Istota interpretacji:

Opodatkowanie dochodu z tytułu sprzedaży nieruchomości

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 2 lipca 2010 r., znak ILPB2/415-596/10-2/AP, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Wezwanie wysłano w dniu 2 lipca 2010 r. (skutecznie doręczono w dniu 6 lipca 2010 r.), natomiast w dniu 9 lipca 2010 r. (data nadania 8 lipca 2010 r.) do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 22 grudnia 1999 r. nastąpiło przekształcenie posiadanego przez Wnioskodawcę lokatorskiego prawa do lokalu na własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego znajdującego się w R. z jednoczesnym uzupełnieniem wkładu budowlanego po zastosowaniu bonifikaty w wysokości 4.885,53 zł.

Następnie, aktem notarialnym z dnia 7 stycznia 2005 r., ustanowiona została odrębna własność dla posiadanego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Aktem notarialnym z dnia 30 marca 2010 roku Zainteresowany zbył odrębną własność lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Od jakiej daty liczy się okres upływu pięciu lat, tzn. czy od daty przekształcenia lokatorskiego prawa we własnościowe prawo do lokalu i uzupełnienia wkładu budowlanego (22 grudnia 1999 r.) czy od daty ustanowienia odrębnej własności lokalu z posiadanego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (7 stycznia 2005 r.)...

Zdaniem Wnioskodawcy, okres upływu pięciu lat liczy się od daty przekształcenia lokatorskiego prawa do zajmowanego lokalu i uzupełnienia wkładu budowlanego, tj. od dnia 22 grudnia 1999 r. Natomiast data ustanowienia odrębnej własności posiadanego lokalu mieszkalnego w dniu 7 stycznia 2005 roku nie ma, zdaniem Wnioskodawcy, żadnego wpływu na okres pięcioletni przewidziany przez ustawodawcę, dotyczący płatności podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje również, iż data sprzedaży lokalu mieszkalnego, tj. 30 marca 2010 r., nie ma żadnego wpływu na to, aby musiał On za tę czynność wnieść podatek dochodowy od osób fizycznych, ponieważ od daty przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu na własnościowe prawo do lokalu minęło 10 lat.

Zdaniem Zainteresowanego, od sprzedaży mieszkania dokonanej w dniu 30 marca 2010 r., przekształconego we własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w dniu 22 grudnia 1999 r., nie powinien On płacić podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
2. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 22 grudnia 1999 r. nastąpiło przekształcenie posiadanego przez Wnioskodawcę lokatorskiego prawa do lokalu we własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Natomiast w dniu 7 stycznia 2005 r. ustanowiona została odrębna własność tego lokalu, który następnie został sprzedany w dniu 30 marca 2010 r.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. Natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.

Zatem w wyniku umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia oddaje członkowi lokal mieszkalny jedynie do używania, a nie na własność. W konsekwencji, nabycie przez Wnioskodawcę spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest nabyciem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne, wskazać należy, że nabycie przez Zainteresowanego przedmiotowego lokalu nastąpiło z chwilą przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które to prawo, zgodnie z art. 172ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, jest prawem zbywalnym, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji.

Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca 1999 roku, tj. od daty nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Natomiast, stosownie do art. 1714ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu:

1. spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami;
2. spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 11.

Przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w 2005 roku w prawo odrębnej własności oznacza tylko zmianę formy prawnej nabytego w 1999 roku faktycznego prawa do lokalu mieszkalnego.

W sytuacji, w której Zainteresowany nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, a później nastąpiło przeniesienie własności tego lokalu na Jego rzecz (ustanowienie odrębnej własności lokalu) na mocy przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, za datę nabycia lokalu, od której liczony jest 5 letni termin, określony w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć datę pierwotną nabycia lokalu, tj. datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Zatem termin ten powinien być liczony od końca roku 1999 i upłynął z dniem 31 grudnia 2004 roku.

Z powyższego wynika, że sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W konsekwencji, jeżeli sprzedaż ta nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu. Zatem od kwoty uzyskanej z tego tytułu nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując, datą nabycia lokalu, od której należy liczyć 5 letni termin, określony w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest data przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego we własnościowe prawo do lokalu i uzupełnienia wkładu budowlanego, tj. 22 grudnia 1999 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.