Istota interpretacji:

Skutki podatkowe odpłatnego zniesienia współwłasności.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 05 października 2006r. wnioskodawca wraz z Panią B. zakupił mieszkanie w udziale po 1/2 każde z nich. Na zakup tego mieszkania zaciągnęli kredyt w kwocie 77.000 zł w 1/2 części każdy. Dnia 21 października 2006r. wnioskodawca i Pani B. zawarli związek małżeński. Następnie w dniu 17 lipca 2008r. orzeczeniem sądu małżonkowie uzyskali rozwód, bez podziału majątku. W ramach porozumienia w dniu 09 września 2008r. była żona wnioskodawcy przepisała na siebie kredyt, a wnioskodawca postanowił zrzec się odpłatnie współwłasności na rzecz byłej żony za kwotę 2.500 zł. Wnioskodawca wskazuje, iż kwota ta jest niska, bowiem wnioskodawca nie chciał występować na drogę sądową a nie mógł dojść do porozumienia z byłą żoną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawca podatek dochodowy będzie musiał zapłacić od połowy wartości rynkowej mieszkania (120.000 zł), czy od kwoty 2.500 zł, za które chce zostawić mieszkanie byłej żonie...

Zdaniem wnioskodawcy, skoro faktycznie nie otrzyma od byłej żony połowy wartości mieszkania, nie powinien płacić podatku od kwoty, której nie będzie posiadał, lecz od kwoty faktycznej 2.500 zł.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. Oznacza to zarazem, że nowe zasady opodatkowania mają zastosowanie wyłącznie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007r.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wnioskodawca wraz z drugim współwłaścicielem – Panią B. w 2006r. nabyli mieszkanie. Udział każdego ze współwłaścicieli w przedmiotowym mieszkaniu wynosił po 1/2. W ramach zawartego porozumienia wnioskodawca postanowił w wyniku zniesienia współwłasności odpłatnie zbyć swój udział w mieszkaniu wynoszący 1/2 na rzecz drugiego współwłaściciela za kwotę 2.500 zł, równocześnie wnioskodawca w dniu 09 września 2008r. został przez drugiego współwłaściciela zwolniony z obowiązku spłaty kredytu zaciągniętego na przedmiotowe mieszkanie.

Stosownie do art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo własnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego – art. 196 § 2 tej ustawy Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym wnioskodawca decydując się na odpłatne zniesienie współwłasności, w wyniku którego swój udział w mieszkaniu wynoszący 1/2 zbędzie na rzecz drugiego współwłaściciela w zamian za co drugi współwłaściciel przejął na siebie obowiązek spłaty całości kredytu oraz przekaże wnioskodawcy kwotę 2.500 zł, należy stwierdzić, że wnioskodawca dokona odpłatnego zbycia swojego udziału i ta czynność prawna dla wnioskodawcy będzie stanowiła w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na fakt, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nabycie przez wnioskodawcę 1/2 udziału w mieszkaniu miało miejsce w 2006r., zatem dokonując oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia tego udziału w lokalu mieszkalnym należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 7 ww. ustawy zmieniającej, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r.

W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 19 ust. 4 ww. ustawy, jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielania odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega, co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.

Nie jest prawdą, że w przedmiotowej sprawie zachodzą jakiekolwiek przyczyny, dla których cena uzyskana ze zbycia mogłaby odbiegać od wartości rynkowej mieszkania. Zwrócić bowiem uwagę należy na fakt, że współwłaściciele dokonali między sobą rozliczeń finansowych polegających nie tylko na zobowiązaniu zapłaty 2.500 zł, ale i na zwolnieniu z długu, jaki solidarnie ciążył na wnioskodawcy. Obniżenia wartości udziału jaki zbywał będzie wnioskodawca na dzień odpłatnego zniesienia współwłasności nie uzasadnia z pewnością fakt, iż byli małżonkowie mają trudności z porozumieniem się.

Przychodem z odpłatnego zbycia jest więc cena określona w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty zbycia nieruchomości (udziału) lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja zbycia mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej zniesienia współwłasności, opłatę notarialną, opłatę sądową.

W myśl art. 28 ust. 2 - 2a cytowanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r., podatek od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada ta nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) - lub lit. e) ww. ustawy.

W świetle powołanych przepisów przychodem z tytułu odpłatnego zniesienia współwłasności będzie wartość wynikająca z umowy między współwłaścicielami – nie niższa jednak od wartości rynkowej 50% mieszkania na dzień zniesienia współwłasności oraz pomniejszona o ewentualne koszty odpłatnego zbycia poniesione przez wnioskodawcę w związku z dokonaną czynnością.

Z tego względu ujęte we własnym stanowisku twierdzenie wnioskodawcy, iż nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od połowy wartości rynkowej mieszkania, lecz od kwoty 2.500 zł, gdyż jest to kwota, którą faktycznie otrzyma jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.