Istota interpretacji:

Czy w związku z korzystaniem z tzw. ulgi budowlanej z tytułu budowy budynku mieszkalnego a sprzedażą tego budynku w 2010r., wnioskodawczyni wraz z mężem będzie zobowiązana do zwrotu ulgi?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 1995r. wnioskodawczyni wraz z mężem, na prawach ustawowej wspólności, nabyła działkę budowlaną. Na tej działce wnioskodawczyni wraz z mężem wybudowała budynek mieszkalny, a decyzja o pozwoleniu na częściowe użytkowanie budynku została wydana w 2002r. Budowa została zakończona 17 lutego 2005r.

W związku z budową budynku mieszkalnego w latach 1999, 2000, 2001, 2003 wnioskodawczyni korzystała wraz z mężem z tzw. ulgi budowlanej.

W części budynku mieszkalnego jest prowadzona działalność gospodarcza od 12 listopada 2004r. Prowadzenie działalności gospodarczej w budynku mieszkalnym nastąpiło bez zmiany sposobu użytkowania budynku.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w związku z korzystaniem z tzw. ulgi budowlanej z tytułu budowy budynku mieszkalnego a sprzedażą tego budynku w 2010r., wnioskodawczyni wraz z mężem będzie zobowiązana do zwrotu ulgi...

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem wnioskodawczyni, zwrot ulgi budowlanej nie należy się, gdyż minęło już 5 lat od ostatniego roku w którym ulga budowlana była wykorzystana.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawczyni w zakresie obowiązku zwrotu ulgi budowlanej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2). W zakresie pozostałych pytań (pytania oznaczone we wniosku Nr 1 i Nr 3) wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. (Dz. U. Nr 134, poz. 1509 ze zm.) o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2002r., a odliczenia te nie znalazły pokrycia w podatku obliczonym za te lata, przysługuje prawo do dokonywania tych odliczeń na zasadach określonych w tej ustawie.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej, podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2002r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od dnia 01 stycznia 2002r. do dnia 31 grudnia 2004r.

Zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2002r. podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na:

1. zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,
2. budowę budynku mieszkalnego,
3. wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej; w razie przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, za wydatki poniesione na wkład budowlany uznaje się wydatki stanowiące nadwyżkę ponad kwotę wkładu mieszkaniowego zaliczonego przez spółdzielnię na wkład budowlany,
4. zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej,
5. nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne,
6. przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu,
7. remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej, utworzonej na podstawie odrębnych przepisów.
   
   

Zgodnie z art. 27a ust. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2001r., jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

• wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,
• w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,

• po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,
• wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
• przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych

Zasada zawarta w ww. przepisie obowiązuje nadal zgodnie z art. 6 ust.1 ww. ustawy zmieniającej z dnia 21 listopada 2001r., który stanowi, że powołany wyżej przepis art. 27a ust. 13 w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2002r. ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po 01 stycznia 2002 r.

Powyższe oznacza, że w razie zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 27a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2001r. podatnik ma obowiązek doliczenia do podatku uprzednio odliczonych kwot. Doliczenia dokonuje się w roku, w którym doszło do określonych zdarzeń wymienionych przepisem. Podatnik nie dokonuje zatem żadnych korekt za poprzednie lata, lecz dolicza odliczone wcześniej sumy na bieżąco. Tym samym upływ terminu od dnia dokonania odliczenia pozostaje bez znaczenia dla obowiązku dokonywania doliczeń, nawet jeśli zobowiązanie za rok w którym dokonano odliczenia się przedawniło. Podatnik nie ma bowiem obowiązku korygowania zobowiązania za poprzednie lata. Na podatniku ciąży obowiązek dokonywania doliczenia na bieżąco i obowiązek ten spoczywa na nim bezterminowo tzn. za każdym razem kiedy wystąpi zdarzenie, o którym mowa w art. 27a ust. 13 ustawy będzie miał obowiązek dokonania doliczenia uprzednio odliczonych kwot, bez względu na to ile czasu upłynęło od dokonania odliczenia. Przepisy ustawy zmieniającej z dnia 21 listopada 2001r. nie przewidują bowiem, aby obowiązek doliczania kwot ograniczać jakimkolwiek okresem.

Jednocześnie jednak należy zaznaczyć, że z powołanego przepisu art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2002r. wynika, że podatnik traci prawo do ulgi podatkowej, a tym samym zobowiązany jest do zwrotu wcześniej wykorzystanej ulgi podatkowej w wymienionych w tym przepisie sytuacjach. Przepis ten nie wymienia wśród tychże sytuacji sprzedaży nieruchomości.

Wobec powyższego sprzedaż przedmiotowej nieruchomości z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym dokonana przez wnioskodawczynię nie pociągnie za sobą konieczności doliczenia do podatku kwot poprzednio odliczonych na budowę budynku mieszkalnego w ramach tzw. dużej ulgi budowlanej.

Stanowisko wnioskodawczyni przedstawione w przedmiotowym wniosku należało uznać za nieprawidłowe, ponieważ okres przedawnienia na który powołuje się wnioskodawczyni nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, gdyż brak obowiązku podatkowego w przedmiotowej sprawie wynika z przesłanek wskazanych przez organ podatkowy.

Reasumując, należy stwierdzić, iż w omawianej sprawie, wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zwrotu ulgi budowlanej z tytułu budowy budynku w przypadku jego sprzedaży.

Jednocześnie tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych został złożony przez wnioskodawczynię, tut. organ zauważa, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla męża wnioskodawczyni.

Małżonek zainteresowanej chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła dokumenty. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.