• zakwalifikowania do źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu środków pieniężnych otrzymanych od Syndyka -jest prawidłowe

• sposobu rozliczeń związanych z ulgą podatkową na cele mieszkaniowe -jest nieprawidłowe
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony zaistniały stan faktyczny:

Developer: przedsiębiorstwo inwestycyjno - budowlane prowadzący działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, będący właścicielem nieruchomości w B uzyskał pozwolenie na budowę kompleksu mieszkaniowo - usługowo handlowego pod nazwą "X".

Budowę rozpoczęto w roku 1999 i prowadzono do września 2001 r. Developer zawarł z 490 klientami umowy realizacyjne na wybudowanie lokali mieszkalnych, garaży, a także powierzchni z przeznaczeniem na usługi, handel i biura. Na podstawie zawartych umów pobierał zaliczki na poczet budowy. Wpłaty na poczet ceny nabycia lokalu dokonywane za pośrednictwem banków lub kasy fiskalnej przedsiębiorstwa ewidencjonowano w rejestrach VAT i wystawiono faktury VAT z "0" stawką, gdyż w tym okresie budownictwo mieszkaniowe opodatkowane było taką stawką.

Klienci developera przy rozliczeniach rocznych na podstawie okazanych faktur korzystali z ulg podatkowych na cele budownictwa mieszkaniowego. Wnioskodawczyni również jest klientką tego developera i z uwagi na dokonanie wpłaty korzystała ona z ulgi budowlanej w latach 2000 - 2001. Tym samym dokonała ona odliczenia od podatku dochodowego kwoty w wysokości 7.891,97 zł. Została ona wykazana w zeznaniach rocznych za lata 2000 - 2001.

Postanowieniem z dnia 15.02.2002 r. Sąd Rejonowy ogłosił upadłość developera, a nieruchomość z rozpoczętą budową weszła w skład masy upadłości. Z uwagi na brak środków na dalsze prowadzenie budowy inwestycja została wstrzymana. Syndyk wypowiedział umowy realizacyjne, a wierzyciele zgłosili swoje roszczenia do listy wierzytelności. Wnioskodawczyni również dokonała takiego zgłoszenia i uzyskała wpis na listę wierzytelności nr X/06 na kwotę 79.627,50 zł z tytułu wpłat na budowę mieszkania.

Podjęte przez drugiego syndyka działania w zakresie przygotowania obiektu do dalszej budowy pozwoliły na pozyskanie źródeł finansowania, wybrano generalnego wykonawcę oraz nadzór inwestorski. Syndyk uzyskał zgodę Sądu na prowadzenie działalności gospodarczej (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia xx.xx.2004 r.) i kontynuowaniu budowy w oparciu o pozwolenia na budowę wydanie upadłemu developerowi.

W związku z podjęciem przez Syndyka dalszej budowy wierzyciele zainteresowani budową mogli ponownie zawrzeć umowy na lokale mieszkalne z syndykiem, na budowę których dokonywali wpłat przed upadłością, a zlokalizowanych na osiedlu "X", tych samych lub podobnych usytuowanych w budynkach realizowanych w ramach pozwoleń na budowę I, II i III etapu. W ramach realizowanej przez syndyka budowy nie było możliwości zapewnienia wierzycielom tych samych warunków finansowych wynikających z umów pierwotnych - podpisanych z upadłym developerem. Wierzyciele kontynuujący budowę zmuszeni byli do dokonania dopłaty do ceny ustalonej przez syndyka. Wnioskodawczyni również zdecydowała się zawrzeć taką umowę. Cena, która była konieczna do zapłaty w ramach realizowanej inwestycji wynosiła 2900 zł + 7% VAT zgodnie z obowiązującą stawką podatku VAT dla lokali mieszkalnych + waloryzacja GUS.

Oznaczało to dla Wnioskodawczyni wstępną dopłatę w kwocie 66.139,55 zł z trzech powodów:

• na poczet ceny nabywanego lokalu tak jak inni wierzyciele, którzy zdecydowali się na kontynuację budowy mieszkań. Wierzyciele uzyskali zaliczenie wierzytelności zgłoszonych do listy wierzytelności w 70% - wstępnie prognozowany zwrot kwoty wpłaconej na zakup mieszkania u developera,

• cena pierwotna mieszkania w przypadku Wnioskodawcy wynosiła 2500,00 zł/m2, natomiast nowa 2900,00 zł netto, co dało konieczną dopłatę 400,00 zł do m2 netto,

• ponadto naliczenie podatków VAT, które podlegać będą rozliczeniom według stosowanych stawek.
  
  

W wyniku prowadzonej działalności gospodarczej syndyk doprowadził do sprzedaży całego przedsiębiorstwa firmie, która została zobowiązana umową kupna do realizacji umów notarialnych z wierzycielami - przejęła umowy developerskie zawarte przez syndyka aktami notarialnymi.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą wynik upadłości okazał się bardzo dobry - lepszy niż przewidywany. Zwrot kwot wpłaconych na mieszkania u upadłego developera wyniósł nie 70%, ale w chwili obecnej już 96%. Planowany jest jeszcze jeden - ostateczny plan podziału wierzytelności, który może tę kwotę nieznacznie powiększyć o około 0,5%.

Zawarte z syndykiem umowy zobowiązały do dużych dopłat uwzględniających tylko zwroty w planach podziału masy kwoty około 70%, a tym samym wypracowany przez syndyka lepszy wynik ekonomiczny stworzył "sztuczną sytuację" w rozliczeniach, gdyż powstał obraz nadpłaty kwoty, która musi być zwrócona bezpośrednio wierzycielom. Sytuacja ta powstała jedynie ze względu na długotrwające procedury sądowe, zaskarżenia planów podziału przedłużające moment faktycznej wypłaty środków i rozliczeń z nowym właścicielem przedsiębiorstwa. Gdyby nie powyższe okoliczności, cała zwracana przez syndyka kwota dla wierzycieli kontynuujących budowę zaliczona byłaby na poczet budowanego lokalu, a wymagane dopłaty gotówkowe byłyby zdecydowanie mniejsze.

Ponadto zaznaczyć należy, iż spełniony został warunek celowościowy budowy lokalu mieszkalnego - tak naprawdę wierzyciele otrzymują lokale mieszkalne, na które wcześniej zawierali również umowy realizacyjne z upadłym developerem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Na bazie stanu faktycznego wznowienia kontynuacji budowy i konieczności dopłat do ustalonej przez syndyka nowej ceny nabycia za 1 m2 powstaje wątpliwość co do sposobu rozliczeń związanych z ulgami podatkowymi na cele mieszkaniowe art. 27a ust. 1 pkt 1:

1. czy wierzyciel, który przystąpił do dalszej budowy na warunkach określonych przez syndyka zachowa prawo do wykorzystanej ulgi podatkowej w ramach kwot otrzymanych od syndyka, czy będzie zobowiązany do jej zwrotu?
2. jak należy ewentualnie potraktować ww. zwrot? Czy należy go potraktować jako dochód zwiększający zobowiązania podatkowe podatnika?
3. czy wierzyciel na zasadzie praw nabytych, zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. ma prawo do odliczania od podatku wydatków na daną inwestycję, gdy inwestycja ta została wstrzymana z uwagi na proces upadłościowy, a kontynuacja tej inwestycji, prawnie rozpoczęta decyzją Sądu Rejonowego, zobowiązała wierzyciela do uzupełnienia wkładu budowlanego w latach 2006 - 2007?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Przepis art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od podatku na cele określone w art. 27 ust. 1 pkt 1 (...) (t. j. m.in. z tytułu wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe), a następnie:

• wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład, lub

• po roku, w którym dokonano odliczeń otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczonego przychodów podlegających opodatkowaniu,

to do podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

Przedstawiając stan faktyczny i analizując przepisy obowiązującego prawa Wnioskodawczyni uważa, że:

1. W jej przypadku kontynuacji budowy spełnione zostały przesłanki przepisów o ulgach budowlanych. Częściowy zwrot gotówkowy nie jest podstawą do uznania, iż Wnioskodawczyni wycofa wcześniej wniesiony wkład budowlany.
2. Wymagana duża dopłata do nowej ceny lokalu mieszkalnego przewyższa wartość częściowego zwrotu gotówkowego przez syndyka i powstała tylko i wyłącznie na skutek zastosowania procedur sądowych i bardzo ostrożnych wyników prognozowania biznesplanu inwestycyjnego przyjętego przez syndyka podejmującego się budowy osiedla. Wycofanie wkładów budowlanych miałoby miejsce w przypadku Wnioskodawczyni przy odstąpieniu od dalszej budowy i pobraniu wszystkich wierzytelności w gotówce. Taką sytuację miało blisko 200 wierzycieli, którzy z różnych przyczyn nie skorzystali z dalszej budowy. Dokonywane dopłaty w przypadku Wnioskodawczyni, to rok 2006 i maj 2007.r , a wypłaty z tytułu III planu podziału to lipiec 2007 r. Jeżeli będzie IV plan podziału będzie to rok 2008. Zwracane środki nie stanowią dochodów wierzycieli, który należałoby opodatkować z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007, gdyż są to środki pochodzące ze źródeł opodatkowanych już kilka lat temu, a ich wypłata następuje w wyniku realizacji procedur upadłościowych opartych na liście wierzytelności prawomocnie zatwierdzonej w roku 2002.
3. zgodnie z art. 27a ust. 5 ulga obejmuje wydatki na inwestycje budowlano - mieszkaniowe "w okresie nie dłuższym niż cztery kolejne lata, licząc od początku roku podatkowego, za który podatnik po raz pierwszy dokonał odliczeń związanych z tą inwestycją". Rok w którym, Wnioskodawczyni dokonała pierwszych odpisów z tytułu ulgi to rok 2000, a następnie rok 2001. W 2002 r. rozpoczęła się procedura upadłościowa, a następnie na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia xx.xx.2004 r. syndyk uzyskał zgodę na prowadzenia działalności gospodarczej i kontynuowaniu tej samej budowy w oparciu o pozwolenia na budowę wydane upadłemu developerowi. Według harmonogramu robót w ramach pozwoleń na budowę III etapu (inwestycja jest realizowana przez syndyka w trzech etapach) Wnioskodawczyni została zobowiązana do uzupełnienia pełnego wkładu do dnia 31.05.2007 r. Odbiór lokalu mieszkalnego ma nastąpić w I kwartale 2008 r. Dokonywane przez Wnioskodawczynię dopłaty, z chwilą rozpoczęcia budowy inwestycji przez syndyka to rok 2006 i 2007. Tak więc budowa tej inwestycji mieści się w czasie ustawowo przewidzianym i obejmuje cztery kolejne lata jej trwania. Cykl budowy inwestycji i przerwa w jej kontynuacji udokumentowana jest trwającym postępowaniem upadłościowym. Nadzwyczajna sytuacja w przypadku Wnioskodawczyni nie jest przewidziana przez ustawodawcę. Powinna jednak dawać takie same możliwości wszystkim podatnikom korzystającym z odliczeń w ramach ulgi budowlanej. Ulgą nie są objęte wydatki w piątym, szóstym i kolejnych latach trwania inwestycji. Tak więc rok 2006 i 2007 są w tym przypadku kolejnymi latami jej realizacji, dwa pierwsze lata to 2000 - 2001. Sam fakt, że podmiot z którym została zawarta umowa na realizację lokalu mieszkalnego, nie wywiązał się z umowy, nie powinien powodować utraty prawa do odliczenia wydatków w ramach "ulgi budowlanej". Wydatki z pierwszych czterech kolejnych lat trwania inwestycji można było odliczać w ramach dużej ulgi budowlanej. Podatnicy, którzy nabyli prawo do tej ulgi przed dniem 1 stycznia 2002 r., mogli odliczać w ramach tej ulgi wydatki poniesione do 31 grudnia 2004 r., na zasadzie praw nabytych, z których Wnioskodawczyni mogłaby skorzystać, gdyby nie skomplikowane i długotrwające procedury upadłościowe. Ponadto, prawodawca wprowadzając ograniczenia czasowe, chciał zmusić podatników do szybszego kończenia inwestycji mieszkaniowych, bowiem opłacało się latami przeciągać taką inwestycję. A wszystko przez to, że ulga budowlana "odrastała". Jej limit zwiększał się co roku: np. z 25.270 zł w 1999 r. do 35.910 w 2004 r. Taka sytuacja nie miała miejsca w przypadku Wnioskodawczyni.
   
   

Zwracając się z prośbą o zajęcie stanowiska w opisanej sprawie Wnioskodawca ma nadzieję, że wyjątkowa sytuacja ludzi dotkniętych upadłością, starania Syndyka i Rady Wierzycieli podejmujących pionierskie działania zminimalizowania dotkliwych strat poniesionych przez wierzycieli, znajdą podstawę do uzyskania pozytywnej interpretacji przepisów podatkowych - podatku dochodowego od osób fizycznych, we wskazanym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania 1 i 2 uznaje się za prawidłowe, natomiast w zakresie pytania 3 uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 r. , jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

1. wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,
2. w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,
3. po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,
4. wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
5. przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo - kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych
   
   

• do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.
  
  

Zgodnie z treścią powołanego art. 27a ust. 13 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik skorzystał z odliczenia od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu między innymi wydatków poniesionych na zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, a następnie po roku w którym dokonał odliczeń zwrot odliczonych wydatków, do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za dany rok podatkowy, w którym zaistniały te okoliczności podatnik jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

Jednocześnie na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509 ze zm.) powołany powyżej przepis art. 27a ust. 13, ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń, powstałych po dniu 1 stycznia 2002 r.

Z treści powyższych przepisów wynika, iż ustawodawca enumeratywnie określił przypadki, w których podatnik obowiązany jest doliczyć w zeznaniu odliczoną w latach wcześniejszych kwotę z tytułu korzystania z ulgi.

W przypadku przedstawionym przez Wnioskodawcę taka sytuacja nie występuje.

Kwoty przeznaczone pierwotnie przez Wnioskodawczynię na nabycie lokalu w nowobudowanym budynku mieszkalnym od podmiotu gospodarczego, prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie budowy budynków mieszkalnych i sprzedaży znajdujących się w nich lokali, w wyniku ogłoszonej upadłości realizatora inwestycji, weszły w skład masy upadłości, a wierzytelność zwracana była sukcesywnie zgodnie z kolejnymi planami podziału masy upadłości przez Syndyka na rachunek bankowy przedsiębiorcy, który został wyznaczony do kontynuowania budowy w oparciu o pozwolenia na budowę wydane upadłemu przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 27a ust. 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 74, poz. 784) obowiązującej w 2001 roku odliczeniu od podatku podlegają wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b)-f), dokonywane dla danej inwestycji wynikającej z jednego z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. b)-f), w okresie nie dłuższym niż cztery kolejne lata, licząc od początku roku podatkowego, za który podatnik po raz pierwszy dokonał odliczeń związanych z tą inwestycją. Powyższy przepis został dodany ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 104, poz. 1104). Nowe zasady opodatkowania zgodnie z art. 7 ust. 24 ww. ustawy zmieniającej w brzmieniu obowiązującym po dniu 31 grudnia 2000 r. mają zastosowanie do wydatków, które zostały odliczone po dniu 31 grudnia 2000 r. w związku z inwestycją podjętą po tym dniu.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego rok, w którym Wnioskodawczyni dokonała pierwszego odpisu z tytułu ulgi to rok 2000. Tym samym przepis art. 27a ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji przedstawionej we wniosku nie ma zastosowania. W niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy art. 27a ust. 1 ustawy podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2000 r.

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnikom, którzy w latach 1997 - 2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) i pkt 2 , przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczenia od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od dnia 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 r.

Analiza językowo - logiczna zawartego w przepisie art. 4 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej zwrotu "kontynuacja danej inwestycji" pozwala na stwierdzenie, że ustawodawca przyznał podatnikom określone uprawnienie. Wskazuje na to m.in. wyrażenie "przysługuje" zamieszczone w tym przepisie. Konsekwencją powyższego jest, iż dalsze odczytywanie analizowanego przepisu należy przeprowadzać z punktu widzenia uprawnionego, tj. podatnika, w celu ustalenia zakresu jego uprawnienia. Mając na uwadze treść przepisów art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. b i d, które odwołują się do pojęcia potrzeb mieszkaniowych i wskazują, że celem działań podatnika musi być zaspokojenie tychże potrzeb poprzez nabycie prawa rzeczowego do własnego lokalu mieszkalnego lub nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Podsumowując, inwestycją w przedmiotowej sprawie z punktu widzenia Wnioskodawcy było poniesienie wydatków w celu uzyskania prawa rzeczowego do własnego domu lub mieszkania. Tak rozumiana inwestycja polegała na lokowaniu środków pieniężnych w określonym przedsięwzięciu gospodarczym podmiotu budującego budynki, w celu uzyskania prawa własności części budynku lub spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, w wyniku czego Wnioskodawca zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe.

Zatem to rozumienie pojęcia "inwestycja" można zakwalifikować jako ujęcie podmiotowe, gdyż w tym przypadku o istnieniu inwestycji decyduje samo zaangażowanie przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych w proces mający doprowadzić do zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych. Od strony podmiotowej nie może zatem przesądzać o utracie prawa do odliczenia okoliczności zmiany podmiotu wykonującej obiekt mieszkalny, w trakcie trwania tej inwestycji. Nie zmienił się bowiem cel inwestycyjny Wnioskodawczyni, ponieważ nadal inwestował on w uzyskanie prawa rzeczowego do własnego lokalu mieszkalnego lub lokalu spółdzielczego. Należy podkreślić, że takiej sytuacji w kolejnych latach podatkowych występuje stan inwestowania przez Wnioskodawcę w zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych, gdyż Wnioskodawca na zaspokojenie tych potrzeb w sposób określony w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. b i d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przeznaczył określone środki pieniężne i od realizacji tego zamierzenia nie odstąpił.

Pogląd przedstawiony przez Wnioskodawczynię, iż w wyniku wykonania planu podziału przez Syndyka i w związku z tym zwrot środków pieniężnych na rachunek Wnioskodawczyni nie ma charakteru zwrotu odliczonych wydatków, jest prawidłowy.

Natomiast ustosunkowując się do pytania trzeciego należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni przysługuje prawo do odliczenia od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji poniesionych od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 r. Natomiast nie podlegają odliczeniu wydatki poniesione w latach 2006 - 2007.

Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawczynię do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.