Istota interpretacji:

moment dokonania korekty przychodu

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 18 sierpnia 2010r. Znak IBPBI/1/415-698/10/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 07 września 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 15 grudnia 2008r. Wnioskodawczyni zawarła umowę sprzedaży ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w celu sprzedaży czterech samochodów z terminem płatności 45 dni od dania wystawienia faktury. W punkcie 2 ww. umowy dokonano zapisu, że w razie nie dotrzymania terminu płatności określonego na fakturze, przedmiot sprzedaży zostanie zwrócony sprzedającemu.

Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawczyni wystawiła tytułem sprzedaży dla ww. firmy następujące faktury VAT:

• faktura nr 1/2008/SAM z dnia 15 grudnia 2008r., tyt. sprzedaży samochodu typu Toyota Tundra samochód ciężarowy rocznik 2006, szt. 1, wartość netto 72.000 zł, VAT 22% 15.840 zł, wartość brutto 87.840 zł, na fakturze określono sposób zapłaty – przelew 45 dni,
• faktura nr 2/2008/SAM z dnia 15 grudnia 2008r. tyt. sprzedaży samochodu ciężarowego Dodge Ram z 2007 roku, szt. 1, na wartość netto 70.000 zł, VAT 22% 15.400 zł, razem wartość brutto 85.400 zł,
• faktura nr 3/2008/SAM z dnia 17 grudnia 2008r. tyt. sprzedaży samochodu Dodge Ram 1500 na wartość netto 75.000 zł, VAT 22% 16.500 zł, razem brutto 91.500 zł,
• faktura nr 4/2008/SAM z dnia 18 grudnia 2008r. tyt. sprzedaży samochodu ciężarowego Dodge Ram 1500, szt. 1, wartość netto 75.000 zł, VAT 22% 16.500 zł, brutto 91.500 zł.
  
  

Na każdej wystawionej fakturze został określony sposób i termin zapłaty – przelew 45 dni.

Powyższe faktury zostały zaewidencjonowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w miesiącu grudniu 2008 roku i ujęte w rozliczeniu rocznym PIT – 36 za 2008 rok, złożonym do urzędu skarbowego.

W lutym 2009r. ww. spółka z o.o., pismem z dnia 02 lutego 2009r., poinformowała Wnioskodawczynię, że w związku z trudną sytuacją ekonomiczną panującą na rynku motoryzacyjnym, zmuszona jest zwrócić towar uwzględniony na ww. fakturach VAT. Firma nie jest w stanie ich sfinansować i jedyną możliwością rozliczenia się ze zobowiązania jest zwrot towaru.

Wobec zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni sporządziła korekty sprzedaży wystawiając faktury VAT korekty do wystawionych faktur w miesiącu grudniu 2008r., tj.:

• faktura VAT korekta nr 1/2009/sam z dnia 02 lutego 2009r. do faktury nr 1/2008/sam z dnia 15 grudnia 2008r.,
• faktura VAT korekta nr 2/2009/sam z dnia 02 lutego 2009 do faktury nr 2/2008/sam z dnia 16 grudnia 2008r.,
• faktura VAT korekta nr 3/2009/sam z dnia 02 lutego 2009r. do faktury nr 3/2008/sam z dnia 17 grudnia 2008r.,
• faktura VAT korekta nr 4/2009/sam z dnia 02 lutego 2009r. do faktury nr 4/2008/sam z dnia 18 grudnia 2008r.
  
  

Po otrzymaniu ww. korekt, spółka z o.o. zgodziła się ponownie na sprzedaż tych samochodów, ale na warunkach umowy – komisu. W lutym 2009r. w deklaracji VAT – 7 Wnioskodawczyni dokonała korekty sprzedaży na podstawie wystawionych ww. faktur VAT korekty. Od lutego 2009 roku ww. samochody zostały przekazane do sprzedaży komisowej i nie zostały sprzedane do dnia dzisiejszego, za wyjątkiem jednego samochodu sprzedanego w 2010r. po cenie znacznie niższej niż była wystawiona faktura VAT w grudniu 2008 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy zwrócony towar handlowy (samochody) i nie sprzedany w 2008r. jest przychodem z działalności gospodarczej w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...
2. Czy jest zasadne złożenie przez Wnioskodawczynię korekty zeznania PIT – 36 za 2008 rok, w której dokonała zmniejszenia przychodu i dochodu z tytułu niesprzedanych i zwróconych samochodów...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni, w wyniku zaistniałej sytuacji (zwrotu towaru) powinna również złożyć korektę zeznania PIT – 36 za 2008r., a nie płacić podatek od transakcji, która faktycznie nie doszła do skutku. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Wartość zwróconego towaru handlowego nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
   
   

Z ww. przepisów wynika, iż co do zasady, momentem uzyskania przychodu jest dzień wydania rzeczy. W przypadku jednak gdy wydanie rzeczy następuje po wystawieniu faktury, przychód powstaje w dniu jej wystawienia, a nie w momencie wydania rzeczy. Przychód ustala się w wysokości należnych podatnikowi kwot, choćby nie zostały one otrzymane.

Przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają przepisów regulujących zasady dokonywania korekty przychodów. Nie zawierają także uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) przychodów, tj. wskazujących czy przychód powiększa się (pomniejsza) w dacie wystawienia faktury korygującej, czy też w dacie powstania przychodu należnego. Zauważyć jednak należy, iż faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Późniejsze wystawienie faktury korygującej nie powoduje bowiem zmiany daty powstania przychodu, wpływa jedynie na jego wysokość. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem faktura pierwotna.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni w grudniu 2008 roku dokonała sprzedaży czterech samochodów, stanowiących towar handlowy, na którą wystawiła cztery faktury VAT płatne przelewem w terminie 45 dni od ich wystawienia. W związku z trudną sytuacją ekonomiczną nabywca ww. samochodów nie był w stanie sfinansować ich zakupu i w lutym 2009r. dokonał ich zwrotu. Wobec zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni w lutym 2009r. wystawiła faktury korygujące do ww. faktur VAT.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż zwrot towarów handlowych, potwierdzony wystawieniem faktury korygującej, wpływa na zmniejszenie wcześniej uzyskanego przychodu ze sprzedaży; powinien zatem zostać uwzględniony w wielkości przychodów poprzez ich zmniejszenie w okresie sprawozdawczym, w którym przychód ten pierwotnie powstał. O wartość zwróconych samochodów Wnioskodawczyni powinna zatem pomniejszyć przychód uzyskany w 2008r. W związku z powyższym powinna także dokonać stosownej korekty zeznania podatkowego, złożonego za ten rok podatkowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono kserokopie dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.