W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja energii elektrycznej. W dniu 22 grudnia 2004r. Spółka zawarła ze Związkami Zawodowymi i Spółką B., będącą Spółką dominującą, porozumienie, na podstawie którego uprawnionym pracownikom Spółki przyznana została rekompensata (świadczenie) z tytułu nieobjęcia ich prawem do nieodpłatnego nabycia akcji Spółki. Na mocy tego porozumienia uprawnionym jest każdy, kto pozostawał w stosunku pracy ze Spółką w dniu 22 grudnia 2004r. i przepracował w niej łącznie minimum 10 lat. Powyższe świadczenie nie zostało do tej pory wypłacone. Wypłata nastąpi prawdopodobnie do końca 2009r. W okresie od dnia zawarcia porozumienia do dnia dzisiejszego niektórzy pracownicy, którym zostało przyznane świadczenie, przeszli na emeryturę lub zmarli; inni nadal pozostają w stosunku pracy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wypłacone świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku pracy zarówno wobec osób aktualnie pozostających w stosunku pracy ze Spółką jak i tych, które przeszły w międzyczasie na rentę lub emeryturę...

Zdaniem Spółki, ponieważ istnieje związek prawny lub też faktyczny tego świadczenia z istniejącym obecnie lub uprzednio stosunkiem pracy analizowane świadczenie mieści się w pojęciu zdarzeń prawnych związanych ze stosunkiem pracy co powinno skutkować traktowaniem danego świadczenia jako przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do osób, które w międzyczasie przeszły na rentę lub emeryturę, ponieważ roszczenie o wypłatę przedmiotowej rekompensaty powstało jeszcze w czasie, kiedy dana osoba była pracownikiem Spółki, zdaniem wnioskodawcy, rekompensaty wypłacone tym osobom również powinny być potraktowane jako przychód ze stosunku pracy. Wg wnioskodawcy w obydwu przypadkach Spółka ma obowiązek pobrać od wypłaconej rekompensaty zaliczkę zgodnie ze zwykłymi zasadami poboru zaliczek od wynagrodzenia za pracę oraz wystawić informację PIT-11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 powyższej ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74 (PIT-11).

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym uprawnionym pracownikom Spółki przyznana została rekompensata (świadczenie) z tytułu nieobjęcia ich prawem do nieodpłatnego nabycia akcji Spółki. Na mocy tego porozumienia uprawnionym jest każdy, kto pozostawał w stosunku pracy ze Spółką w dniu 22 grudnia 2004r. i przepracował w niej łącznie minimum 10 lat. Powyższe świadczenie nie zostało do tej pory wypłacone. Wypłata nastąpi prawdopodobnie do końca 2009r. W okresie od dnia zawarcia porozumienia do dnia dzisiejszego niektórzy pracownicy, którym zostało przyznane świadczenie, przeszli na emeryturę inni nadal pozostają w stosunku pracy.

Wypłacane świadczenie będzie stanowić przychód ze stosunku pracy – określony w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - zarówno w przypadku aktualnych jak i byłych pracowników, gdyż w dniu przyznania świadczenia (22 grudnia 2004r.) pozostawali oni w stosunku pracy i podstawą wypłacenia świadczenia (jego źródłem) jest i był łączący pracownika z pracodawcą stosunek pracy.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się, iż w pozostałej części, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębną interpretacją.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.