Pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą roszczeń o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego powinnam zapłacić podatek a jeśli tak to jaki i na podstawie jakich przepisów prawa oraz w jakiej wysokości.

Stan faktyczny:
Pan X był właścicielem nieruchomości położonej w Warszawie o powierzchni 471,6 m2. Powyższa nieruchomość objęta była postanowieniami dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta stołecznego Warszawy. Panu X przysługiwały uprawnienia do nabycia prawa własności czasowej gruntu z uwagi na fakt złożenia przez jego pełnomocnika wniosku o przeniesienie własności czasowej opisanego wcześniej gruntu. Pan X zmarł 12.08.1948r. W roku 1948 wiceprezydent Warszawy wydał promesę Związkowi Nauczycielstwa Polskiego na wybudowanie m. in. na przedmiotowej działce hotelu. W dniu 26.04.2002 r. Samorządowe Kolegium odwoławcze w Warszawie stwierdziło na podstawie art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej m.st. W-wy z dnia 01.10.1960 r., nr , którym odmówiono byłym właścicielom prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w Warszawie. Zgodnie z sukcesją praw wynikającą z dziedziczeń po Panu X i jego następcach prawnych, Pan Y, Pani YY i Panie Z przysługują roszczenia o oddanie na ich rzecz przedstawionego gruntu w użytkowanie wieczyste po 1/9 części. W dniu 22.10.2004 r. aktem notarialnym Rep. A. Nr wymienieni wyżej następcy prawni byłego właściciela nieruchomości dokonali sprzedaży przysługujących im udziałów w roszczeniu o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu.

Pytanie Strony:
Czy w związku ze sprzedażą roszczeń o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego powinnam zapłacić podatek a jeśli tak to jaki i na podstawie jakich przepisów prawa oraz w jakiej wysokości.

Stanowisko Strony:
W przypadku roszczeń dekretowych do gruntów warszawskich (dekret z dn. 26.10.1945 r.) nie ma zastosowania 10%-owy podatek zryczałtowany od osiągniętego przychodu z w/w sprzedaży. Sprzedaż ta winna być wolna od podatku, co jest zgodne z praktyką stosowaną przez Urzędy Skarbowe, wynikającą z wydawanych przez Izbę Skarbową opinii: iż sprzedaż roszczeń dekretowych nie jest opodatkowanym źródłem przychodu.

Stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Bielany:
Spadkobiercy właściciela działki położonej w Warszawie, objętej działaniem dekretu z dnia 26.10.1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na terenie miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 219), sprzedali aktem notarialnym Rep. A nr, roszczenia do ustanowienia użytkowania wieczystego gruntu.

W tym przypadku sprzedaż, dotyczy roszczeń o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu, a nie samego prawa użytkowania wieczystego gruntu. Nie będzie więc miał zastosowania w tej sytuacji przepis art. 10 ust. 1 pkt. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ), stanowiący, że źródłem przychodu jest m. in. odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Przychód ze sprzedaży roszczeń do prawa użytkowania wieczystego należy zakwalifikować do przychodu z odpłatnego zbycia praw majątkowych innych niż wymienione w punkcie 8 lit. a) - c).

W związku z powyższym odpłatne zbycie aktem notarialnym Rep. A nr roszczeń o ustanowienie użytkowania wieczystego, zaliczyć należy do źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt.7 w/ wym. ustawy

Przychód ten opodatkowany jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej określonej przepisem art. 27 ustawy i podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym za rok 2004 r. składanym w urzędzie skarbowym, w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, na zasadach określonych w przepisie art. 45 powyższej ustawy.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest przepisu, który zwalniałby od podatku przychody uzyskane ze sprzedaży roszczeń i praw przysługujących podatnikom na podstawie przepisów dekretu z dnia 26. października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy.

Przepisy dotyczące ulg i zwolnień podatkowych stanowią wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania i z tego względu jako wyjątek od zasady ogólnej są szczegółowo określone w przepisach podatkowych. Przepisów tych nie można interpretować w sposób rozszerzający.

Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dn. 11 stycznia 2005 r. sygn. Akt III S.A. / Wa 974/04.

Interpretacja powyższa dotyczy przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 236 ustawy Ordynacja podatkowa, od niniejszego postanowienia służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa - Bielany, w terminie 7 dni od daty jej doręczenia.