Istota interpretacji:

Dot. sposobu zaliczenia do przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej podatku od wartości dodanej

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą polegającą m.in. na wykonywaniu transportu drogowego w zakresie przewozu osób. Świadczone usługi polegają na przewozach na podstawie zleceń pracowników z siedziby/biura pracodawcy (będącym zleceniodawcą Wnioskodawcy) lub miejsca zamieszkania pracownika do miejsca wykonywania pracy. Przewożeni pracownicy to kierowcy, wykonujący międzynarodowe przewozy towarów i Wnioskodawca przewozi ich niejednokrotnie do miejsca rozpoczęcia przewozu, które znajduje się za granicą, w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej (Niemcy). Z tytułu wykonywanych przewozów pracowników Wnioskodawca wystawia na rzecz zleceniodawcy faktury VAT, w których wykazuje dwie pozycje:

1. usługę transportową w postaci przewozu osób z miejsca rozpoczęcia przewozu w Polsce do granicy Polski (tam) oraz od granicy Polski do miejsca zakończenia przewozu (z powrotem) - opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w Polsce,
2. usługę transportową w postaci przewozu osób od granicy Polski do miejsca docelowego za granicą (tam) i z miejsca docelowego do granicy Polski (z powrotem) - nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, a opodatkowaną podatkiem VAT w Niemczech (który Wnioskodawca nalicza i odprowadza do niemieckiego urzędu skarbowego).
   
   

Wnioskodawca składa więc deklaracje, nalicza i odprowadza do:

• polskiego urzędu skarbowego - odpowiednią kwotę należnego podatku od towarów i usług (od usługi opisanej w punkcie 1),
• do niemieckiego urzędu skarbowego - odpowiednią kwotę należnego podatku VAT (od usługi opisanej w punkcie 2).
  
  

Zasady rozliczania podatku VAT naliczonego i należnego są analogiczne w obu krajach i Wnioskodawca dokonuje takich rozliczeń zgodnie z obowiązującymi przepisami (uzyskując zwrot podatku VAT z Niemiec).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług". Na tej podstawie oczywistym jest, że w przypadku usługi określonej w pkt 1, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w Polsce, przychodem podatnika dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych jest wartość usługi netto (bez uwzględnienia kwoty PTU).

Pozostaje kwestia, czy w przypadku usługi określonej w pkt 2, opodatkowanej podatkiem VAT, należnym i odprowadzanym w Niemczech, przychodem Wnioskodawcy będzie wartość usługi, pomniejszona o należny, zgodnie z przepisami podatkowymi, obowiązującymi w Niemczech podatek VAT, czy też wartość tego podatku powinna zostać uwzględniona jako przychód Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca może, na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszyć przychód ze sprzedaży usługi transportowej o należny na podstawie przepisów prawa niemieckiego i rozliczany w Niemczech podatek VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, może na podstawie art. 14 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), pomniejszyć przychód ze sprzedaży usługi transportowej o należny na podstawie przepisów prawa niemieckiego i rozliczany w Niemczech podatek VAT. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Natomiast przepis art. 155 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - dalej u.p.t.u., stanowi, że w przypadkach nieuregulowanych w odrębnych przepisach, do przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług. Tak więc należny podatek od towarów i usług z pewnością nie jest przychodem podatkowym. "Podatek od towarów i usług" to podatek pobierany na podstawie przepisów u.p.t.u. Analogiczny podatek od obrotu nakładany w innych państwach członkowskich UE to "podatek od wartości dodanej"- zgodnie z art. 2 pkt 11 u.p.t.u. pod określeniem "podatek od wartości dodanej" rozumie się "podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą". Podatkiem od wartości dodanej (VAT) jest również podatek nakładany w Niemczech. Zgodnie z obowiązującą zasadą neutralności podatku VAT oraz biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia na terenie wspólnoty UE swobody przepływu usług, podatek ten winien być traktowany w sposób tożsamy z podatkiem od towarów i usług, dla celów określenia przychodu dla podatku dochodowego od osób fizycznych. W innym przypadku podatek ten utraciłby swój neutralny charakter i przez zwiększenie przychodów przedsiębiorcy, świadczącego usługi w innym państwie członkowskim, powodowałby naruszenie swobody przepływu usług. Takie stanowisko znajduje również, zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzenie w interpretacjach podatkowych.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał:

• Pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Końskich z dnia 29 kwietnia 2005 r., PD 415/23l/04
  PD 415/66/05,
• Pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Lipsku z dnia 20 lutego 2006 r., 1447/NDM/415/1/06/BS,
• Pismo Ministerstwa Finansów z dnia 02 grudnia 2005 r., PB3-1725/8213-280/WK/05.
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy, jego stanowisko powinno zostać uznane za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie zauważyć należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena prawidłowości dokonywanych przez Wnioskodawcę oraz jego kontrahenta rozliczeń.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.