Istota interpretacji:

Skutki podatkowe sprzedaży w 2010r. garażu w sytuacji gdy w 2000r. miało miejsce nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do garażu, natomiast w 2009r. miało miejsce ustanowienie odrębnej własności lokalu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2000r. wnioskodawczyni wraz z mężem wybudowała z własnych środków finansowych garaż na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym spółdzielni mieszkaniowej. Również w 2000r. małżonkowie otrzymali tytuł prawny do garażu czyli spółdzielcze prawo do garażu. W 2009r. zwrócili się do spółdzielni mieszkaniowej o ustanowienie odrębnej własności lokalu (garażu). W dniu 30 listopada została zawarta umowa przeniesienia własności lokalu w formie aktu notarialnego. W 2010r. małżonkowie dokonali odpłatnego zbycia ww. garażu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy właściwym jest żądanie od wnioskodawczyni podatku dochodowego od osób fizycznych od ww. transakcji...

Zdaniem wnioskodawczyni, nie powinna zapłacić podatku dochodowego, ponieważ garaż wybudowany był co prawda na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym, ale ze środków finansowych jej i męża w 2000r., a w 2009r. nastąpiło tylko wyodrębnienie własności, natomiast ustawa o podatku dochodowym mówi o zapłacie podatku wtedy, gdy nie upłynęło 5 lat od daty nabycia. W opinii wnioskodawczyni zapłata podatku byłaby dla niej krzywdząca i sprzeczna z zasadami państwa prawa.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

• jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
  
  

Przepis cytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub prawa upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub prawa do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż tej nieruchomości lub prawa nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

W myśl powyższego, rozstrzygającym faktem odnośnie ewentualnego opodatkowania odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie moment i forma prawna pierwotnego nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w 2000r. wnioskodawczyni wraz z mężem wybudowała z własnych środków finansowych garaż na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym spółdzielni mieszkaniowej. Również w 2000r. małżonkowie otrzymali tytuł prawny do garażu, tj. spółdzielcze prawo do garażu. W 2009r. zwrócili się do spółdzielni mieszkaniowej o ustanowienie odrębnej własności lokalu (garażu), Ustanowienie odrębnej własności nastąpiło w dniu 30 listopada 2009r. W 2010r. małżonkowie dokonali odpłatnego zbycia ww. garażu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera samodzielnej definicji pojęcia lokalu użytkowego, czy spółdzielczego własnościowego prawa do takiego lokalu ani też nie odsyła do określenia znaczenia tych pojęć w rozumieniu innych ustaw.

W znaczeniu potocznym lokal użytkowy to lokal przeznaczony na cele niemieszkalne (Słownik Języka Polskiego, PWN Warszawa 1995r.). W tym znaczeniu garaż, jako przeznaczony na cele inne niż mieszkalne jest lokalem użytkowym. Garaż bowiem, jako pomieszczenie o charakterze użytkowym, mogącym być również przedmiotem oddzielnego, samodzielnego obrotu nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Ustawa prawo spółdzielcze, która posługiwała się pojęciem lokalu użytkowego, jakkolwiek wyodrębniała garaż jako samodzielną kategorię lokalu, to przewidywała możliwość oddania garaży członkom spółdzielni mieszkaniowej na zasadzie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego jako ograniczonego prawa rzeczowego (art. 238 § 1 i art. 239 ustawy z dnia 16 września 1982r. - Dz. U. z 1995r., Nr 54, poz. 288 ze zm.- skreślone z dniem 24 kwietnia 2001r.).

Mając na względzie powyższe uregulowania prawne oraz opisany we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż ustanowienie w 2009r. odrębnej własności przedmiotowego lokalu użytkowego i przeniesienie na wnioskodawczynię prawa własności jest tylko zmianą formy własności, a nie nowym nabyciem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wyjaśnić należy, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego w Księdze Drugiej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – "Własność i inne prawa rzeczowe". Natomiast ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu użytkowego powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że zbycie przedmiotowego garażu w 2010r. nie stanowi źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca 2000r., tj. od końca roku, w którym miało miejsce nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, a zatem nie wystąpi konieczność zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Organ podatkowy uznał jednak stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe, gdyż nie mógł się zgodzić z argumentacją, że brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego uzasadnia fakt wybudowania garażu z własnych środków finansowych wnioskodawczyni i jej męża. Data nabycia prawa własności w żadnym wypadku nie zależy w niniejszej sprawie ani od daty wybudowania garażu, ani od tego z czyich środków garaż był wybudowany. Ponoszenie nakładów na cudzy grunt nie uczyniło wnioskodawczyni i jej męża w żadnej mierze właścicielami tego garażu. W niniejszej sprawie o braku opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia garażu przesądza data ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do garażu a nie data jego wybudowania bądź pochodzenie środków na tę budowę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy także wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - niniejsza interpretacja jest wiążąca dla wnioskodawczyni, jako występującej z wnioskiem. Nie chroni natomiast męża wnioskodawczyni. Małżonek wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.