Istota interpretacji:

Czy w przypadku sprzedaży przez spadkobiercę przedmiotowej nieruchomości, z której poprzednio wywłaszczono spadkodawcę, powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 13 sierpnia 1974r. została nabyta na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, działka wraz z trzypiętrowym murowanym budynkiem mieszkalnym, należąca do ojca wnioskodawczyni, który zmarł w dniu 16 czerwca 1987r. W dniu 20 stycznia 2009r. decyzją Starosty ww. nieruchomość została zwrócona wnioskodawczyni, jako spadkobierczyni po zmarłym właścicielu tej nieruchomości oraz została ustalona opłata równoważna zwaloryzowanemu odszkodowaniu z tego tytułu. W dniu 08 czerwca 2009r. aktem notarialnym wnioskodawczyni dokonała sprzedaży tej nieruchomości (sprzedaż warunkowa – o ile Prezydent Miasta nie wykona prawa pierwokupu)

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży przez spadkobiercę przedmiotowej nieruchomości, z której poprzednio wywłaszczono spadkodawcę, powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych ...

Zdaniem wnioskodawczyni, decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości przywraca prawo własności nieruchomości, ale nie tworzy tego prawa na nowo (restytucja). W tej sytuacji nabycie nieruchomości nastąpiło z dniem nabycia spadku po zmarłym w dniu 16 czerwca 1987r. ojcu, a nie z dniem wydania decyzji Starosty o zwrocie nieruchomości.

Ponieważ sprzedaż opisanej nieruchomości spełnia przesłanki art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany przychód korzysta ze zwolnienia od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej. W drodze decyzji dochodzi m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, z drugiej zaś strony przejścia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu, na jaki dokonano wywłaszczenia.

Stosownie zatem do art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Celem zwrotu jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia. Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem prawo własności nieruchomości – w tym przypadku następcy prawnemu poprzedniego właściciela. W przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy więc do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa własności na zasadach ogólnych wynikających z przepisów o charakterze cywilnoprawnym, ale jedynie o restytucji (przywróceniu) stanu sprzed wywłaszczenia. W przedmiotowej sprawie oznacza to, że datą nabycia przez wnioskodawczynię zwróconej nieruchomości nie jest data zwrotu tej nieruchomości przez Starostę, lecz data nabycia spadku.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 1964r., Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż ponieważ śmierć ojca wnioskodawczyni nastąpiła w dniu 16 czerwca 1987r., zatem nabycie przedmiotowej nieruchomości przez wnioskodawczynię, jako spadkobiercę nastąpiło w tej dacie. Tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodów jedynie wówczas, gdy nie następuje ono w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W przedmiotowej sprawie od daty nabycia przez wnioskodawczynię wywłaszczonej uprzednio nieruchomości upłynęło ponad 5 lat, zatem powstały ze zbycia w dniu 08 czerwca 2009r. ww. nieruchomości przychód nie będzie podlegać w ogóle opodatkowaniu.

Z tej przyczyny stanowisko wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała ul. Traugutta 2a.