jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności". Częścią składową rzeczy - stosownie do przepisu art. 47 § 2 K.c. jest wszystko co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.Ponadto, jak stanowi art. 48 w/cyt. ustawy - z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych (art. 47 § 3-przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jego części składowych), do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili ich zasadzenia lub zasiania. Ścisłe połączenie budynku lub innego urządzenia z gruntem sprawia, że z gospodarczego punktu widzenia trudno jest traktować grunt i budynek jako odrębne przedmioty obrotu.

Z powyższego zapisu wynika zatem, iż budynek trwale związany z gruntem jako część składowa gruntu nie może być przedmiotem odrębnej własności. Oznacza to, iż sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego.

Skoro podjęto decyzję o wykorzystywaniu przedmiotowej nieruchomości w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej oraz dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych to sprzedaż jej stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, iż bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie jest fakt, że Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami oraz, że przedmiotowa nieruchomość stanowi współwłasność czterech osób, czyli Wnioskodawcy, jego wspólnika oraz żon.

Również fakt, iż w księdze wieczystej nie została umieszczona adnotacja o tym, że budynki wykorzystywane były dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz, że nie była ona wniesiona notarialnie do spółek (najpierw cywilnej, później jawnej) nie ma wpływu na zmianę sposobu opodatkowania zbywanej nieruchomości. Stanowiła ona bowiem przedmiot współwłasności łącznej wspólników, a zatem mogła zostać uznana jako środek trwały w spółce.

Dochodem (stratą) z odpłatnego zbycia składników majątku (art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej - w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - ujętych w ewidencji środków trwałych jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia środka trwałego a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tych środków trwałych (art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Dochód uzyskany z tej sprzedaży podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 lub w art. 30c ust. 1 ww. ustawy, w zależności od wybranego przez podatnika sposobu opodatkowania na dany rok podatkowy.

Nie ustala się dochodu (straty) z odpłatnego zbycia składnika majątku przedsiębiorstwa wycofanego z ewidencji środków trwałych, jeżeli odpłatne zbycie tego składnika nastąpiło po upływie 6 lat od dnia wycofania składnika z ewidencji (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy podatkowej).

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, a zatem mając na uwadze pytanie zawarte we wniosku wyjaśnić należy, że interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do niego.

Uwzględniając powyższe informuje się, że uzyskanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wszystkich zainteresowanych możliwe jest poprzez złożenie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z wypełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 14b i art. 14f ustawy Ordynacja podatkowa przez poszczególne osoby fizyczne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.