W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii, obywatelem brytyjskim. Posiada 100 % udziałów w spółce P... C... L.., która jest zarejestrowana w Rejestrze Spółek Międzynarodowych Republiki M... pod numerem (...) (dalej XX" lub "Spółka"). XX jest właścicielem nieruchomości lokalowej (odrębna własność lokalu mieszkalnego i związane z nią: udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz udział w częściach budynku i urządzeniach nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali; ( dalej "lokal"), położonej w W..., przy ulicy W..., którą nabyła w drodze kupna na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego sporządzonego w W... w dniu 31 sierpnia 2001 r., Repertorium A Nr (...). W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza zlikwidować XX, obejmując własność lokalu tytułem majątku likwidacyjnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy objęcie własności lokalu tytułem majątku likwidacyjnego podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy objęcie własności lokalu tytułem majątku likwidacyjnego nie podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

1. Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( UPIT ), "Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy)". Z uwagi na to Wnioskodawca nie jest polskim rezydentem podatkowym, to opodatkowaniu w Polsce może podlegać jedynie jego dochód uzyskany w Polsce.
2. Odpowiedź na pytanie, czy dochód, który zostanie uzyskany poprzez objęcie prawa własności lokalu, jest dochodem uzyskanym w Polsce, znaleźć można w Konwencji. Konwencja ma bowiem pierwszeństwo przed prawem polskim jako ratyfikowana umowa międzynarodowa, a także ze względu na postanowienia art. 4 a UPIT, zgodnie z którym "Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska".
3. Zgodnie z art. 21 ust. 1 Konwencji "Części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie".
4. Spośród artykułów poprzedzających art. 21 Konwencji, ewentualne zastosowanie mógłby znaleźć jedynie art. 10 dywidendy. Jednakże, jego postanowienia dotyczą jedynie dochodów uzyskiwanych od spółek mających siedzibę w jednym z Umawiających się Państw. Ponieważ XX jest spółką z siedzibą w Republice M..., to artykuł 10 Konwencji nie ma zastosowania.
5. Zatem, ponieważ postanowienia artykułów od 5 do 20 Konwencji nie dotyczą dochodu z tytułu majątku otrzymanego w związku z likwidacją spółki z siedzibą poza terytorium Polski, należy przyjąć, iż objęcie własności lokalu tytułem majątku likwidacyjnego nie podlega w Polsce opodatkowaniu.
   
   

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
   
   

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.
   
   

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przychodem w myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy,

• jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
  
  

W oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane podstawy prawne należy stwierdzić, iż Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczony obowiązek podatkowy.

Objęcia własności nieruchomości lokalowej (odrębna własność lokalu mieszkalnego i związane z nią: udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz udział w częściach budynku i urządzeniach nie służących do wyłącznego użytku właścicieli lokali ) przez nierezydenta tytułem majątku likwidacyjnego nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego.

Dochody uzyskiwane przez nierezydenta z tytułu likwidacji spółki, której siedziba nie mieści się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wpłyną na powstanie obowiązku podatkowego w Polsce.. Nabycie w formie objęcia nieruchomości lokalowej nie stanowi również źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten odnosi się wyłącznie do odpłatnego zbycia.

Reasumując, nabycie lokalu mieszkalnego nie spowoduje zatem powstania przychodu. Obowiązek podatkowy może powstać dopiero w przypadku uzyskiwania dochodów z przedmiotowej nieruchomości, bądź w związku ze zbyciem jej przez Wnioskodawcę

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy dodać, iż jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różnić od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.