Istota interpretacji:

Jak obliczać podatek za poszczególne miesiące. Czy na zasadach ogólnych, czy w miesiącach, w których pracownik przepracował mało godzin i nie zarobił 200 zł, to na zasadach podatku zryczałtowanego?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zatrudnia pracowników na umowę zlecenie na wypadek pilnych zleceń od klientów. Pracownicy ci są zatrudnieni w innych firmach na umowę o pracę z wynagrodzeniem wyższym od płacy minimalnej. U wnioskodawcy pracują po godzinach pracy u stałych pracodawców.

Z wnioskodawcą mają podpisane umowy zlecenia w 2005 lub 2006 roku na okres pięciu lat i zgłaszają się do pracy na telefoniczne zgłoszenie.

W jednym miesiącu pracują po kilka godzin. Czasem jest to praca w okresie kilku dni po 3 czy 4 godziny.

Rozliczenie z pracownikiem następuje w okresie miesięcznym po przedstawieniu przez niego rachunku, na którym wyszczególniona jest ilość godzin przepracowanych w danym miesiącu przemnożona przez stawkę godzinową:

I tak np. jeden pracownik przepracował:

– w miesiącu marcu 6 godz. razy 25 zł = 150 zł brutto,

– w miesiącu kwietniu 9 godz. razy 25 zł = 225 zł brutto,

– w miesiącu maju 10 godz. razy 25 zł = 250 zł brutto,

– w miesiącu czerwcu 4 godz. razy 25 zł = 100 zł brutto,

– w miesiącu lipcu 12 godz. razy 25 zł = 300 zł brutto.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak obliczać podatek za poszczególne miesiące. Czy na zasadach ogólnych, czy w miesiącach, w których pracownik przepracował mało godzin i nie zarobił 200 zł, to na zasadach podatku zryczałtowanego...

Zdaniem wnioskodawcy, wynagrodzenie z tytułu przedmiotowych umów zlecenia winno być opodatkowane zna zasadach ogólnych, gdyż nie da się przewidzieć z wyprzedzeniem ilości przepracowanych godzin, a tym samym wielkości wynagrodzenia za dany miesiąc.

Wnioskodawca wskazuje, iż otrzymał informację, że w przypadku wynagrodzenia za godziny pracy, opodatkowanie jest na zasadach ogólnych. Ale radził się dwóch różnych doradców podatkowych i ich opinie były sprzeczne, dlatego wystąpił z wnioskiem o interpretację pisemną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a, 52c tej ustawy lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

Do tej kategorii przychodów stosownie do treści art. 13 pkt 8 ww. ustawy należy zakwalifikować przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskane wyłącznie od:

1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej,
2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów o których mowa w pkt 9.

Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a) ww. ustawy powoduje, iż na wnioskodawcy, jako płatniku dokonującym wypłat z powyższego tytułu ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Jednakże, w stanie prawnym obowiązującym od 01 stycznia 2009r., ustawodawca ukonstytuował w art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy odmienne zasady opodatkowania dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście spełniających określone warunki.

Zgodnie z tym przepisem od dochodów (przychodów) z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu. Zryczałtowany podatek od przychodów wymienionych wyżej pobierany jest bez pomniejszania tych przychodów o koszty ich uzyskania (art. 30 ust. 3 ustawy).

Zauważyć należy, iż powołany powyżej przepis odwołuje się do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9, a zatem obejmuje również dochody, o których mowa w pkt 8 lit. a) ww. art. 13 ustawy.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem. Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy należy pobrać od tych przychodów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy, co do których kwota należności jest określona.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca zawarł w latach 2005-2006 umowy zlecenia na okres pięciu lat z pracownikami zatrudnionymi w innych firmach na umowę o pracę. Osoby pracujące na umowę zlecenie zgłaszają się do pracy na telefoniczne wezwanie, w jednym miesiącu pracują po kilka godzin. Rozliczenie następuje w okresie miesięcznym po przedstawieniu przez zleceniobiorcę rachunku, na którym wyszczególniona jest ilość godzin przepracowanych w danym miesiącu przemnożona przez stawkę godzinową. Wnioskodawca wskazuje, iż nie da się przewidzieć z wyprzedzeniem ilości przepracowanych godzin, a tym samym wielkości wynagrodzenia za dany miesiąc. Tym samym należy przyjąć, że powołany powyżej przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy nie będzie miał zastosowania. Zatem wnioskodawca jako płatnik, powinien z tytułu wypłat dokonywanych na podstawie przedmiotowych umów zlecenia pobierać zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko wnioskodawcy, że wynagrodzenie tytułu przedmiotowych umów zlecenia winno być opodatkowane na zasadach ogólnych, gdyż nie da się przewidzieć z wyprzedzeniem ilości przepracowanych godzin, a tym samym wielkości wynagrodzenia za dany miesiąc, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.