Istota interpretacji:

Czy Zainteresowany musi płacić podatek dochodowy od osób fizycznych od gruntu i nieruchomości zabudowanej?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 1994 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, pozostawiając Mu w spadku 1/2 udziału w gospodarstwie rolnym. Następnie w 1996 r. Zainteresowany odziedziczył udział wynoszący 1/4 spadku po zmarłej babci, w tym działkę ogrodniczą, na której w 2006 r. rozpoczął budowę domu.

W związku z trudnościami finansowymi budowa nie została zakończona. W roku 2007 Wnioskodawca dokonał sprzedaży odziedziczonej po babci nieruchomości (zabudowanej budynkiem mieszkalnym) oraz gruntu nabytego w spadku po zmarłym ojcu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy Zainteresowany musi płacić podatek dochodowy od osób fizycznych od sprzedanego gruntu i nieruchomości zabudowanej...

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien płacić podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W związku z powyższym, przychody uzyskane z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Istotna dla rozpatrywanej sprawy jest kwestia, od kiedy należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zatem ustalić moment uzyskania przez Wnioskodawcę prawa własności nieruchomości, nabytych w drodze dziedziczenia.

W tej kwestii należy odwołać się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwanej dalej k.c.

Stosownie do zapisu art. 924 i 925 ww. ustawy spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia.

Mając na uwadze ww. regulacje prawne stwierdzić należy, iż skoro spadek, stanowiący ogół majątkowych praw i obowiązków zmarłego (art. 922 § 1 k.c) otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy (art. 924 k.c.) i według tej daty spadkobierca nabywa spadek (art. 925 k.c.), za dzień nabycia w drodze spadku należy rozumieć dzień jego otwarcia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca odziedziczył 1/2 części gospodarstwa rolnego po zmarłym w 1994 r. ojcu oraz 1/4 spadku po zmarłej w 1996 r. babci, w tym działkę, na której rozpoczął budowę budynku mieszkalnego. Przedmiotowe nieruchomości Zainteresowany sprzedał w 2007 r.

W związku z tym, mając na uwadze ww. przepisy, należy stwierdzić, że przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte odpowiednio w 1994 r. (w drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu) i 1996 r. (w następstwie spadkobrania po zmarłej babci).

W konsekwencji, środki uzyskane przez Wnioskodawcę z ich sprzedaży nie będą stanowiły źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt. 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z faktem, iż do zbycia nieruchomości doszło po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło ich nabycie. Jednakże niezbędnym warunkiem jest, aby sprzedane nieruchomości nie były wykorzystywane przez Zainteresowanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą i ich zbycie nie nastąpiło w wykonaniu takiej działalności.

Wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczącego opodatkowania podatkiem od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty w późniejszym terminie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.