W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce cywilnej. Do majątku wspólnego wspólników należy nieruchomość (działka została wprowadzona do spółki aktem notarialnym Repertorium Nr XX dnia 12.07.1994 r. na zasadzie współwłasności łącznej). Natomiast budynek użytkowy sfinansowany ze środków własnych i kredytu został zakończony w 1995 r., wtedy rozpoczęła się działalność gospodarcza.

W bieżącym roku wnioskodawca zamierza zlikwidować (rozwiązać) spółkę co spowoduje zbycie przysługujących mu praw do nieruchomości w udziale ułamkowym. Udział ten zamierza wnioskodawca odsprzedać osobie fizycznej deklarującej odkupienie udziałów od wszystkich wspólników.

Przedstawiony stan faktyczny został uzupełniony pismem z dnia 12.11.2007 r. (data wpływu 15.11.2007 r.), w którym określono, iż przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej nie była natomiast ujęta w ewidencji środków trwałych i nie dokonywano od niej odpisów amortyzacyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku po likwidacji (rozwiązaniu) spółki cywilnej i sprzedaży przez wnioskodawcę udziału ułamkowego w nieruchomości (działka, budynek użytkowy) nabytych 12 lat temu przychód ze sprzedaży będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli tak to w jakiej wysokości ?

Zdaniem wnioskodawcy, dochód ani przychód ze sprzedaży jego udziału w nieruchomości po likwidacji (rozwiązaniu) spółki nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Udział ten sprzedaje jako osoba fizyczna, która po rozwiązaniu spółki nie będzie prowadzić działalności gospodarczej. Współwłaścicielem działki wnioskodawca stał się w roku 1994 a od zakończenia budowy minęło 12 lat. Koszty nabycia działki i koszty budowy budynku użytkowego nie były zaliczane w całości do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Wnioskodawca uważa, że powinno mieć w tym przypadku zastosowanie zwolnienie podatkowe przysługujące osobom fizycznym, które dokonują sprzedaży nieruchomości lub budynków lub udziału we współwłasności po upływie pięciu lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub wybudowanie budynku.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j . z 2000 r. Dz. U. Nr 14 poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest:

• odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
  
  

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
   
   
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
   
   
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
   

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)-przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustanawiający jako odrębne źródło przychodów odpłatne zbycie nieruchomości, wyraźnie wyłącza spod regulacji sytuację, w której sprzedaż nieruchomości następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Ustawodawca potwierdza odrębność sposobów opodatkowania sprzedaży nieruchomości dokonywanej przez osoby prywatne oraz gdy sprzedaż taka jest przedmiotem działalności gospodarczej..

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) wprowadzono obowiązujące od 01 stycznia 2007 r. zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14poz. 176 ze zm.). Z uwagi na treść przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 16 listopada 2006 r., do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Z treści powyższego przepisu wynika, iż zbycie rzeczy będących składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą ustawodawca traktuje jako przychód z działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również:

• przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:
  
  

1. środkami trwałymi,
   
   
2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
   
   
3. wartościami niematerialnymi i prawnymi,
   - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
   
   

Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z wykorzystywaniem w niej składników majątku. Wykorzystywanie tych składników wpływa niewątpliwie na osiąganie przychodów, zaś ewentualne środki pieniężne uzyskane z ich odpłatnego zbycia stanowią przychód podlegający opodatkowaniu.

Powołane przepisy ustawy podatkowej nie regulują wprost zasad opodatkowania przychodu ze sprzedaży składników majątku nie spełniających kryteriów wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując wykładni przepisów ustawy w tym zakresie należy stwierdzić, iż zasadą jest, że przychód z działalności gospodarczej stanowi każda kwota należna podatnikowi z tytułu prowadzenia tej działalności.

Jednocześnie, przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej. Należy zatem przyjąć, iż do katalogu przychodów z działalności gospodarczej objętych zakresem regulacji art. 14 ww. ustawy można zaliczyć także inne przychody nie wymienione w tym przepisie.

Z tego względu, sprzedaż każdego innego składnika majątku firmy, stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

W przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca jako wspólnik spółki cywilnej nabył udział w nieruchomości (działka gruntu, która została wprowadzona do spółki aktem notarialnym na zasadzie współwłasności łącznej).

W świetle powyższego nabyte prawa, o których mowa wyżej stały się składnikami majątku firmy (spółki cywilnej), które miały służyć w prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez wnioskodawcę z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, która była wykorzystywania w działalności gospodarczej - będzie stanowił przychód z tytułu działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód uzyskany ze sprzedaży należy doliczyć do innych przychodów osiąganych przez Pana z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej i opodatkować zgodnie z wybraną formą opodatkowania.

W przypadku, gdy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza opodatkowana jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym, wówczas przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości będzie opodatkowany według zasad określonych w art. 12 ust. 10 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. z 1998 r., Nr 144, poz.930 ze zm.).

Należy dodać, iż dokument dołączony przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegał analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Mając na uwadze powyższe, zajęte stanowisko w zaprezentowany zdarzeniu przyszłym uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi

organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock